мини|Печалбари во Калифорнија (1935)
Печалбар (арх. гурбетчија) или мигрантски работник е лице кое мигрира во својата матична земја или надвор од неа за да работи. Печалбарите обично немаат намера да останат трајно во земјата или регионот во кој работат. мини|Млад маж печалбар носи облека со африкански вез на главата за продажба Печалбарите кои работат надвор од нивната матична земја се нарекуваат и странски работници. Тие исто така може да бидат наречени и иселеници или гастарбајтери, особено ако биле испратени или поканети да работат во земјата домаќин пред да ја напуштат матичната земја.
Меѓународната организација на труд проценува дека во 2014 година имало 232 милиони мигранти ширум светот кои биле надвор од нивната матична земја најмалку 12 месеци и околу половина од нив се проценува дека се економски активни (т.е. се вработени или бараат работа). Некои земји имаат милиони работници мигранти. Некои печалбари се илегални имигранти. Некои се робови.
Дефиниции мини|„Печалбар“ од Дејвид Шенкбоун „Конвенцијата на ООН за заштита на правата на сите мигранти и членови на нивните семејства“UN (1990) ги дефинира печалбарите на следниов начин:
Конвенцијата е ратификувана од Мексико, Бразил и Филипините (како и многу други нации кои обезбедуваат странска работна сила), но не е ратификувана од САД, Германија и Јапонија (и други нации кои примаат работна сила од странство).
Гастарбајтерите можат да го дефинираат нивниот статус во нивната земја домаќин со одредена програма за гастарбајтери.
Светски перспективи Околу 14 милиони странски работници живеат во САД, што привлекува најголем дел од своите имигранти од Мексико, вклучувајќи 4-5 милиони работници без документи. Се проценува дека околу 5 милиони странски работници живеат во Северозападна Европа, половина милион во Јапонија и околу 5 милиони во Саудиска Арабија. Споредлив број на зависни лица ги придружуваат меѓународните работници.http://digitalcommons.ilr.cornell.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1007&context=westfall
Американски континент
Канада Странските државјани се примаат во Канада на привремена основа ако имаат студентска виза, бараат азил или под посебни дозволи. Најголемата категорија сепак се нарекува Програма за привремени печалбари (ПППК), според која работодавците работниците ги носат во Канада за специфични работни места.Sharma, Nandita. Home Economics: Nationalism and the Making of 'Migrant Workers' in Canada. Toronto: University of Toronto Press, 2006 Во 2006 година, во Канада имало вкупно 265,000 странски работници. Меѓу оние на работоспособна возраст, има зголемување од 118% во однос на 1996 година. До 2008 година, приемот на непостојани имигранти (399,523, од кои мнозинството се привремени печалбари), го надмина приемот на постојани имигранти (247,243). За да се вработат странски работници, канадските работодавци мора да стекнат проценка на влијанието на пазарот на трудот спроведена од Канада за вработување и социјален развој.
Од 60-тите години на минатиот век, земјоделците во Онтарио и другите провинции исполнуваат некои од нивните сезонски потреби за работна сила ангажирајќи привремени работници од карипските земји и, од 1974 година, од Мексико, во рамките на Канадската програма за сезонски земјоделски работници (КПСЗР). Оваа федерална иницијатива овозможува организиран влез во Канада на квалификувани земјоделци од ниско до средно ниво до осум месеци годишно за да се пополни недостатокот на работна сила на канадските фарми за време на главните периоди на садење, култивирање и берба на одредени земјоделски производи. Програмата се спроведува заеднички со владите на Мексико и учесниците на карипските држави, кои врбуваат работници и назначуваат претставници во Канада да помагаат во работењето на програмата.Lois Ross, Migrant Workers in Canada: a review of the Canadian seasonal agricultural workers program , (The North-South Institute, 2006)
Неземјоделските компании во Канада започнале да врбуваат во рамките на програмата за привремени странски работници од проширувањето на програмата за имиграција на сервисот на Канада во 2002 година за мигранти.
Од 2002 година, федералната влада вовела пилот-проекти за ниска вештина. Овој проект им овозможува на компаниите да аплицираат за да донесат привремени странски работници за да пополнат работни места со ниски вештини. Класификацијата на „ниска вештина“ значи дека на работниците не им треба повеќе од средно училиште или две години обука специфична за работа за да се квалификуваат.
Во 2006 година, федералните конзервативци ја прошириго списокот на занимања кои се квалификувани за пилот-проекти за ниски вештина и зголемувајќи ја брзината на обработка на апликациите. [ потребно е цитирање ]
Латинска Америка Имигрантите честопати земаат каква било достапна работа и честопати наоѓаат вработување на поле. Работата често се состои од тешка физичка работа, честопати со пониски плати. Во статијата „Мигранти земјоделски работници: Дали владата прави доволно за да ги заштити?“, Од Вилијам Триплет, се вели дека просечниот годишен приход е 7,500 американски долари, а 61% имаат приход под нивото на сиромаштија. Откако го изгубиле својот културен идентитет, имигрантите се обидуваат да најдат начин да ги прехранат своите семејства и да бидат искористени. Триплет исто така вели дека од 1989 година „нивната просечна реална плата на час (во степен на инфлација за долари од 1998) паднала од 6,89$ на 6,18$“ и дека имигрантите страдаат од физичка и економска експлоатација на работното место.Triplett, William. "Migrant Farmworkers." CQ Researcher 8 October 2004: 829–52. Web. 6 November 2013.
САД Околу 14 милиони странски работници живеат во САД, од кои најголем дел се од Мексико, вклучувајќи 4-5 милиони работници без документи.
Работници со зелена карта се лица кои побарале и добиле законски постојан престој во САД од владата и кои имаат намера да работат во САД на трајна основа. Програмата за лотарија на имигрантски визи за разновидност на САД (РВ), одобрува до 50,000 имигрантски визи да се даваат секоја година. Ова им олеснува на странските државјани со ниски стапки на имиграција во САД, да добијат шанса да учествуваат во случаен избор за можност за добивање на имиграциска виза.
Азија Во Азија, некои земји во Источна и Југоисточна Азија нудат работници. Нивните одредишта се Јапонија, Јужна Кореја, Хонгконг, Тајван, Сингапур, Брунеи и Малезија. +Странски работници од избраните азиски земји, по одредиште, од 2010-11: Во илјаднициForeign workers from selected Asian countries, by destination, 2010-11: Thousands . International Migration Outlook 2012 Извор на земја Одредиште 2 11 3 1 66 8 76 48 37 28 50 3 22 101 106 1 134 4 4 21 2 10 12 39 48 1 11 16 70 0 1 0 2 0 9 - 45 6 5 4 3 11 5 11 - 2 12 9
Кина мини|„Мингонг“ кој работи во Кина Генерално, кинеската влада тивко ја поддржува миграцијата како средство за обезбедување на работна сила за фабриките и градежните места и за долгорочни цели за трансформација на Кина од рурална економија во урбана.China Blue. Dir. Micha X. Peled. Teddy Bear Films. 2005. DVD Некои градови во внатрешноста започнале да им обезбедуваат социјално осигурување на мигрантите, вклучувајќи пензии и друго осигурување. Во 2012 година, во Кина се пријавени 167 милиони работници мигранти, со трендови на работа поблиску до дома во нивната сопствена или соседна провинција, но со пад на платите од 21%. Бидејќи толку многу печалбари се селат во градовите од руралните области, работодавците можат да ги ангажираат да работат во лоши услови за работа за ниски плати. Познато е дека печалбарите во Кина се маргинализирани, особено поради Хику системот, кој го врзува наведениот престој со сите социјални бенефиции.
Индија мини|250x250пкс|Заглавени печалбари за време на фазата 4 од COVID-19 пандемијата Во последните децении има значителен проток на луѓе од Бангладеш и Непал кон Индија во потрага по подобра работа. Истражувачите од Институтот за развој во странство откриле дека овие работници мигранти честопати се предмет на малтретирање, насилство и дискриминација за време на патувањето на нивните одредишта и кога ќе се вратат дома.Samuels, F. et al. (2012) Stories of harassment, violence and discrimination: migrant experiences between India, Nepal and Bangladesh. Overseas Development Institute Briefing Paper Жените од Бангладеш се особено ранливи. Овие откритија ја истакнуваат потребата за унапредување на правата на мигрантите, меѓу другото, во врска со здравствениот персонал, полицијата и работодавците.
Индонезија Населението во Индонезија, како четврто по големина во светот, придонесува за вишокот на работна сила. Во комбинација со недостаток на работни места во својата земја, ова доведедува Индонезијците да бараат работа во странство. Се проценува дека околу 4,5 милиони работат во странство; 70% од нив се жени: повеќето се вработени во домашниот сектор како собарки и во производствениот сектор. Повеќето од нив се на возраст меѓу 18 и 35 години. Околу 30% се мажи, главно работат во насади, градежништво, транспорт и услужен сектор. Во моментов, Малезија вработува најголем број работници мигранти од Индонезија, проследени од Тајван, Саудиска Арабија, Хонгконг и Сингапур. Ова се официјалните бројки, но реалните бројки можат да бидат далеку поголеми, поради нерегистрираниот нелегален влез на индонезиски работници во странски земји. Тие се склони кон експлоатација, изнуда, физички и сексуални злоупотреби, претрпени од оние кои вршат трговија со луѓе. Пријавени се неколку случаи на злоупотреби врз индонезиски работници мигранти, а некои добиваат светско внимание.
Малезија За време на Седмиот план за Малезија (1995–2000), вкупното население на Малезија се зголемило за 2.3% годишно, додека странските жители (не-државјани) сочинуваат 7.6% од вкупното работоспособно население во Малезија, без вклучени илегални странски жители. Во 2008 година мнозинството работници мигранти (1,085,658 или 52.6%) првично потекнувале од Индонезија. Следуваат Бангладеш (316,401), Филипини (26,713), Тајланд (21,065) и Пакистан (21,278). Вкупниот број на печалбари од други земји бил 591,481. Нивното пристигнување, доколку не се контролира, ќе ги намали можностите за вработување на месното население. Сепак, пристигнувањето на печалбарите го зголемило производството на земјата и ги намалило стапките на плати на локалниот пазар на трудот. И покрај придобивките постигнати од земјите испраќачи и примачи, се јавуваат многу проблеми во Малезија. Бројот на работници мигранти во моментов во Малезија е многу тешко да се одреди, иако се познати бројките кои работат легално, со пасош и работна дозвола.
Филипини Во 2013 година, Комисијата за филипинци во странство (КФС) проценила дека приближно 10,2 милиони Филипинци работеле или престојувале во странство. Во пописот во 2010 година, околу 9.3% од Филипинците работеле или престојувале во странство.
Повеќе од милион Филипинци секоја година заминуваат да работат во странство преку странските агенции за вработување и други програми, вклучително и иницијативи спонзорирани од владата. Филипинците во странство често работат како лекари, физикални терапевти, медицински сестри, сметководители, информатичари, инженери, архитекти, забавувачи, техничари, наставници, воени службеници, морепловци, студенти и работници за брза храна. Исто така, голем број жени работат во странство како домашни помагатели и старатели. Филипинската администрација за вработување во странство е агенција на Владата на Филипини, одговорна за отворање на придобивките од програмата за вработување во странство на Филипините. Тоа е главната владина агенција доделена да ги следи и надгледува агенциите за вработување на Филипините.
Сингапур