алт=Cranach the Younger Catherine Jagiellon|мини|Катерина Јагелонска Катерина Јагелонска (1 ноември 1526 – 16 септември 1583) била полска принцеза и шведска кралица како прва сопруга на кралот Јован III. Како таква, таа била и војвотка од Финска (1562-1583) и голема принцеза на Финска (1581-1583). Катерина имала значително влијание врз државните работи за време на владеењето на нејзиниот сопруг и преговарала со папата за воведување контрареформа во Шведска.Katarina Jagellonica , urn:sbl:12406, Svenskt biografiskt lexikon (art av Birgitta Lager-Kromnow), hämtad 2013-12-05. Таа е мајка на Сигизмунд III Васа, крал на Полска.
Раниот живот Катерина е родена во Краков како најмлада ќерка на кралот Сигизмунд I Стариот на полско-литванската Државна Заедница и неговата сопруга Бона Сфорца од Милано.
Катерина добила темелно ренесансно образование од италијански тутори: таа била научена да чита, пишува и зборува латински, германски и италијански, научена за разговор, јавање, танцување, пеење и свирење на неколку музички инструменти.Mattsson, Eva, Furstinnan: en biografi om drottning Katarina Jagellonica, Bring to Life, Vadstena, 2018
По смртта на нејзиниот татко во 1548 година, таа и нејзините невенчани сестри Ана и Софија се преселиле во Масовија со нивната мајка. Во 1556 година, кога нејзината сестра Софија се омажила и заминала за Германија, а нејзината мајка заминала во Италија, Катерина и нејзината сестра Ана биле преместени во палатата во Вилнус од нивниот брат Сигизмунд II Август од Полска, за да обезбедат кралско присуство во Литванија. Нивниот престој во Вилнус бил опишан како среќен, живеејќи во палата и дворот под силно влијание на италијанската ренесанса: на Катерина и на Ана им било дозволено да составуваат свои посебни домаќинства и се дружеле со аристократијата.
Брачни преговори Катерина била опишана како најубавата од нејзините сестри, но доцна се омажила за принцеза од тоа време, затоа што нејзиното семејство сакало да обезбеди брак со највисок политички статус за Полска, а браковите што и биле предложени барале долги преговори кои на крајот не довеле до ништо. Во 1548 година, таа била предложена за брак и со Алберт Алкибијад, Маркграв од Бранденбург-Кулбах и со војводата Алберт од Прусија, кој и двајцата ја претпочитале пред нејзините сестри Ана и Софија: нејзиниот брат бил наклонет кон вториот, но по долги преговори, папата го одбил бракот бидејќи биле во роднински врски. Следно, таа била запросена од надвојводата Фердинанд II од Австрија, но нејзиниот брат, кој дотогаш и самиот се оженил со член на династијата Хабсбург, на крајот се спротивставил против бракот..
Во 1550-тите, нејзиниот брат крал посакал сојуз меѓу Полска и Шведска против Русија поради зголемената тензија околу Ливонија. Религиозното прашање не се сметало за сериозна пречка од нејзиниот брат, а католичката политика во Полска дотогаш била сè уште толерантна кон протестантството. Полско-шведскиот сојуз била желба што нејзиниот брат ја задржувал неколку години, а всушност била предложена веќе во 1526 година, тоа време помеѓу нејзината полусестра Хедвиг и шведскиот крал Густав I. Во 1555–56, Сигизмунд II Август му предложил на кралот Густав I еден од четворицата шведски принцови, по можност Ерик или неговиот брат Јован, да се ожени или со неговата сестра Ана или со Катерина, и тој испратил слики од принцезите до шведскиот кралски двор. Ерик во тоа време претпочитал да се ожении за идната англиска кралица Елизабета I, предлог од кој не бил подготвен да се откаже неколку години. Се зборувало дека Катерина ќе се омажи за Јован, но Сигизмунд II Август не сакал да дозволи неговата помлада сестра да се омажи пред најстарата, Ана, и тоа создало проблем. Преговорите биле прекинати, а во 1560 година умрел Густав I и сите преговори биле затворени.
Во август 1560 година, за време на војната во Ливон, царот Иван Грозни, неодамнешен вдовец, предложил брак меѓу него и Катерина со цел да се создаде мир и да се реши политичккото недоразбирањето меѓу Полска и Русија. Нејзиниот брат позитивно го разгледал предлогот и руска делегација го посетила полскиот суд во Вилнус. Рускиот пратеник му изјавил на Иван Грозни дека Катерина е убава, но дека плаче. На крајот, Полска и Русија не можеле да се договорат за политичките услови на бракот и преговорите биле прекинати во јануари 1561 година.
Во јули 1561 година, Сигизмунд II Август му предложил на кралот Ерик XIV неговите сестри Катерина и Ана да се омажат за браќата на кралот, Јован и Магнус. Ерик XIV не дал дефинитивен одговор. Јован бил подготвен да се ожени со Катерина, но не и со Ана. Сигизмунд II Август не сакал да дозволи неговата помлада сестра да се омажи пред неговата постара сестра, што создало проблем. Магнус на крајот изразил подготвеност да се ожени со Ана за да му овозможи на Јован да се ожени со Катерина, но преговорите првично не довеле до ништо и шведскиот крал не бил подготвен да заземе став по ова прашање. Во октомври, Јован ги продолжил преговорите за брак меѓу него и Катерина на своја иницијатива и без согласност на Ерик XIV, за време кога Шведска под Ерик XIV се борела против Полска во Ливонската војна. Јован гледал на полскиот крал како на важен сојузник, а италијанското наследство на Катрина по нејзината мајка како важна предност во неговите лични амбиции.
Војвотката од Финска На 4 октомври 1562 година, Катерина се омажила во Долниот замок на Вилнус, Литванија, за војводата Јован од Финска, вториот син на Густав I и полубрат на тогашниот цар Ерик XIV. Јован не добил дозвола од брат му за брак и веќе имало тензии меѓу нив бидејќи Јован водел независна надворешна политика. Бракот бил спроведен на католичка церемонија. Катерина донела голема придружба и луксузен имот, но наследството од нејзината мајка никогаш не и било дадено. Материјалниот мираз што го донела со себе во Финска, сепак многу ги импресионирал нејзините современици: таа со себе донела импресивно количество сребрени предмети, меѓу кои и првите виљушки користени во Финска; стотици облеки во црн, жолт, црвен и виолетов сатен, свила и кадифе, како и придружба од Полјаци, Италијанци и Германци, меѓу кои и полски готвач и италијански мајстор за лозја.
Двојката поставила куќа во замокот Турку во Турку, Финска. Зделките на војводата Јован во Ливонија го натерале кралот Ерик XIV да му објави војна на својот брат. Ерик испрати 10.000 луѓе да го опседнат замокот. На 12 август 1563 година, замокот капитулирал; Катерина и Јован биле одведени во Шведска и затворени во замокот Грипшолм. лево|мини|Катерина Јагелонска во затвор, од Јозеф Симлер . мини|Портрет на ќерката на Катерина, Изабела Васа (1564–1566), припишан на Доменикус Вервилт. Портретот е денес во замокот Вавел. Се смета дека тој бил подарок за сестрата на Катерина, Ана Јагелонска. Ерик се понудил да и дозволи на Катерина да се врати во Полска, но таа избрала да го придружува Јован во затворот. Историјата тврди дека кога кралот ѝ понудил на Катерина да се врати во Полска наместо да го придружува нејзиниот сопружник во затвор, таа покажала на натписот во нејзиниот венчален прстен, на кој пишувало: „Ништо освен смртта нема да не раздели“. Катерина била користена како вреден заложник од Ерик, но поради неа затворот за нив бил поблаг. Лично била третирана со внимание од страна на кралот Ерик, кој ѝ дозволил поголема слобода од Јован, како што е шетањето во областа околу замокот, и генерално ги исполнил сите барања што ги упатила за да и го направи затворот поудобен, со исклучок на сè што имало. да прави со нејзината католичка религија, како што е пристапот до католичките свештеници, барања што тој ги одбил. Таа побарала поголемиот дел од нејзината придружба да биде испратен дома, само задржувајќи неколку полски дами во исчекување и нејзиното дворско џуџе и лична доверлива Доротеа Острелска. За време на нејзиното затворање, Катерина ја родила најпрвин својата најстара ќерка Изабела во 1564 година (починала во 1566 година), а потоа и нејзиниот син Сигизмунд во 1566 година. Во октомври 1567 година, Јован се смирил со Ерик и парот бил ослободен. Катерина и Јован очигледно развиле блиски односи во текот на годините на затвор.
Неуспешниот додворувач на Катерина, цар Иван, бил во преговори со Ерик со надеж дека ќе ја раздели од Јован и ќе ја испрати да се омажи за него во Русија. Ова предизвикало вознемиреност кај Катерина и нејзините блиски. Според народното мислење, оваа дискусија била една од причините за зголеменото незадоволство на шведскиот народ од се полудиот Ерик. Кралот Ерик се согласил да ја предаде Катерина на Иван, но шведскиот крал бил сменет пред Катерина да биде испратена. Јован, кога го наследил неговиот брат, проблемот исчезнал.Eriksson 2007, p. 52. Катерина била во Вадстена за време на бунтот.
Друга причина што го вознемирила благородништвото против Ерик XIV и ги натерало да го поддржат бунтот на војводата Јован и неговите браќа војводата Карл, бил бракот на Ерик со обичната Карин Мансдотер, што благородништвото го сметало за навреда.Tegenborg Falkdalen, Karin, Vasadrottningen: en biografi över Katarina Stenbock 1535-1621 [The Vasa Queen: A biography of Catherine Stenbock, 1535-1621], Historiska media, Lund, 2015 Катерина одиграла одредена улога во бунтот: таа била пријателка на една од непријателите на Ерик, Еба Мансдотер (Лилиехоок), која имала влијателна позиција во благородништвото, а исто така директно и се обратил Понтус Де ла Гарди, кој ја повикал да го убеди неодлучниот Јован да се приклучи на бунтот против кралот во знак на протест поради неговиот скандалозен брак. Според сведок, таа одговорила: „Понтус! Ги слушнав твоите совети и причините што ги презентираш добро и добро, и сите тие се многу точни и праведни, но тешко се реализираат. Драг мој пријателе, покажи ми доверба и дозволи ова да остане меѓу нас, и јас ќе зборувам со мојот господар и сопруг.“
По падот на Стокхолм, таа влегла во градот во голема поворка на 7 ноември 1568 година.
Сопруга на кралот мини|Гробниот споменик на Катерина над семејната крипта на Јован во катедралата во Упсала мини|Гробот на Катерина Катерина била крунисана за кралица на Шведска во пролетта 1569 година. Нејзината врска со Јован III продолжила да биде многу добра за време на нејзиниот живот и нема познати вонбрачни партнери од ниту една страна. Нејзините дами во чекање беа надгледувани од Карин Гиленстиерна и нејзиното домаќинство од страна на камерлен Понтус Де ла Гарди, со кого таа наводно имала многу добри лични односи (таа му дала полномошно да дејствува како нејзин агент и пратеник во Италија во врска со нејзиното наследство). Таа имала своја лична католичка капела на дворот, како и неколку католици во нејзиното приватно домаќинство, меѓу нив и неколку католички монаси и свештеници, што ги шокирало протестантите. И покрај контроверзите околу неа во врска со нејзината улога во религиозната политика, се чини дека таа не била подложена на многу лични клевети. Таа примила многу молби и од католиците и од протестантите, барајќи од неа милостина, како и да биде посредник кај кралот, и ги исполнила овие должности како што се очекувало од современа сопруга и кралица. Нејзиниот жесток протестантски девер, идниот крал Карл IX ја спомнал во неговата пропагандна хроника Римуваната хроника на војводата Карл, во која тој ги клевети имињата на нејзиниот брачен другар, син и ќерка, но со само благо неодобрување кон Катерина, признавајќи ги нејзините лични квалитети: „Таа беше принцеза полна со доблест и побожност, сепак нејзината вера потекнуваше од Рим“.