Kumansk var eit nordvest-tyrkisk språk tala av kumanar (Polovtsy, Folban, Vallany, Kun) og kiptsjakar; det likna ulike språk i dagens kiptsjak-kumanske språkgrein. Kumansk er dokumentert i mellomalderverk, som Codex Cumanicus, og i tidlegmoderne manuskript, som notisboka til benediktinarmunken Johannes ex Grafing. Språket blei eit hovudspråk (lingua franca) for Den gylne horden, og blei utbreidd som skriftspråk i Sentral- og Aust-Europa.
Historie mini|Codex Cumanicus Kumanarane var eit nomadisk folkeslag som budde på steppene i Aust-Europa, nord for Svartehavet, før utviklinga av Den gylne horden. Kumansk døydde ut tidleg på 1700-talet i regionen Kumania i Kongeriket Ungarn, som var det siste utbreiingsområdet det hadde. Etter tradisjonen skal den siste talaren av kumansk ha vore István Varró, ein innbyggjar i Karcag i Ungarn som døydde i 1770.
Kumansk-kiptsjakiske folk hadde ei viktig rolle i historiene til Kasakhstan, Ukraina, Russland, Georgia, Hungary, Romania (t.d. det besarabiske dynastiet), Moldavia, Bessarabia og Bulgaria.
Døme
Fader vår på kumansk, frå Codex Cumanicus:
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Cuman language» frå , den 9. desember 2022. oppgav desse kjeldene: Güner, Galip (2013), Kıpçak Türkçesi Grameri, Kesit Press, İstanbul. Mustafa Argunşah, Galip Güner (2015), Codex Cumanicus, Kesit Yayınları, İstanbul.
Bakgrunnsstoff Kipchak Middle Age literature
Kategori:Agglutinative språk Kategori:Utdøydde språk Kategori:Tyrkiske språk