Петар „Пеко“ Дапчевиќ (25 јуни 1913 - 10 февруари 1999 година) бил југословенски комунист, кој се борел како доброволец во Шпанската граѓанска војна, се приклучил на партизанското востание во Црна Гора и станал командант на Југословенскиот 1-ви пролетерски корпус.
Дапчевиќ ги водел партизанските трупи кои заедно со Советската црвена армија под водство на генералот Владимир Жданов го ослободиле Белград на 20 октомври 1944 година. Тој бил првиот човек што бил прогласен за почесен граѓанин на Белград. Тој исто така бил еден од основачите на ФК Партизан, фудбалскиот дел на Спортското друштво Партизан.
Во 1953 година, Дапчевиќ бил назначен за началник на Главниот штаб на Југославија, но бил деградиран како резултат на индиректно вклучување во проблемите на Милован Ѓилас со партијата.
Животопис Роден во околината на Цетиње, познато како Љуботињ, неговиот татко Јован бил православен ѓакон. Тој имал една сестра по име Даница, која била наставник во државно училиште, и имал браќа Милутин (офицер во Кралската југословенска армија), Драгутин (мајор на југословенската армија) и Владо, кој бил револуционер, дисидент и антиревизионист.
Дапчевиќ починал на 85-годишна возраст во Белград .
Наводи
Категорија:Погребани на Новите гробишта (Белград) Категорија:Народни херои на Југославија Категорија:Југословенски политичари Категорија:Југословенски комунисти Категорија:Починати во 1999 година Категорија:Родени во 1913 година