мини|десно|300п|Коњи и овци на пасиште на планината Караџица Пасиште — простор со бујна растителност каде се пасе копитен добиток како дел од фарма или чифлиг. Планинското пасиште се нарекува рудина. Пред механизацијата на земјоделството пасиштето било главен извор на храна за добитокот и овците. Тоа сѐ уште се употребува во голема мера, особено за природно живинарство и органско земјоделство, бидејќи пасиштето дава многу подобри животни услови за животните. Напредокот на полето на раководената интензивна испаша како и подобрувањата во технологијата на оградување довеле до обновен интерес во испашата во 1990-тите.
Растенијата на едно пасиште можат да бидат треви, зрна или мешавина. Луцерката, детелината и граорот како и пијанката, ливадарката, ветрушката и други билки, зависно од условите, од кои најважни се видот на почвата, минималната годишна температура и количеството на врнежи.
Пасиштето како мотив во уметноста „Декемвриски пасишта“ - песна на рускиот поет Андреј Вознесенски од 1957 година.Антологија руске лирике – X-XXI век. Књига III: Средина XX века – поч. XXI века (неомодернизам, неоавангарда, постмодернизам и нова трагања). Београд: Paidea, 2007, стр. 44-46.
Поврзано Висорамнина Ливада Поле Полјана Плавна ливада Прерија Рамнина Савана Степа
Наводи
Надворешни врски Закон за пасиштата Јавно претпријатие за пасишта Портал за зачувување на боразновидноста на пасиштата на Шара
Категорија:Добиток Категорија:Земјишни облици Категорија:Степи