Економијата на Државата Палестина се однесува на економската активност на Државата Палестина.

Историја БДП по глава на жител на палестинските територии се зголемил за 7% годишно од 1968 до 1980 година, но забавил во текот на 80-тите години на минатиот век. Помеѓу 1970 и 1991 година, очекуваниот животен век се зголемил од 56 на 66 години, смртноста кај новороденчињата на 1.000 паднал од 95 на 42, домаќинствата со електрична енергија пораснале од 30 на 85%, домаќинствата со безбедна вода пораснале од 15 на 90%, домаќинствата со фрижидер пораснале од 11% на 85%, а домаќинствата со перална машина се искачиле од 23% во 1980 година на 61% во 1991 година.

Економските услови на Западниот Брег и Појасот Газа, каде што економската активност била регулирана со Парискиот економски протокол од април 1994 година помеѓу Израел и палестинските власти, се влошиле во раните 90-ти. Реалниот БДП по глава на жител за Западниот Брег и Појасот Газа се намалил за 36,1% помеѓу 1992 и 1996 година, како резултат на комбинираниот ефект на пад на вкупните приходи и силниот раст на населението. Падот на економската активност се должело на израелската политика за затворање како одговор на терористичките напади во Израел, кои ги нарушиле претходно воспоставените односи на пазарот на трудот и стоките. Најсериозен ефект била појавата на хронична невработеност. Просечните стапки на невработеност во 80-тите години на минатиот век биле генерално под 5%; додека до средината на 90-тите се искачиле на над 20%. По 1997 година, израелската употреба на сеопфатно затворање се намалило и биле спроведени нови политики. Во октомври 1999 година, Израел дозволил отворање на безбеден премин помеѓу Западниот Брег и Појасот Газа во согласност со Времената спогодба од 1995 година. Овие промени во спроведувањето на економската активност поттикнале умерено економско закрепнување во 1998–99.

Како резултат на израелската блокада, 85% од фабриките биле затворени или работеле со помалку од 20% капацитет. Се проценува дека израелските бизниси губиле 2 милиони долари на ден од затворањето, додека Газа губилала приближно 1 милион долари на ден. Светската банка го проценила номиналниот БДП на териториите во износ од 4.007.000 американски долари и на Израел на 161.822.000 американски долари. Овие бројки по глава на жител се соодветно 1.036 американски долари и 22.563 американски долари годишно.

За 30 години, Израел дозволил илјадници Палестинци да влегуваат во земјата секој ден за да работат во градежништво, земјоделство и други работни места. Во овој период, палестинската економија била значително поголема од мнозинството арапски држави.Karsh, Efraim. "It’s Not the Economy, Stupid." Begin-Sadat Center for Strategic Studies. 4 June 2018. До средината на 90-тите години, до 150 000 луѓе - околу една петтина од палестинската работна сила - влегувала во Израел секој ден. Откако Палестинците извршиле бран самоубиствени бомбашки напади, идејата за одвојување од Палестинците се вкоренила во Израел. Израел постепено ги заменил повеќето Палестинци со мигранти од Тајланд, Романија и од други места.

Во 2005 година, Министерството за финансии на ПНА ја навела израелската бариера на Западниот брег, чија изградба започнала во втората половина на 2002 година, како една од причините за депресивната палестинска економска активност. Реалниот раст на БДП на Западниот Брег значително опаднала во 2000, 2001 и 2002 година и се зголемила скромно во 2003 и 2004 година. Светската банка го припишува скромниот економски раст од 2003 година на „намалено ниво на насилство, помалку полициски час и повеќе предвидливи (иако сè уште интензивни) затворања, како и прилагодување од палестинскиот бизнис кон контурите на ограничената економија на Западниот брег“. Според „сценариото за исклучување“, Банката предвиде реална стапка на раст од 0,2% in во 2006 година и 0,6 − во 2007 година.

Во екот на едностраното одвојување на Израел од Газа, постоело недостиг на леб и основни залихи поради затворање на граничниот премин ал Ментар / Карни во Израел. Понудата на Израел да отвори други премини била одбиена од палестинскиот орган управуван од Хамас.

По законодавните избори во јануари 2006 година, решително освоени од Хамас, Квартетот за Блискиот Исток (освен Русија) ги скратил сите средства на палестинските власти предводени од премиерот Исмаил Ханија (Хамас). Палестинската Самоуправа (ПС) постогнала месечен готовински дефицит од 60 до 70 милиони долари откако добил 50 милиони - 55 милиони долари месечно од Израел даноци и царински давачки собрани од израелските службеници на границите. По изборите, палестинската берза паднала околу 20%, а ПС го исцрпил својот капацитет за позајмување кај локалните банки. Израел престанал да пренесува 55 милиони американски долари даночни сметки до ПС. Овие средства претставувалеедна третина од буџетот на ПС и ги исплаќале платите на 160.000 палестински државни службеници (меѓу нив 60.000 безбедносни и полициски службеници). САД и Европската Унија ја запреле директната помош за ПС, додека САД вовеле и финансиска блокада врз банките на ПС, спречувајќи трансфер на дел од средствата на Арапската Лига (на пр. Саудиска Арабија и Катар ). Во мај 2006 година, стотици Палестинци демонстрирале во Газа и на Западниот Брег барајќи исплата на нивните плати. Тензијата меѓу Хамас и Фатах се зголемила како резултат на ова „економско стискање“ врз ПС.

Во 2009 година, израелската војска го отстранила својот контролен пункт на влезот на Џенин во серија намалувања на безбедносните мерки. Во септември 2012 година, активистите на ЕУ изјавиле дека палестинската економија „изгубила пристап до 40% од Западниот брег, 82% од нејзините подземни води и повеќе од две третини од пасените земјишта” поради окупацијата и изградбата на населбите.

Првиот планиран палестински град со име Раваби е во изградба северно од Рамала, со помош на средства од Катар. Во 2013 година, комерцијалната трговија меѓу Израел и палестинските територии била проценета на 20 милијарди американски долари годишно.

Според под-регион

Западен Брег Во 2007 година, економијата на Западен Брег постепено започнала да се подобрува. Економскиот раст достигнал околу 4-5%, а невработеноста опаднала за околу 3%. Израелските бројки посочуваат дека платите на Западен Брег пораснале повеќе од 20% во 2008 година, а трговијата пораснала околу 35%. Туризмот во Витлеем се зголемил на околу двапати повеќе од претходните нивоа, а туризмот се зголемил за 50% во Ерихон. Очекуваниот животен век е 73,4, ставајќи ги териториите на 77-то место во светот, во споредба со очекуваниот животен век од 72,5 во Јордан, 71,8 во Турција и 80,7 во Израел . Продажбата на автомобили во 2008 година била двојно поголема од 2007 година.Critical on this: Adam Hanieh: Class and State in the West Bank. Neoliberalism under Occupation. In: Adam Hanieh, Lineages ef Revolt. Issues of Contemporary Capitalism in the Middle East, Haymerked Books, 2013. Извештајот на Меѓународниот монетарен фонд за Западен Брег предвидувал стапка на раст од 7% за 2009 година.

Центарот за мали претпријатија во Витлеем бил отворен на почетокот на 2008 година. Финансиран од Германија, центарот помогнал во промовирање на компјутерска писменост и вештини за маркетинг. мини|267x267пкс| Поглед на Витлеем Во 2009 година, продолжиле напорите за градење на палестинските локални институции и влади од темел. Голем дел од оваа работа ја завршиле Тони Блер и американскиот генерал Кит Дејтон. Некои аналитичари сметале дека ова е посуштински начин за поставување основа за одржливи институции и за локален мир.Building Palestine from the bottom up, by Shlomo Avineri, Welt Online, 5/18/09. Во август 2009 година, бил воведен најсовремен мрежно-заснован систем за следење на стоки што влегуваат и излегуваат од областа од страна на палестинските територии, во партнерство со Конференцијата на Обединетите нации за трговија и развој.

Во 2009 година започнал економски „бум“ со раст кој достигнал 8 проценти, повисок отколку во Израел или Западот. Меѓутоа, со инфлација од околу 9,9% истата година, реалниот економски раст е всушност негативен, со оглед на тоа што куповната моќ е намалена. Туризмот во Витлеем, кој двојно се зголемил на 1 милион во 2008 година, се зголемил на скоро 1,5 милиони во 2009 година. Увозот на нови автомобили се зголемил за 44 проценти. Отворени нови трговски центри во Џенин и Наблус. Како резултат на Палестинската инвестициска конференција, палестинските програмери планираат да го изградат првиот модерен палестински град Раваби.

Во 2010 година, градот Рамала бил опишан како центар на економската активност благодарение на подобрената безбедност во градот, успешната битка против корупцијата и големата потрошувачка база.

Во 2011 година, палестинскиот министер за планирање изјавил дека растот на БДП се очекува да достигне 9%, искачувајќи се на 10% во 2012 година и на 12% во 2013 година.

Источен Ерусалим Источен Ерусалим некогаш бил деловен и трговски центар на Западен Брег. Сепак, од појавата на израелските контролни пунктови и бариерата за раздвојување што започнале пред повеќе од една деценија, тој станал изолиран од својата клиентска база што довело до сериозен економски пад. Според Хана Синиора од Палестинско-американската стопанска комора, пресвртницата била 1993 година. Тој наведува дека оттогаш Источен Ерусалим станал затворен град преку изолација од остатокот на Западен Брег предизвикувајќи загуба од 50% од бизнисот помеѓу 1993 и 2001 година.

Според извештајот на Здружението за граѓански права во Израел од 2012 година и интервјуата направени од „Форвард“, падот на економијата во Источен Ерусалим довело до невидени нивоа на сиромаштија, при што 80% од палестинското население живее под линијата на сиромаштија. Главната причина се смета за политичките и физичките бариери што го одделуваат од остатокот на Западен Брег. Извештајот на АЦРИ го припишува проблемот на „„ кумулативните ефекти од анексијата, занемарувањето, кршењето на правата и завршувањето на бариерата за одвојување “. Друг фактор што придонесува за економскиот пад е состојбата со домувањето. Израелската влада ја олеснила обемната градба за израелските населби со доселеници, но строго го ограничила развојот и градењето на палестинското население.

Појасот Газа мини|300x300пкс| Град Газа Според „Светска книга на факти“ на ЦИА, политиката на затворање на Израел, која била продолжена кога администрацијата на Хамас дошла на власт во 2007 година, билс одговорна за висок степен на сиромаштија и невработеност и значителен пад на приватниот сектор, кој во голема мера се потпираат на извозните пазари. Израел го обвинил Хамас за преземање активности што довеле до политика на затворање. Голем дел од населението е зависно од хуманитарна помош, пред се од агенциите на ООН.

Олеснувањето на израелската политика на затворање во 2010 година резултирало со подобрување на некои економски индикатори, но редовниот извоз од Појасот Газа сè уште бил забранет. Според израелските одбранбени сили, економијата се подобрила во 2011 година, со пад на невработеноста и пораст на БДП. Отворени биле нови трговски центри, се развивале локалната индустрија и економскиот подем довел до изградба на хотели и пораст на увозот на автомобили. Развојот од широк обем е овозможен со непречено движење на стоки кон Газа преку преминот Керем Шалом и тунелите помеѓу Појасот Газа и Египет. Тековната стапка на камиони што влегуваат во Газа преку Керем Шалом е 250 камиони на ден. Оваа бројка флуктуира во зависност од нивото на мешање на стоката што се влегува во Газа од Египет преку тунели. Зголемувањето на градежната активност довела до недостиг на градежни работници. За да го надополнат дефицитот, младите се испраќаат да ја учат трговијата во Турција.

Валута