Нанахуацин е понизок ацтечки бог, најскромниот од боговите, кој се жртвувал во оган за да продолжи да свети на Земјата како Сонце, со што станал бог на сонцето. Нанахуацин значи „полн со рани“. Според преводот на Историја на Мексико, Нанахуацин е син на Ицпапалотл и Козкамиау или Тонанцин, но бил посвоен од Пилцинтекухтли и Ксочикецал. Во Кодексот Боргија, Нанахуацин е претставен како човек што излегува од пожар. Ова првично беше протолкувано како илустрација на канибализам. Тој веројатно е аспект на Шолотл.
Поврзано Ацтечки богови и натприродни суштества
Наводи Категорија:Ацтечки богови Категорија:Сончеви богови