Економијата на Малезија — шеста по големина во Југоисточна Азија според Меѓународниот монетарен фонд за 2020 година и 39-та по големина економија во светот.
Малезија има ново индустријализирана пазарна економија, која е релативно отворена и ориентирана кон државата. Малезиската економија е силно диверзифицирана со извозната вредност на високотехнолошки производи, каде во 2015 година биле извезени производи во вредност од 57,258 милијарди американски долари, што ја прави втора по големина во рамките на АСЕАН веднаш по Сингапур. Малезија извезува втор најголем обем и вредност на производи од палмино масло на глобално ниво по Индонезија.http://atlas.media.mit.edu/en/profile/hs92/1511/
И покрај владините политики да ги зголемат своите приходи по глава на жител со цел да го забрзаат напредокот и да бидат земја со високи примања до 2020 година, растот на платите во Малезија е многу бавен, заостанувајќи зад стандардите на ОЕЦД Академските истражувања на ММФ и Светска банка постојано повикуваат на структурни реформи како што се отстранување на политиките на Бумипутра и ендогени иновации за да се придвижи земјата нагоре по синџирот на вредности на производството за да и се овозможи на Малезија да избега од сегашната стапица за среден приход. Поради големото потпирање на извозот на нафта за приходи на централната влада, валутните флуктуации биле многу непостојани, забележливо за време на падот на цената на нафтата во 2015 година. Сепак, владата ги засилила мерките за зголемување на приходите со воведување данок на продажба и услуга (ДПУ) по стапка од 6% за да се намалат дефицитите и да се исполнат обврските на федералниот долг.
Историја Како една од трите земји кои го контролираат Малачкиот Проток, меѓународната трговија игра многу значајна улога во економијата на Малезија. Едно време, земјата била најголемиот производител на калај, гума и палмино масло во светот. Преработувачката индустрија има големо влијание во економијата на земјата, сочинувајќи над 40% од БДП.Bank Negara. BNM National Summary Data Page . Retrieved 8 November 2007 Малезија е исто така најголем светски исламски банкарски и финансиски центар.
Во 70-тите години од минатиот век, Малезија започнала да ги имитира четирите економии на т.н. „Азиски тигар“ (Јужна Кореја, Тајван, Хонгконг и Сингапур ) и се обврза на транзиција од зависноста од рударството и земјоделството во економија што повеќе зависи од производството. Во 70-тите години на минатиот век, претежно рударската и земјоделската малезиска економија започнале транзиција кон повеќе-секторска економија. Од 1980-тите, индустрискиот сектор го води растот на Малезија. Високите нивоа на инвестиции одиграле значајна улога во ова. Со јапонски инвестиции, тешката индустрија цветала и за неколку години, малезискиот извоз станал примарен мотор за раст на земјата. Малезија постојано постигнувала повеќе од 7% раст на БДП заедно со ниска инфлација во 80-тите и 90-тите години на минатиот век.
Во 1991 година, поранешниот премиер на Малезија, Махатир бин Мохамад го претставил својот план, Визија 2020, во кој Малезија ќе стане самостојна индустријализирана нација до 2020 година. Тан Шри Нор Мохамед, владин министер, изјавил дека Малезија може да добие статус на развиена земја во 2018 година, доколку растот на земјата остане постојан или се зголеми.
Малезија доживеала економски бум и претрпела брз развој кон крајот на 20 век и има БДП по глава на жител (номинален) од 11.062.043 американски долари во 2014 година, и се смета за новоиндустријализирана земја. Во 2009 година, БДП на ПКМ изнесувал 383,6 милијарди американски долари, околу половина од износот од 2014 година, а БДП на БПП по глава на жител беше 8 100 УСД, што е околу една третина од износот од 2014 година.
Во 2014 година, Анкетата за приходите на домаќинствата преземена од владата посочила дека во Малезија имало 7 милиони домаќинства, со просечно по 4,3 членови во секое домаќинство. Просечниот приход на домаќинствата во Малезија се зголемил за 18% до 5.900 рингити месечно, во споредба со 5.000 рингити во 2012 година.
Според извештајот на HSBC во 2012 година, Малезија ќе стане 21-та најголема економија во светот до 2050 година, со БДП од 1,2 трилиони американски долари и БДП по глава на жител од 29.247 долари. Во извештајот, исто така, се вели: „Електронската опрема, нафта и производството на течен природен гас ќе забележат значително зголемување на приходите по глава на жител. Малезискиот животен век, релативно високото ниво на школување и над просечната стапка на плодност ќе помогнат во неговото брзо ширење“. Виктор Швец, управен директор во Кредит Свис, изјавил дека „Малезија ги има сите вистински состојки за да стане развиена нација“.
Економски политики
Монетарна политика Пред Азиската финансиска криза во 1997 година, малезискиот рингит била интернационализирана валута, со која слободно се тргувало низ целиот свет. Непосредно пред кризата, малезискиот рингит се тргувал во сооднос 2,50 рингити за долар. Поради шпекулативни активности, рингитот паднал на дури 4,10 во сооднос на доларот за неколку недели. Банката Негара Малезија, централната банка на нацијата, одлучила да воведе контрола на капиталот за да спречи одлив на рингитот на отворен пазар. Валутата станала не-интернационакна и еден патник морал да се изјасни во централната банка ако изнесе повеќе од 10.000 надвор од земјата, а самиот ринггит бил врзан за 3,80 во сооднос на американскиот долар.
Фиксниот курс бил напуштен во корист на флуктуирачкиот курс во јули 2005 година, неколку часа откако Кина го напрвила истиот потег. Во овој момент, валутата сè уште не била интернационализирана. Ринггитот продолжил да зајакнува до 3,18 за долар до март 2008 година и 2,94 за долар во мај 2011 година. Во меѓувреме, многу аспекти на контролата на капиталот полека се олабавија од Банката Негара Малезија. Сепак, владата продолжува да не го интернационализира ринггит. Владата изјавила дека ринггитот ќе биде интернационализиран откако ќе биде готова за тоа.
Банката Негара Малезија засега користи таргетирање на каматните стапки. Стапката на политика преку ноќ (ОПР) е нивен инструмент за политика и се користи за водење на краткорочните меѓубанкарски стапки што се надеваат дека ќе влијаат на инфлацијата и економскиот раст.
Афирмативна акција Тун Абдул Разак, како премиер, ја спровел афирмативната акција, именувана како Нова економска политика, непосредно по инцидентот од 13 мај во 1969 година. Пред инцидентот, стапката на сиромаштија кај Малајците била екстремно висока (65%), како и незадоволството меѓу расите, особено кон Кинезите, кои контролирале 74% од економијата во тоа време. Преку Новата економска политика, на мнозинството Бумипутра им се дало приоритети и посебни привилегии во развојот на домувањето, приемот на стипендии и сопственост на јавно котирани компании.
Малезиската нова економска политика била создадена во 1971 година со цел да им се донесе на Малајците удел од 30% во економијата на Малезија и да се искорени сиромаштијата меѓу Малајците, пред се преку поттикнување на сопственоста на претпријатијата од страна на Бумипутра. По 40 години од програмата, сопственоста на капиталот во Бумипутра се искачила на 23% во вредност од 167,7 милијарди РМ во 2010 година, наспроти 2,4% во 1970 година.
Новата економска политика (НЕП) била обвинета за создавање олигархија и за создавање на „менталитет за субвенции“. Политичките партии како што се Парти Кедилан Ракијат и Партијата за демократска акција предложиле нова политика што ќе биде еднаква за секој граѓаним, без оглед на расата. Кога Партијата за демократска акција била избрана во државата Пенанг во 2008 година, објавила дека ќе ја отстрани НЕП, тврдејќи дека „... раѓа непотизам, корупција и системска неефикасност “.
Волфганг Каспер, професор по економија на Универзитетот во Нов Јужен Велс, и еднаш советник на министерството за финансии на Малезија, ја критикувал НЕП, велејќи дека „материјалите за НЕП ги прават Малејците мрзливи, корумпирани и отечени. Најлошо од сè, тоа ги одржува сиромашни“. Тој исто така ја критикувал Федералната влада што дава парични средства и парична помош наместо да обезбеди еднаков пристап до образование за да им помогне на маргинализираните сиромашни да го подигнат статусот на приход.
На 21 април 2009 година, премиерот Наџиб Тун Разак објавил либерализација на 27 под-сектори на услуги со укинување на условот за 30% Бумипутра. Овој потег се смета за напор на владата да ги зголеми инвестициите во услужниот сектор на економијата. Според премиерот, требало да се либерализираат многу повеќе сектори на економијата.
На 30 јуни 2009 година, премиерот објавил понатамошни потези за ослободување, вклучително и демонтирање на квотите на капиталот „Бумипутра“ и укинување на упатствата на Комитетот за странски инвестиции, кој бил одговорен за следење на странските акции во малезиските компании. Како и да е, сите малезиски компании ќе треба да понудат 50% од ширењето на јавните акции на инвеститорите во „Бумипутра “.
Субвенции и контроли на цени Малезиската влада ги субвенционира и контролира цените на многу основни производи за да ги задржи ниските цени. Цените на артиклите, како што се палминото масло, маслото за јадење, бензинот, брашното, лебот, оризот и другите неопходни производи се чуваат под цени на пазарот за да се одржат ниски трошоците за живот. Заклучно со 2009 година, 22 проценти од државните трошоци биле субвенционирани, а само субвенциите за бензин заземале 12 проценти.Economic numbers bode well for M'sia. Business Times. 22 September 2009
Од 2010 година, владата постепено го реформира системот на субвенции во Малезија, преку серија намалувања на субвенциите за гориво и шеќер за подобрување на владините финансии и за подобрување на економската ефикасност. Како резултат на тоа, во декември 2014 година, владата официјално ги прекинала сите субвенции за гориво и вовела нов систем, искористувајќи ги тогашните ниски цени на нафтата, потенцијално заштедувајќи скоро 20 милијарди рингити (5,97 милијарди американски долари) годишно.
Суверени фондови за богатство Владата поседува и управува со неколку суверени фондови за богатство кои инвестираат во локални компании и исто така во странски компании. Еден таков фонд е Хазана Насионал Берхад, основан во 1993 година, а заклучно со 31 декември 2013 година има имот во вредност од 41 милијарда американски долари. Фондот инвестира во големи компании во Малезија како што се ЦИМБ во банкарскиот сектор, Групацијата УЕМ во градежниот сектор, Телеком Малезија и Аксиата во комуникациската индустрија, Малезиските аеродроми и Малезија ерлајнс во воздушната индустрија, како и Тенага Насионал во енергетиката сектор
Друг фонд кој е во сопственост на малезиската влада е Фондот за обезбедување на вработени, кој од 31 март 2014 година, поседува големина на средства од 597 милијарди рингити. (184 милијарди американски долари), што го прави четврти по големина пензиски фонд во Азија и седми по големина во светот. Како Хазана Насионал, ЕПФ инвестира и понекогаш поседува неколку големи компании во Малезија, како што е RHB банка. Инвестициите во ЕПФ се диверзифицирани во голем број сектори, но скоро 40% од нивните инвестиции се во услужниот сектор.
Пермодалан Насионал Берхад е уште еден голем управител на фондови контролиран од малезиската влада. Тој нуди загарантирани капитални заеднички фондови како што се Амана Сахам Бумипутера и Амана Сахам Вавасан 2020 кои се отворени само за малезискиот, а во некои случаи и за Бумипутра.
Влијание на владата Иако федералната влада промовира приватно претпријатие и сопственост во економијата, економската насока на земјата е под силно влијание на владата преку петгодишни развојни планови од независноста. Економијата е исто така под влијание на владата преку агенции како што се Единицата за економско планирање и фондовите за богатство поврзани со владата како Хазана Насионал Берхад, Фондот за обезбедување на вработените и Пермодалан Насионал Берхад.