Во епистемологијата и во најширока смисла, рационализaм е „секое гледиште кое се повикува на разумот како извор на знаењето.“ Во техничка смисла, тоа е метод или теорија „во која критериумот за вистината не е сетилен туку интелектуален и дедуктивен“. Разни степени на примена на овој метод водат кон различни рационалистички гледишта, од умерените дека „разумот има предимство пред другите начини за стекнување на знаењата“, до радикалните позиции дека „разумот е единствен пат до знаењето“.
Во Западната филозофска традиција, рационализмот започнал во Стара Грција со елеатиците, питагорејците и Платон, чии теории за самодоволноста на разумот станале лајтмотив за неоплатонизмот и идеализмот.
Попознати претставници на рационализмот се Сократ, Платон, Рене Декарт, Готфрид Лајбниц и Имануел Кант.
Наводи
Надворешни врски Markie, Peter (2004), "Rationalism vs. Empiricism", Stanford Encyclopedia of Philosophy, Edward N. Zalta (ed.), John F. Hurst (1867), History of Rationalism Embracing a Survey of the Present State of Protestant Theology
Категорија:Филозофски правци Категорија:Филозофски теории Категорија:Епистемологија Категорија:Концепти во епистемологијата Категорија:Расудување