десно|мини| Покриви со ќерамиди „даброва опашка“ во Динкелсбил, Германија десно|мини| Покрив од керамички плочки во шпански колонијален стил во Тексас, САД десно|мини| Обоени ќерамиди на црквата Свети Марко, Загреб Ќерамида, керамида или цреп — градежен материјал кој се користи за покривање на градби за заштита од врнежи. Традиционално се изработуваат од месно достапни материјали како што е глината. Исто така се користат современи материјали како бетон, метал и пластика, а некои глинени плочки имаат водоотпорна глазура.
Ќерамидите се „закачуваат“ на рамката на покривот така што се фиксираат со клинци. Плочките обично се закачуваат во паралелни редови, при што секој ред го преклопува редот под него за да ја исклучи дождовницата и да ги покрие клинците што го држат подолниот ред. Има и ќерамиди за посебни позиции, особено каде се спојуваат рамнините на неколкуте терени. Тие вклучуваат гребени, вдлабнати ќерамиди. Истите се зацрврстуваат на различни начини, цементен малтер, клинци и др.
Облици (профили) десно|мини| Антички грчки покривни ќерамиди Во текот на времото се јавиле бројни облици (или „профили“) на ќерамиди. Такви се:
Рамни плочки - наједноставниот вид, кои се поставени во редовни преклопувачки редови. Пример за ова е глинената плочка „дабарска опашка“ (германски: Biberschwanz), кои се најчести во Јужна Германија. Рамните покривни ќерамиди обично се направени од глина, но исто така може да бидат направени од камен, дрво, пластика, бетон или сончеви ќелии. Обични глинени ќерамиди – Големината на обичната глинена плочка 270 х 170 мм првично беше дефиниран со статут во 1477 година за време на владеењето на Едвард IV. Ова се плочки со двојни облоги направени првично од глина, но неодамна од бетон. Тие се општо специфицирани поради нивните естетски својства. Бојата беше генерирана преку контрола на атмосферата на печката за да се генерираат црвени, кафени или сини плочки во зависност од степенот на намалување во печката. Некои плочки сè уште се произведуваат на овој традиционален начин. Имбрекс и тегула - антички римски модел на заоблени и рамни плочки кои прават канали за дожд на покривот. Римски ќерамиди – рамни во средината, со конкавна крива на едниот крај и конвексна крива на другиот, за да се овозможи испреплетување. Есовки - со профил во форма на S, што овозможува спојување на соседните ќерамиди. Каналски ќерамиди - полуцилиндрични ќерамиди поставени во наизменични колони од конвексни и конкавни плочки. Првично тие биле направени со обликување глина околу заоблена површина, често трупец или бедрото на производителот. Денес каналските ќерамиди масовно се произведуваат од глина, метал, бетон или пластика. Испреплетени покривни ќерамиди – слични на есовките со странично и горно затворање за да се подобри заштитата од вода и ветер. Антефикси – вертикални блокови кои ги завршуваат покривните ќерамиди на покрив.
Бибер-цреп Бибер-цреп (познат и како бибер-ќерамида; од германски: Biberschwanz — „даброва опашка“) — вид влечена глинена ќерамида која се одликува со рамна правоаголна форма и карактеристичен полукружен завршеток на долниот крај, кој визуелно наликува на опашка од дабар или на рибја лушпа. Овој тип на ќерамида нема странични или хоризонтални жлебови (фалцови), поради што бара специфична техника на покривање.
Начин на употреба и примена Поради отсуството на жлебови за меѓусебно спојување, бибер-црепот се реди со големо преклопување со цел да се обезбеди водоотпорност на покривот. Постојат два основни начини на редење: Крунско (двојно) покривање: Каде што секој ред ќерамиди се поставува директно врз претходниот со поместување за половина ширина, со што се добива густ и целосно затворен систем. Едноредно покривање со подлошки: Каде што на летвите се поставува само еден слој ќерамиди, но под вертикалните споеви помеѓу нив се подметнуваат дрвени летвички (шиндри) или водоотпорни ленти за да се спречи навлегување на влага.
Во Македонија, бибер-црепот главно е застапен во традиционалната староградска архитектура, историските објекти, манастирските комплекси и во некои селски средини (како на пример во Малешевијата и Источна Македонија). Денес, овој цреп ретко се користи во современата масовна градба, но е незаменлив при реставрација на објекти со статус на културно наследство за да се зачува нивниот автентичен изглед.
Предности и недостатоци Предности: Овозможува лесно покривање на комплексни и заоблени кровни површини (куполи, конусни покриви на кули), има висока естетска и традиционална вредност и нуди одлична механичка заштита поради повеќеслојното нанесување. Недостатоци: Поради двојното преклопување, потрошувачката на парчиња по метар квадратен е значително поголема во споредба со модерните фалцовани ќерамиди. Ова резултира со поголема тежина на покривот (што бара помасивна дрвена кровна конструкција) и значително повисоки трошоци за материјал и работна рака.
Поврзано Имбрекс и тегула Каналска ќерамида Антефикс
Наводи
Надворешни врски Technical note on peg tile restoration work
Категорија:Градежни материјали Категорија:Покриви Категорија:Турцизми