Ќаншки јазици (порано: „ѕоргајски“) — група јазици од тибетско-бурманската гранка на синотибетското семејство што се говорат претежно во југозападна Кина, вклучувајќи ги покраините Сечуан, Тибет и Јинан.
Јазици Сун (1983) предлага две гранки - северна и јужна: Северни: северноќаншки (маво), пумски (принми), муја (минјаг), тангутски† Јужни: јужноќаншки (таопинг).
Матисоф (2004) вели дека гјаруншките јазици сочинуваат посебна гранка: Гјаруншки: гјарунг, лаврунг, хорпа (ергунг)
Сун ги групира останатите, слабо анализирани ќаншки јазици вака: арсу (тосу), шесјиншки, намуји (намуце) гујчиунг (2–3 варијанти со слаба меѓусебна разбирливост) џаба, чиеји (чојо).
Фонологија Согласки На табелава со меѓународната фонетска азбука (МФА) се претставени самогласките на дијалектот чигу на северноќаншкиот јазик. Двоуснени Забни Венечни Свиени Венечно-преднонепчени Задно-непчени Ресични ГласилниИзбувни безвучни неприздивни приздивни звучни непризвидни безвучни неприздивни приздивни звучни неприздивни Носни Уснени Струјни безвучни звучни Приближни
Поврзано Тангутски јазик
Наводи
Библиографија Bradley, David. (1997). Tibeto-Burman languages and classification. In D. Bradley (Ed.), Papers in South East Asian linguistics: Tibeto-Burman languages of the Himalayas (No. 14, pp. 1–71). Canberra: Pacific Linguistics. Sun, Hongkai. (1983). The nationality languages in the six valleys and their language branches. Yunnan Minzuxuebao, 3, 99-273. (Written in Chinese).
Надворешни врски Ќаншки јазици — Ethnologue Портал на ќаншките јазици
Категорија:Јазици во Кина