Економијата на Сингапур е високо развиена економија на слободен пазар. Економијата на Сингапур е рангирана како најотворена во светот, 3-та најмалку корумпирана, најделовна, со ниски даночни стапки (14,2% од бруто домашниот производ (БДП)) и земјата го има третиот највисок БДП по глава на жител во светот во однос на паритетот на куповната моќ (ПКМ). Седиштето на АПЕК е во Сингапур.
Државните претпријатија играат значителна улога во економијата на Сингапур. Суверениот фонд за богатство „ Темасек холдингс“ има мнозински удел во неколку најголеми компании во нацијата, како што се „ Сингапур ерлајнс“, „ СингТел“, „ СТ инженеринг“ и „ Медијакорп“. Сингапурската економија е голем финансиер за одлив на директни странски инвестиции (СДИ) во светот. Сингапур исто така има корист од внатрешниот проток на директни странски инвестиции од глобалните инвеститори и институции заради својата привлечна клима за инвестиции и стабилното политичко опкружување.
Извозот, особено во електрониката, хемикалиите и услугите, вклучувајќи ја и позицијата на Сингапур како регионален центар за управување со богатството го обезбедуваат главниот извор на приход за економијата, што овозможува да купува природни ресурси и суровини кои недостасуваат во земјата. Покрај тоа, водата во Сингапур е оскудна затоа се дефинира како скапоцен ресурс.
Сингапур има ограничено обработливо земјиште, што значи дека Сингапур треба да се потпре на агротехнолошкиот парк за земјоделско производство и потрошувачка. Човечките ресурси се друго витално прашање за здравјето на сингапурската економија. Економијата на Сингапур е рангирана на 2-то место во генералниот пласман на Научна американска биотехнологија во 2014 година, според Биополис .
За Сингапур, би можело да се каже дека се потпира на проширен концепт на трговска посредничка трговија со набавка на сурова стока и рафинирање на истата за реекспорт, како на пример во индустријата за изработка и рафинирање на нафта. Сингапур, исто така, има стратешко пристаниште што го прави поконкурентен од многу од неговите соседи во извршувањето на ваквите активности на претпријатието. Односот на трговијата со Сингапур кон БДП е меѓу највисоките во светот, во просек околу 400% во текот на 2008-11 година Пристаништето во Сингапур е второ најпрометно во светот според товар на товар.
За да се зачува меѓународната позиција и понатамошниот економски просперитет во 21 век, Сингапур презел мерки за промовирање на иновации, охрабрување на претприемништво и преквалификација на својата работна сила. Министерството за работна сила (Сингапур) (ММ) е првенствено одговорно за поставување, прилагодување и спроведување на правилата за имиграција на странски работници. Во Сингапур има приближно 243 000 странски домашни работници (ФДВ).
Економска статистика +Економска статистика: 2014 до 2018 годинаИзвори: Година БДП номинален
(мил.) БДП номинален
по глава БДП реален (мил.) НоминаленБДП (мил.) БНД номинален
по глава Странски резерви
(мил.) Просечен девизен курс
(1US$ во S$)2014S$398.987S$72,937S$411.540S$385,070S$70,400S$340.438S$1.26712015S$423.444S$76,502S$423.444S$394.551S$71,283S$350.991S$1.37482016S$439.412S$78,364S$435.988S$408.820S$72,909S$356.254S$1.38152017S$467.306S$83,265S$452.119S$434.806S$77,474S$373.994S$1.38072018S$491.174S$87,108S$466.313S$457.983S$81,222S$392.096S$1.3491 Економска статистика: 1970 до 2010Извори:ГодинаБДП номинален(мил.) БДПноминаленпо глава на жител БНПноминален(мил.) БНПноминаленпо глава на жител Девизни резерви(мил.) Просечендевизен курс(1US$ to S$) 1970 US$1.919S$5.876 US$925S$2,832 US$1.937S$5.932 US$934S$2,860 US$1.750 N/A 1975 US$5.789S$13.728 US$2,559S$6,067 US$5.841S$13.851 US$2,582S$6,122 US$3.007 N/A 1980 US$12.078S$25.863 US$5,004S$10,714 US$11.899S$24.536 US$4,747S$10,165 US$6.571 N/A 1985 US$18.555S$40.823 US$6,782S$14,921 US$19.220S$41.161 US$6,838S$15,045 US$12.860 S$2.1213 1990 US$38.899S$70.507 US$12,766S$23,139 US$36.675S$69.798 US$12,638S$22,907 US$27.789 S$1.8125 1995 US$87.891S$124.575 US$24,937S$35,346 US$83.220S$125.475 US$25,117S$35,601 US$68.819 S$1.4174 2000 US$95.835S$165.217 US$23,794S$41,018 US$95.330S$164.205 US$23,648S$40,767 US$80.169 S$1.7239 2005 US$127.417S$212.074 US$29,866S$49,715 US$121.000S$198.050 US$27,891S$46,428 US$116.172 S$1.6646 2010 US$236.420S$322.361 US$46,569S$63,498 US$227.377S$235,076 US$46,305S$63,137 US$225.754 S$1.3635 S$- сингапурски долар US$ - американски долар мил. - милијарди
Економска историја
Британска колонизација Економијата на Сингапур имала најголем придонес со поставувањето на колонијализмот и неговите финансиски и трговски центри.
Во 1819 година, Сер Стемфорд Рафлс, поручник-гувернер на Бенкулен (1818-1824), основал пристаниште на јужниот врв на Малајскиот Полуостров. Колонизацијата обезбедила основа за капитализмот во регионот. Колонизацијата довела до тоа да Сингапур биде „второто најбогато место во Азија по Јапонија“. Голем дел од богатството акумулирано во регионот требало да биде акредитирано во него, како домаќин на едно од најголемите пристаништа.
Веќе во 1826 година Сингапур се сметал за главен град на населбите на теснецот, кои биле територии со кои управувала Британска источноиндиска компанија.
Експанзија на трговијата Новата патна рута донела за нови економски можности.
На 17 ноември 1869 година се отворил Суецкиот Канал, поврзувајќи го Средоземното Море со Црвеното Море. Ова овозможило зголемување на брзината на времето на патување, што резултирало со пораст на обемот на трговијата. Нацијата забележала раст од 32 милиони американски долари само една година по неговото отворање.
Во 1879 година обемот на трговијата достигнал 105 милиони долари .Huang, Flora and Yeung, Horace. Institutions and Economic Growth in Asia: The Case of Mainland China, Hong Kong, Singapore and Malaysia, Routledge, 2018.
Независност Во 1950 година регионот забележал социјални немири, што резултирало колонијалните сили да одлучат да се откажат од некои одлуки. Со поттик на расните немири, колонијалните сили се обиделе да ја зајакнат и да воспостават власт. Со најголемиот дел од немирите кои произлегле поради високата невработеност, локалната самоуправа била насочена да го реши ова прашање. Одбор за економски развој било официјалното име на организацијата дизајнирана за создавање работни места.
Во 1955 година било основано локално законодавно собрание на Сингапур со 25 од избраните 35 члена.
Во 1965 година, по независноста од Малезија, Сингапур се соочил со мал домашен пазар и високо ниво на невработеност и сиромаштија. 70 проценти од домаќинствата во Сингапур живееле во лошо пренатрупани услови, а една третина од нејзините луѓе живееле во сиромашните квартови. Невработеноста во просек изнесувала 14 проценти, БДП по глава на жител изнесувал 516 американски долари, а половина од населението било неписмено.
Бум и промена на индустријализацијата Структурните промени започнале да ја движат економијата во подобри правци.
Во периодот 1965–1973, годишниот раст на реалниот БДП изнесувал 12,7%.
Во периодот 1973–1979 година, нафтените кризи ја подигнале владината свест за економските проблеми. Ја поставиле владата да создаде нов форум за економски промени. Владата го истакнала фокусот во технологијата и образованието кое се очекувало да бидат голем бран на економска добивка. Земјата во текот на овој период успеала да ја минимизира инфлацијата и да им обезбеди на работниците соодветна машинерија за одржување на растот.
Сингапурската влада го основала Одборот за економски развој за да предводи инвестициски поттик и да го направи Сингапур привлечно одредиште за странски инвестиции. Приливот на директни странски инвестиции значително се зголемил во текот на следните децении, а до 2001 година странските компании сочинувале 75% од произведениот производ и 85% од произведениот извоз. Во меѓувреме, стапките на заштеди и инвестиции во Сингапур се зголемиле на највисоките нивоа во светот, додека потрошувачката на домаќинствата и учеството на платите во БДП падналемеѓу најниските.
Раст во услужниот сектор Со намалените стапки на раст, земјата повторно требало да ја диверзифицира својата економија
Како резултат на ова вложување на инвестиции, акциите на капиталот во Сингапур се зголемиле 33 пати до 1992 година и постигнале десеткратно зголемување на односот капитал-труд. Животниот стандард постојано се зголемувал, со повеќе семејства кои се префрлиле од статус со пониски примања кон безбедност со среден приход со зголемени приходи на домаќинствата.
Во 1987 година, Ли Куан-Јју тврдел дека (врз основа на критериумот за сопственост на домот) 80% од Сингапурците веќе можат да се сметаат за припадници на средната класа. Под водство на Ли, Сингапур постигнал ниска инфлација и невработеност. Сепак, за разлика од економските политики на Грција и остатокот од Европа, Сингапур следел политика на индивидуализирање на мрежата за социјална безбедност. Ова довело до повисока стапка на заштеда од просечната и многу одржлива економија на долг рок. Без оптоварувачка социјална држава или нејзината веројатност, Сингапур развил самостојна и квалификувана работна сила добро обучена за глобалната економија.Driven by Growth: Political Change in the Asia-Pacific Region edited by James W. Morley
Во текот на 90-тите години на минатиот век се појавиле ефикасни фирми за производство во Југоисточна Азија, а земјата имала мала работна сила и ограничувања на земјиштето. Фридрих забележал дека ќе биде многу тешко тогашниот удел од 25% да се прошири, кога станува збор за производствените фирми. И покрај борбите во производствениот сектор, Сингапур напредувал во глобалното финансирање, трговијата и бил индустриски центар за меѓународна трговија.
Економската стратегија на Сингапур произвела реален раст во просек од 8,0% од 1960 до 1999 година. Од независноста во 1965 година, БДП на Сингапур има просечно зголемување од 9,5%. Во 1999 година, во времето на Го Чок Тонг, премиерот на Сингапур, земјата доживеала регионални финансиска криза, но со стапка на раст од 5,4%, следена од 9,9% за 2000 година. Сепак, економското забавување во САД, Јапонија и ЕвропскатаУнија, како и светскиот пад на електрониката, го намалиле проценетиот економски раст во 2001 година на негативни 2,0%.
Економијата се проширила за 2,2% следната година и 1,1% во 2003 година кога Сингапур бил под влијание на епидемијата на САРС . Последователно на тоа, се случил голем пресврт во 2004 година што му овозможило значително закрепнување и 8,3% раст, иако реалниот раст паднал за повеќе од половина година со само 2,5%. Во 2005 година, економскиот раст изнесувал 6,4%; и во 2006 година, 7,9%.
Очигледно било дека Сингапур исто така ќе се бори како резултат на глобалната финансиска криза со оглед на неговиот статус на центар на финансиски услуги. Некои коментатори на пазарот се сомневале во способноста на економијата да се справи со ефектите од кризата. На пример, Кит Веи Ценг сметал дека Сингапур ќе ја доживее „најтешката рецесија во историјата на Сингапур“. Излегува дека за поранешен научник во владата, тој не можел да погреши повеќе. На крајот, економијата пораснала во 2009 година за 3,1% и во 2010 година нацијата забележа 15,2% стапка на раст.
Заклучно со 8 јуни 2013 година, стапката на невработеност во Сингапур е околу 1,9%, а економијата на земјата има намалена стапка на раст, со стапка од 1,8% - во споредба со 14,8% во 2010 година.
Во 2015 и 2016 година се забележало пад на нацијата бидејќи растот на БДП се намалил на само 2 проценти. И покрај намалувањето на растот, нацијата сè уште нема објавено негативни стапки на раст кои се позитивен знак. Невработеноста и инфлацијата исто така се намалиле.
Почнувајќи од 2017 година, БДП на Сингапур изнесува 323,907 милијарди долари.
Се очекува Сингапур да доживее економско забавување во 2019 година, при што растот на БДП да забави на 1,9% од 3,1% во 2018 година, поради зголемувањето на тарифите од САД и Кина .
Ковид-19