Малоантилската игуана (Iguana delicatissima) е еден од двата вида на родот игуана. Ендемски е на Малите Антили и е во големо опаѓање поради уништувањето на животната средина, грабливците, ловот и мешањето со неговиот сестрински вид на зелена игуана.
Малоантилската игуана е распространета низ шумите, прашумите и крајбрежната вегетација на островите Ангвила, Свети Мартин, Антига, Гваделуп, Доминика и Мартиник. Таа е и одличен пливач и бега и нурнува во вода во случај на опасност. Забележан е случај кога останала под вода 28 минути.Moberly, W.R. Comp. Biochem. Physiol. 27:21-32, 1968.
Најочигледната разлика со зелената игуана е недостатокот на кружната плочка на образот под ушниот канал. Бојата се движи од сива до зелена.
Исхрана Игуаните се претежно хербиворни, се хранат со лисја, цветови, овошје и млади ластарки од над сто разни видови растенија. Ова им претставува проблем за осморегулацијата бидејќи растителната материја содржи повеќе калиум, а помалку хранливи состојки во единица материја; затоа игуаните имаат развиено странична носна жлезда преку која се излачува вишокот на соли на калиум и натриум.
Заштита Бидејќи е ранлив вид, малоантилската игуана е ставена на црвената список на Меѓународниот сојуз за заштита на природата. Таа е заштитена од лов со закон, но спроведувањето на оваа заштита е многу тешко поради недостапноста на терените кајшто живее. Покрај ловот, малоантилската игуана исчезнува и поради мешањето со зелените игуани, а и поради уништувањето на животниот простор за земјоделски потреби од страна на луѓето. Други закани се кучињата, мачките и мунгосите.
Поврзано Зелена игуана Игуани
Наводи
Категорија:Игуани