Националниот парк Самарска Лука () го опфаќа најголемиот дел од полуостровот кој е формиран од реката Волга заобиколувајќи ја планината Жигули, најблиските градови се Самара и Жигуловск во Самарската област. На северниот брег, кривината на реката започнува од Кујбишевото Езеро, а на јужниот брег кај Саратовското Езеро, а на север се граничи со природниот резерват Жигули. Паркот е културно важен поради неговата централна позиција за целиот народ што бил таму низ историјата и неговата научна вредност што е резултат на биоразновидноста на неговото блиско сместено наоѓалиште. Територијата на паркот е дел од комплексната биосфера на Средна Волга.

Топографија Самарска Лука се наоѓа на границата на две геолошки плочи: Волгина висорамнина и Волгина низина. Волгината висорамнина е ридски регион на Источноевропските низини, а паркот се наоѓа на североисточната страна. На левиот брег на Волга се наоѓа Волгината низина, подрачје на тектонско корито од глина и песок кои се нанесени од Каспиското Море. Кујбишевото и Саратовото езеро се наоѓаат на Волга на северната и јужната граница на паркот. лево|мини|260x260пкс| Самарска Лука и реката Волга Брегот на Волга околу планината Жигули е долг скоро 200 km. Жигули и повеќето карпи во паркот се варовнички формации, со просечна висина од 300 метри. Околу 18% од територијата на паркот Самарска Лука го опфаќа планинскиот венец Жигули на север, 8% се Волгините плавни ливади на југ, а остатокот се шуми и лесостепи. Во источниот дел на паркот има повеќе од 500 варовнички кратери, ширина од 1 до 100 метри и длабочина од 1 до 20 метри.

Екорегион и клима Самарска Лука лежи во подрачјето на екорегионот „Источноевропска лесостепа“ (WWF ID # 419), транзициона зона помеѓу широколисни шуми на север и пасишта на југ. Овој екорегион на лесостепа се одликува со мозаици на шуми, степи и речни мочуришта.

Климата во Самарска Лука е умереноконтинентална со ладни лета ( Кепенова класификација на климата Dfb ), се одликува со големи температурни промени, и дневно и сезонски, со благи и студени лета, снежни зими. Најстудениот месец е јануари (просечно -10 C); најтопол месец е јули (+20 C). Просечните врнежи се 556 мм. Периодот без мраз е 156 дена. Ветровите дуваат претежно од југозападен правец.

Флора Поради својата сложеност и централна позиција, биоразновидноста е разновиден. Растителни заедници вклучуваат Источноевропска степа, степски борови шуми, Источноевропски листопадни шуми, пасишта и поплавни ливади. Во паркот се забележани над 1 500 видови васкуларни растенија. Дрвјата се претежно листопадни - 97%, меѓу кои најчести се липата, дабот и брезата. Околу 3% се мали бели борови шуми на повисоки падини и варовници.

Фауна Значајна одлика на ’рбетниците во паркот е тоа што 30% од видовите живеат на границата на нивните историски опсези. Како резултат, видовите на северна тајга, како што е уралска улулајка, може да се најдат во близина на јужните степски видови, како што е европската пчеларка.

Наводи

Категорија:Самарска област Категорија:Национални паркови во Русија Категорија:МСЗП-Категорија II