Тахити ( Tahiti, ; ) претходно познат и како Отахеите е најголемиот остров во групата на Ветерните Острови во Француска Полинезија. Островот се наоѓа во архипелагот Друштвени Острови во централниот Јужен Тихи Океан и е поделен на два дела: поголемиот, северозападниот дел, Тахити Нуи, и помалиот, југоисточниот дел, Тахити Ити. Островот е формиран од вулканскa активност. Toj е висок и планински остров, опкружен со корални гребени. Има 189,517 жители (попис од 2017), со што тој е најнаселениот остров во Француска Полинезија и брои 68.7% од нејзиното вкупно население.
Тахити е економски, културен и политички центар на Француска Полинезија, прекуморска заедница (понекогаш нарекуван и прекуморска земја) на Франција. Главниот град на Француска Полинезија, Папеете, се наоѓа на северозападниот брег на Тахити. Единствениот меѓународен аеродром во регионот, (Меѓународен Аеродром Фа) е на Тахити во близина на Папеете.
Тахити првично бил населен од Полинезијци помеѓу 300 и 800 година. Тие претставуваат околу 70% од населението на островот а остатокот се состои од Европејци, Кинези и оние од мешано потекло.
Островот бил дел од Кралството Тахити сè до неговата анексија од страна на Франција во 1880 година, кога бил прогласен за колонија на Франција а неговите жители станале француски граѓани. Францускиот е единствениот службен јазик, иако тахитскиот јазик широко се зборува.
Географија мини|Мапа на Тахити |276x276px десно|мини|Островот Тахити виден од вселената|275x275пкс Тахити е најголемиот и најширокиот остров во Француска Полинезија блиску до островот Моореја. Се наоѓа 4.400 км на југ од Хаваите, 7.900 км од Чиле, и 5.700 км од Австралија.
Островот изнесува 45 километри во најшироката точка и зафаќа површина од 1045 км2. Највисок врв е планината Орохена (2241 м). Планината Ронуи, на југоисток, се идига до 1332 метри. Островот се состои од вулкански планини и поврзани со краток провлак именуван по малото гратче Таравао.
Северозападниот дел е познат како Тахити Нуи („Голем Тахити“), додека помалиот југоисточен дел е познат како Тахити Ити ("Мал Тахити") или Тауарапу. Тахити Нуи е густо населен по должината на брегот, особено околу главниот град, Папеете.
Внатрешноста на Тахити Нуи е речиси целосно ненаселена.Населението Densité де население. Атлас démographique 2007 година. ispf.pc Тахити Ити останал изолиран, бидејќи неговата југоисточна половина (Те Pari) е достапна само за оние што патуваат со брод или пеш. Остатокот од островот е опкружува со главниот пат кој минува помеѓу планините и морето.
Пејзажот на Тахити е карактеристичен по бујната тропска шума со многу реки и водопади, вклучително и реката Папено на северната страна, и водопадите Фаутауа во близина на Папеете. мини|Карта на Тахити|274x274пкс
Геологија Друштвениот архипелаг е врела точка на вулкански ланец кој се состои од десет острови и атоли. Ланецот е ориентиран по N. 65° W. насока, паралелно со движењето на Тихоокеанската Плоча. Поради движењето на плочата во врелата точка на Друштвените Острови, староста на островите се намалува од 5 Ма на Маупити до 0 Ма на Мехетиа која е моментална локација на жариште, потврдено од страна на неодамнешна сеизмичка активност. Мопити, најстариот остров во ланецот, е високо еродиран штитест вулкан со најмалку 12 тенки аа текови, со што се акумулирал прилично брзо помеѓу 4.79 и 4.05 Ма. Бора Бора е уште еден високо еродиран штитест вулкан кој се состои од базалтни лави акумулирани помеѓу 3.83 и 3.1 Ма. Лавите се испрекинати со насипи. Тахаа се состои од базалт со возраст на 3.39 Ма, проследено со дополнителни ерупции, 1.2 Ма подоцна. Раиатеја се состои од базалт проследен со трахитски лавин тек од 2.75 до 2.29 Ма. Хуахине се состои од два базалтни штитести вулкани, Хуахине Нуи и Хуахине Ити, со неколку текови на трахифонолитски лавини куполи од 3.08 да 2.06 Ма. Муреа се состои од најмалку 16 текови на базалт и лави од 2.15 да 1.36 Ма. Тахити се состои од два базалтни штитести вулкани, Тахити Нуи и Тахити Ити, со старост од 1.67 до 0.25 мегагодини.
Клима Климата на Тахити е влажна и тропска. Главно се разликуваат 2 сезониSite de Méteo France en Polynésie française. :
влажна сезона, од ноември до април (лето) ; сува сезона, од мај до октомври (зима).
+Средни месечни температури во Фа во 2007 - °C (извор : ISPFInstitut de la statistique de Polynésie française .)Јан.Фев.Мар.Апр.МајЈун.Јул.Авг.Сеп.Окт.Ное.Дек.Температура27,628,528,52827,426,625,4262626,326,926,4 Просечната температура се движи помеѓу 21 и 31 °C, со малку сезонска варијација. Најниските и највисоките температури забележани во Папеете се 16 и 34 °C.Papeete, Француска Полинезија . Weatherbase.com. Преземено На 26 септември 2007 Година.мини|Планината Дијадем на зајдисонце, Тахити, Џон Лафарж,1891 година, Бруклински Музеј|268x268пкс Историја
Праисториска колонизација на Тахити Првите Тахитијци дошле на островот од Западна Полинезија околу 200та година,P. V. Kirch: на Патот на Ветровите – Археолошки Историјата на тихоокеанските острови пред европскиот контакт; Беркли, Los Angeles, London, 2002 Година, Стр. 230-231. Има многу дебата за точниот датум на оригиналниот Polynesian миграција кон Тахити, и навистина дали тоа се случи во еден бран или повеќе. Некои експерти го стави тоа како на крајот како 500-800 BCE. по долга преселба од Југоисточна Азија или Индонезија, преку Фиџискиот, Самоанскиот и Тонганскиот архипелаг. Оваа хипотеза на доселување од Југоисточна Азија е поддржана од голем број јазични, биолошки и археолошки докази. На пример, сите јазици на Фиџи и Полинезија припаѓаат на истата океанска подгрупа, централнотихоокеански јазици, што сам по себе претставува дел од големото семејство австронезиски јазици.
Оваа емиграција, низ неколку стотици километри на океанот, била овозможена со користење на специјални стабилни кануа до дваесет или триесет метри долги кои можеле да пренесуваат семејства и домашни животни. Во 1769, Џејмс Кук го споменува големиот традиционален брод (va'a) на Тахити, кој бил долг 33 метри и можел да се движи со едра или весла.Laneyrie-Dagen, стр. 148 мини|Приказ на Планината Раиатеја. Мумиите на тахитските владетели порано биле носени на оваа планина, традиционално се сметаат за свети (tapu).|264x264пкс
Цивилизацијата пред доаѓањето на Европејците Пред доаѓањето на Европејците островот бил поделен на различни племенски заедници, со многу прецизни територии со кои владеел еден клан. Најважен клан на островот бил Тева,Bernard Gille, Antoine Leca (2009) Histoire des institutions de l'Océanie française: Polynésie, Nouvelle-Calédonie, Wallis et Futuna, L'Harmattan, чија територија се протегала од полуостровот во јужниот дел на Тахити Нуи. Кланот Тева бил составен од Тева и Ута (Внатрешна Тева) и Тева и Таи (Морска Тева) а бил предводен од Амо и Пуреа.Salvat, стр. 187 мини|Капетанот Кук бил сведок на церемонијата на човечко жртвување на Тахити,1773|алт=|262x262пкс Кланот бил составен од поглавар (арирахи), благородници (ари) и потпоглавари (јатоаи). Арите биле, сметани за потомци на полинезиските богови и биле полни со авторитет (духовна моќ). Традиционално носеле појаси со црвени пердуви, симболи на нивната моќ. Поглаварот на кланот немал апсолутна моќ. Совети или генерални собранија морале да се свикуваат составени од ари и јатоаи, особено во случај на војна.
Секој округ или клан бил организиран околу нивните марае, или камен храм изграден во чест на божеството.
Следбениците на Оро биле наречени ариори, и секој округ во Тахити, имал ариорска ложа предводена од авае парае, црна нога. Нозете на овие водачи биле тетовирани од бедрото да петата. Првата Оро ложа била основана околу 1720 од страна на Махи, претставник на високосвештенството на Тапутапуатеа марае и Таматоа I, големиот поглавар на Раиатеја. Првиот ваков храм (марае) за Оро бил основан во Таутира.
Околу 1750 година избувнала војна меѓу Атехуру и Папара. Ќерката на поглаварот Папара побегнала во Раиатеја и потоа се омажила со најстариот син на Таматоа I, Аримао, со кого го добила синот Маја. Кога бораборанските воини, предводени од Пуни, ја нападнале Раиатеја во 1763, Маја и свештеникот Тупаја, заминале на Тахити, примени од страна на поглаварот Амо и жена му Пуреја. Тупаја, кој бил свештеник на Тапутапуатеа марае подоцна отпловил заедно со капетанот Кук на Ендевор, додека Маја пловел заедно со капетанот Гајангос на Агила.мини|Средбата меѓу Валис и Обереа|266x266пкс Првите европски посети мини|Детаљ од картата на Бугенвил за Тахити, 1768|263x263пкс Португалскиот морепловец Педро Фернандес де Кирос, кој служел на шпанската Круна во експедицијата за Тера Аустралис можеби бил првиот Европеец кој го здогледал островот Тахити. Тој забележал населен остров на 10 февруари 1606Џејмс Барни (1803) Хронолошка историја на патувањата или Откритија во Јужното Море или Тихиот Океан, Vol. 5, London, p. 222 и го нарекол Сагитарија. Сепак, не е целосно утврдено дали островот што го видел бил Тахити или не. Се тврди дека тој, впрочем, го видел островот Рекарека на југоисток од Тахити. Според други автори првиот Европеец кој пристигнал на Тахити бил шпанскиот истражувач Хуан Фернандес во експедицијата од 1576-1577.José Toribio Medina, El Piloto Juan Fernandez, descubridor de las islas que llevan su nombre, y Juan Jufré, armador de la espedición que hizo en busca de otras en los Mares del Sur Santiago de Chile, 1918, reprinted by Gabriela Mistral, 1974, pp. 169
Првиот Европеец кој стигнал на Тахити според постоечките записи бил поручникот Семјуел Волис, додека пловел околу светот на бродот HMS Dolphin Тој го здогледал островот на 18 јуни 1767Laneyrie-Dagen, стр. 181 а потоа се закотвил во Заливот Матаве. Овој залив бил на територијата на заедницата Пирае-Аруе, управувана од страна на Ту (со целосно име, Ту-нуи-е-'а-и-те-Атуа) и неговиот регент Тутаха, и заедницата Хаапапе, управувана од Амо и жена му Обореа (Пуреа). Валис го нарекол островот Остров Крал Џорџ. Првите контакти биле тешки, бидејќи на 24 и 26 јуни 1767Salvat, стр. 44-45 Тахитските воини во канута покажале агресија кон Британците, фрлајќи накај нив со камења. Во знак на одмазда, британските морнари отвориле оган на воините во канута и на ридовите. Како реакција на овој моќен противнапад, Тахитјаните им понудиле мир на Британците. По оваа епизода, Семјуел Волис воспоставил пријателски односи со Пуреа и останал на островот до 27 јули 1767.мини|Матаве Залив, насликан од Вилијам Хоџис, член на експедицијата предводена од Кук|алт=|266x266пкс На 2 април 1768, Луј-Антоан де БугенвилLouis-Antoine de Bougainville" Voyage autour du monde par la frégate la Boudeuse et la flûte l'Étoile ", ch VIII Read on Wikisource на бродот Boudeuse и Étoile го здогледал Тахити. На 5 април, тој се закотвил на Хитаа О Те Ра, и бил поздравен од страна на поглаварот Рети. Бугенвил останал само десет дена на островот, кој го нарекол "Нова Китера (остров на Афродита)", поради топлото добредојде и сладоста на тахитските обичаи. Ахутору им се придружил на Французите на патувањето, станувајќи првиот Тахитјанин кој пловел на европски брод. Извештаите на Бугенвил и Филбер Комерсон ќе придонесат за создавањето на митот за полинезискиот рај и темата за благородниот дивјак, толку драга на Жан-Жак Русо, кој бил многу популарен. До крајот на 18 век, името на островот фонетски било пишувано "Таити". Од почетокот на 19 век, на француски и на англиски јазик, правописот го реферира како Тахити.Books Ngram Viewer " Taïti " contre " Tahiti " [(en)(fr) graphique Taïti, Tahiti [archive] (page consulted 12 January 2011)]мини|Таутира|265x265пксМеѓу посетите на Бугенвил и Кук, во декември 1768, на Тахити се водела војна за наследство помеѓу тахитските кланови. Неколку клана се здружиле за да го поразат Амо и Пуреа во Папара. Воини, жени и деца од Папара биле масакрирани, додека нивните куќи, градини, насади и добиток биле уништени. Камениот храм бил ограбен, додека Амо, Пуреа, Тупаја и Териирере побегнале во планините. Вехиатуа изградил ѕид од черепи во неговиот Тајарапу марае од неговите воени трофеи.