Божидар Ферјанчиќ (17 февруари 1929 – 28 јуни 1998 година) ― српски историчар, специјалист за средновековна српска историја и доцносредновековниот период на Римската Империја. Бил член на Српската академија на науките и уметностите.
Животопис Ферјанчиќ бил роден во Белград, во времето на Кралството СХС. Ферјанчиќ дипломирал со одлична историја на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград во 1953 година и по дополнителното студирање на истиот универзитет, докторирал во 1960 година со дисертација под наслов Деспотите во Византија и земјите на јужните Словени. Потоа предавал на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград. Тој брзо напредувал и во 1965 година бил вонреден, а во 1970 година станал професор. Во 1973 година го презел претседателството на Институтот за византиски студии по пензионирањето на Георгиј Острогорски, функција што Ферјанчиќ ја вршел до неговата смрт во 1998 година. Во 1977 година, тој станал директор на институтот, функција која ја имал Острогорски пред да умре во 1976 година. Ферјанчиќ бил дописен член на Српската академија на науките и уметностите во 1978 година и редовен член во 1988 година. Починал на 28 јуни, Видовден, во Белград.
Дела
Наводи
Категорија:Луѓе од Белград Категорија:Починати во Белград Категорија:Срби од 20 век Категорија:Академици на САНУ Категорија:Починати во 1998 година Категорија:Родени во 1929 година Категорија:Српски византолози Категорија:Српски историчари Категорија:Српски академици Категорија:Српски универзитетски професори Категорија:Југословенски историчари Категорија:Југословенски академици Категорија:Југословенски универзитетски професори