Јулија Володимирвна Тимошенко (украински: Юлія Володимирівна Тимошенко, родена како ГригјанYuliya Tymoshenko, 12 November 2007.;родена на во Днепропетровск, Украинска ССР) — украинска политичарка, која била премиер на Украина во 2005 година, и повторно од 2007 до 2010 година; првата и единствена жена во Украина на тоа место. Таа била член на Врховната Рада како народен пратеник на Украина неколку пати помеѓу 1997 година Тимошенко Юлія Володимирівна , Rada.gov.ua (29 August 2019) и 2007 година, и од 2014 година, а била и прв заменик-премиер на Украина за енергетика од 1999 до 2001 година. Таа е кандидат за економски науки.Тимошенко Ю. В. «Государственное регулирование налоговой системы: Диссертация на соискание учёной степени кандидата экономических наук». 1999. Национальная библиотека Украины им. В. И. Вернадского

Тимошенко е лидер на политичката партија „Татковина“ (украински: Батьківщина). Таа ја поддржува интеграцијата на Украина во Европската унија и силно се противи на членството на Украина во Евроазиската царинска унија предводена од Русија. Таа го поддржува членството во НАТО за Украина.

Таа ја предводела Портокаловата револуција и станала првата жена двапати именувана и одобрена од парламентарното мнозинство што станала премиер, служејќи од 24 јануари до 8 септември 2005 година и повторно од 18 декември 2007 година до 4 март 2010 година. Таа се нашла на третото место на списокот на најмоќните жени на светот на списанието Форбс во 2005 година.

Тимошенко завршила на второто место во вториот круг од претседателските избори во Украина во 2010 година, губејќи со 3,5 процентни поени од победникот Виктор Јанукович. Од 2011 до 2014 година таа била притворена поради кривично дело што многумина го сметале за политички мотивиран прогон од страна на претседателот Виктор Јанукович, но по Револуцијата на достоинството таа била рехабилитирана од Врховниот суд на Украина и Европскиот суд за човекови права. Во завршните денови на Револуцијата на достоинството, таа била ослободена по три години во затвор. Таа повторно завршила на второто место на претседателските избори во Украина во 2014 година, овој пат зад Петро Порошенко. Откако станала голем фаворит во анкетите неколку години, таа била трета во првиот круг на украинските претседателски избори во 2019 година, добивајќи 13,40% од гласовите, со што не успеала да се квалификува во вториот круг.

Таа била избрана за пратеник во Украинскиот парламент во 2019 година, и ја предводела својата партија во опозиција.

Ран живот и кариера Тимошенко е родена како Јулија Григјан на 27 ноември 1960 година, во Днепропетровск, Украинска ССР, Советски Сојуз. Нејзината мајка, Људмила Телегина (родена Нелепова), била родена на 11 август 1937 година, исто така во Днепропетровск. Таткото на Јулија, Володимир Григјан, кој според неговиот пасош на Советскиот Сојуз бил Летонец, бил роден на 3 декември 1937 година, исто така во Днепропетровск. Тој ги напуштил сопругата и малата ќерка кога Јулија имала меѓу една и три години; Јулија го користела презимето на нејзината мајка. Тимошенко Юлия, Korrespondent

Дедото на Јулија по татко, Абрам Капителман (украински: Абрам Кельманович Капітельман), бил роден во 1914 година. По дипломирањето на Државниот универзитет во Днепропетровск во 1940 година, Капителман бил испратен да работи во Западна Украина, каде што работел „една академска четвртина“ како директор на јавното еврејско училиште во градот Сњатин. Капителман бил мобилизиран во армијата во есента 1940 година, а потоа бил убиен додека учествувал во Големата татковинска војна (1941–1945) на 8 ноември 1944 година, со чин „поручник“ во Сигналниот корпус.

Образование Во 1977 година, Тимошенко дипломирала во Гимназија „бр. 75“ во Днепропетровск. Тимошенко постојано помагала во училиштето. Школы, которым повезло , Comments.ua 31 August 2011 Во 1978 година, Тимошенко била запишана во Одделот за автоматизација и телемеханика на Рударскиот институт во Днепропетровск. Во 1979 година, таа се префрлила на Економскиот оддел на Државниот универзитет во Днепропетровск, отсек по кибернетско инженерство и дипломирала во 1984 година со почести од прв степен како инженер-економист.

Во 1999 година, таа ја одбранила својата докторска дисертација, насловена како Државно регулирање на даночниот систем, на Националниот економски универзитет во Киев и добила докторат по економија.

Комерцијална кариера Тимошенко работела како економист и академик. Пред нејзината политичка кариера, таа станала успешна, но контроверзна бизнисменка во гасната индустрија, станувајќи според некои проценки една од најбогатите луѓе во земјата. Пред да стане првата жена премиер на Украина во 2005 година, Тимошенко ја предводела Портокаловата револуција.BBC News profile Таа се нашла на третото место на списокот на 100 најмоќни жени во светот на магазинот Форбс за 2005 година.

По дипломирањето на Државниот универзитет во Днепропетровск во 1984 година, Тимошенко работела како инженер-економист во Машинско-градежната фабрика „Днепар“ (која произведувала проектили) во Днепропетровск до 1988 година

Во 1988 година, како дел од иницијативите за перестројка, Јулија и Олександр Тимошенко позајмиле 5.000 рубли и отвориле задруга за изнајмување видеа, можеби со помош на таткото на Олександер, Генадиј Тимошенко, кој претседавал со регионалната мрежа за распространување на филмови во провинцискиот совет.

Од 1989 до 1991 година, Јулија и Олександр Тимошенко основале и воделе комерцијална компанија за изнајмување видеа „Терминал“ во Днепропетровск.Ukraine's Gold-Plaited Comeback Kid, Radio Free Europe/Radio Liberty (23 September 2008)

Во 1991 година, Тимошенко ја основала (заеднички со нејзиниот сопруг Олександр, Генадиј Тимошенко и Олександар Граветс) „Украинската корпорација за нафта“, компанија која ја снабдувала земјоделската индустрија на Днепропетровск со гориво од 1991 до 1995 година. Тимошенко работела како генерален директор. Во 1995 година, оваа компанија била реорганизирана во Обединети енергетски системи на Украина. Тимошенко служела како претседател на Обединети енергетски системи на Украина, компанија посредник во приватна сопственост која станала главен увозник на руски природен гас во Украина, од 1995 до 1 јануари 1997 година.Eastern Europe, Russia and Central Asia 2004 (Regional Surveys of the World) by Europa Publications, Routledge, 2003, , p. 604.Staff Country Report Ukraine, International Monetary Fund (October 1997)Ukraine: State and Nation Building by Taras Kuzio, Routledge, 1998, . За тоа време таа била наречена „гасната принцеза“.Ukraine's Tymoshenko: 'gas princess', prisoner, and next president? reuters accessed 26 February 2022How Ukraine Became a Market Economy and Democracy by Anders Åslund, Peterson Institute for International Economics, 2009, .More gas charges against Tymoshenko , United Press International (29 March 2012) Таа, исто така, била обвинета дека „му дала мито на Павло Лазаренко во замена за намалување на снабдувањето со гас од страна на нејзината компанија“,According to Matthew Brzezinski (author of "Casino Moscow: A Tale of Greed and Adventure on Capitalism's Wildest Frontier" ), she "gained control over nearly 20% of Ukraine's gross national product, an enviable position that probably no other private company in the world could boast." Quoted by James Meek, "The millionaire revolutionary ," The Guardian (26 November 2004) иако судијата Мартин Џенкинс од Окружниот суд на Соединетите Американски Држави за северниот округ Калифорнија, на 7 мај 2004 година, ги отфрлил наводите за заговор и перење пари (компании поврзани со Јулија Тимошенко) во врска со активностите на Лазаренко. Во овој период, Тимошенко била вклучена во деловни односи (било кооперативни или непријателски) со многу важни личности од Украина.Victor Pinchuk: formation, privatization, kidnapping , Journal of business Entrepreneur (25 June 2011)Ukrainian Oligarchs , The Ukrainian Week (29 August 2011)Igor Kolomoisky: "I said Pinchuk, "Life it's a supermarket, take whatever you like, but the ticket office front" , Journal of business Entrepreneur (23 December 2010) Тимошенко морала да се справи и со менаџментот на руската корпорација Газпром.Annual Survey of Eastern Europe and the Former Soviet Union 1997: The Challenge of Integration, by Institute for East-West Studies, M. E. Sharpe, 1998, , p. 173. Тимошенко тврди дека, под нејзино раководство, ОЕСУ успешно решила значајни економски проблеми: од 1995 до 1997 година, бил платен мултимилијарден долг на Украина за рускиот природен гас; Украина ја продолжила меѓународната соработка во машинската градба, индустријата за цевки и градежништвото; а украинскиот извоз на стоки во Русија двојно се зголемил. Во периодот од 1995 до 1997 година, Тимошенко важела за една од најбогатите деловни луѓе во Украина. Кога Тимошенко го направила својот прв упад во националната политика, нејзината компанија станала инструмент за политички притисок врз неа и врз нејзиното семејство. Највисокото раководство на ОЕСУ се соочило со кривично гонење. Од 1998 година, Тимошенко е истакнат политичар во Украина. Таа не била вклучена во списокот на „100 најбогати Украинци“ во 2006 година.

Политичка кариера Рана кариера Тимошенко влег влао политиката во 1996 година, кога била избрана во Врховната Рада (Украинскиот парламент) во изборната единица бр. 229, Бобринец, Кировоградска Област, освојувајќи рекордни 92,3% од гласовите. Во парламентот, Тимошенко се приклучила на фракцијата на Уставниот центар. Во февруари 1997 година, оваа фракција на центристи имала 56 пратеници и, според Украинска правда, на почетокот ја поддржувала политиката на украинскиот претседател Леонид Кучма. Кон крајот на 1997 година, Тимошенко повикала на импичмент и следните украински претседателски избори да се одржат не во 1999 година, туку во есента 1998 година.Annual Survey of Eastern Europe and the Former Soviet Union 1997: The Challenge of Integration by Peter Rutland, M. E. Sharpe, 1998, , p. 174. Кон крајот на ноември 1997 година, генералниот обвинител на Украина побарал од Врховната Рада да и го укине пратеничкиот имунитет на Тимошенко, но пратениците гласале против.

Тимошенко била реизбрана во 1998 година, освојувајќи изборна единица во Кировоградската Област, а исто така била број шест на партиската листа на Громада. Таа станала влијателна личност во парламентот,Annual Survey of Eastern Europe and the Former Soviet Union 1997: The Challenge of Integration, by Institute for East-West Studies, M.E. Sharpe, , p. 172. и била назначена за претседател на Комисијата за буџет на Врховната Рада.Ukrainian Parliament Formed Its Permanent Committees , Embassy of Ukraine to the United States of America (21 July 1998) Откако лидерот на партијата на Громада, Павло Лазаренко, побегнал во Соединетите Американски Држави во февруари 1999 година за да избегне истраги за проневера, различни членови на фракцијата ја напуштиле Громада за да се приклучат на други парламентарни фракции, меѓу нив и Тимошенко, која ја формирала Сеукраинската унија Татковина во март 1999 година во знак на протест против методите на Лазаренко. All-Ukrainian Union "Fatherland" , RBC Ukraine„Татковина“ била официјално регистрирана како политичка партија во септември 1999 година, All-Ukrainian Union "Fatherland" , RBC Ukraine и почнала да ги привлекува гласачите кои гласале за Евгениј Марчук на претседателските избори во октомври 1999 година. Во 2000 година, „Татковина“ заминала во опозиција на претседателот Кучма.

Вицепремиер за гориво и енергија мини|Јулија Тимошенко во 2002 година