Ив Жан Бонфоа (, - , ) – француски поет и историчар на уметноста. Бонфоа исто така преведувал, издал бројни преводи од кои најзначајни му се драмите од Вилијам Шекспир кои се сметаат меѓу најдобрите на француски јазик. Тој бил професор на Колеж де Франс од 1981 до 1993 година и е автор на неколку трудови за уметноста, историјата на уметноста и уметници како Жоан Миро и Алберто Џакомети. Според „Енциклопедија Британика“ Бонфоа е „можеби најбитниот францускиот поет на втората половина на 20 век.“The Editors of Encyclopedia Britannica (updated 3 July 2016)

Животопис Бонфоа е роден во Тур, Ендр-е-Лоар, како син на Мариус Ели Бонфоа, работник на железницата, и Елен Мори, учителка. Студирал математика и филозофија на универзитетот во Поатје и на Сорбона во Париз. После Втората светска војна патувал низ Европа и Соединетите Држави и ја проучувал историјата на уметноста. Од 1945 до 1947 година бил поврзан со надреалистите во Париз (краткотрајно влијание кое е најјако во неговото првоиздадено дело, „Расправа на пијанистот“ ('Traité du pianiste, 1946). Но со својот многу личен „За движењето и неподвижноста на Дув“ (Du mouvement et de l'immobilité de Douve, 1953), Бонфоа го наоѓа својот глас и со него неговото име е јавно забележано.Shusha Guppy, "Yves Bonnefoy, The Art of Poetry No. 69", The Paris Review. Стилот на Бонфоа е забележителен по лажната едноставност на неговиот речник. .

Коментирајќи ја својата работа, Бонфоа рекол:

Бонфоа предавал литература на бројни универзитети во Европа и САД (Универзитет Брандајс, Валтхем, Масачусетс (1962-1964); Универзитетски центар Венсан (1969-1970); Универзитет Џон Хопкинс, Балтимор; Универзитет Принстон, Њу Џерси; Универзитет Конектикат, Сторс, Конектикат; Универзитет Јејл, Њу Хејвен, Конектикат; Универзитет Женева; Универзитет Ница (1973-1976); Универзитет Прованса, Екс-ан-Прованс (1979-1981); и Градски универзитет на Њујорк каде е прогласен за почесен член на Академијата за уметност и наука. Во 1981 година, по смртта на Ролан Барт, ја држи катедрата за компаративна поезија на Колеж де Франс.

Бонфоа починал на 1 јули 2016 година на возраст од 93 години во Париз. Претседателот Франсоа Оланд по смртта на Бонфоа изјавил дека тој ќе биде запаметен по „издигнувањето на нашиот јазик на највисок степен на прецизност и убавина“.

Награди и почести thumb|300px|Ив Бонфоа, Колеж де Франс, 2004 Во текот на својот творечки живот Бонфоа добил бројни награди. Во 1971 година му била доделена „Награда на критичарите“. Десет години подоцна, во 1981 година, Француската академија му ја доделила големата награда, а во 1987 година ја добил и наградата Гонкур за поезија. Во 1995 година ги добива Светска награда Чино дел Дука и награда Балзан (за историја на уметноста и уметничка критика во Европа), во 1999 година го добива Златниот венец на Струшките вечери на поезијата, а во 2000 година Големата награда на Масаока Шики Интернешенел Хаику. Во 2007 година ја добива наградата Франц Кафка, а во 2011 година ја добива Грифиновата награда за животно дело. Во 2014 година ја дели поетската награда Јанус Панониус.

Песната „Спроти првиот збор“ на македонскиот поет Анте Поповски е инспирирана од стиховите на Бонфоа, „... како огнот во прекршениот леб / како чистата зора во згаснатите ѕвезди“.Анте Поповски, Поезија. Наша книга, Скопје, 1990, стр. 196.

Надворешни врски

French Poetry since 1950: Tendencies I, by Jean-Michel Maulpoix, translated by Catherine Wieder Griffin Lifetime Recognition Award 2011 tribute (including video) CUNY Academy for the Humanities and Sciences Laurea Honoris Causa, Teoria e Prassi della Traduzione, Università di Napoli "L'Orientale" (video)

Наводи

Категорија:Француски писатели Категорија:Француски поети Категорија:Француски преведувачи Категорија:Добитници на Златен венец на Струшките вечери на поезијата Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките