Битката кај Чалдиран — битка помеѓу Отоманското Царство и Сефевидското Царство која се одвила на 23 август 1514 година во која Османлиите победиле. Како резултат од оваа битка Османлиите стекнале постојана контрола на териториите во Источна Анадолија и северен Ирак, како и привремена контрола на северозападен Иран.
Биткта претставувала почеток на четириесетгодишната војна меѓу двете земји која завршила во 1555 година со потпишување на договорот од Амасија. Во битката Османлиите имале поголема и подобро опремена армија која броела од 60.000 до 200.000 војници додека Персија имала најмногу 80.000 војници. Во битката бил ранет Исманил I и побегнал од бојното поле а султанот Селим I ги заробил неговите жени кои подоцна биле донесени во неговиот дворец.
По успешната борба на Селим I против своите браќа и татко за престолот, тој веќе бил слободен за да го сврти своето внимание кон шиитските муслимани кои претходно во текот на војната за превласт се присоединиле кон силите на неговиот татко Бајазит. Селим се плашел дека е можно овие племиња во иднина да го насочат населението против него и за помош да го повикат персискиот шах како водач на шиитскиот ислам. Првиот чекор му бил да му објасни на Исмаил дека кизилвашите се неверници и кривоверци но Исмаил му одговорил дека не треба да се бори против други муслимански народи. Османлиите ја распоредиле својата тешка артилерија и илјадниците јаничари биле опремени со барутско оружје. Во нападот на персиската коњаница шах Исмаил имал големи загуби. Како една од причината за поразот се смета оружјето кое било користено од страна на Османлиите наспроти традиционалното персиско и големата недисциплина на персиските војници. По крајот на битката бил освоен главниот град Тебриз. По победата над Персија, Селим своите сили ги пренасочил кон Мамелуците.
Наводи
Надворешни врски
Категорија:Османлиско-персиски војни Категорија:Битки на Сафавидското Царство Категорија:Војни на Персија Категорија:Војни на Отоманското Царство Категорија:Битки на Селим I