Kim Kyong-hui () er tanta til den noverande nordkoreanske leiaren Kim Jong-un. Ho er dotter av Nord-Korea sin grunnleggjande leiar Kim Il-sung og syster til den avlidne leiaren Kim Jong-il. Ho tener for tida som sekretær for organisasjon i Det koreanske arbeidarpartiet. Som eit viktig medlem av Kim Jong-il sin indre krins av nære vener og rådgjevarar,Mansourov (2004), s. IV-17 var ho direktør for lettindustridepartementet i arbeidarpartiet frå 1988 til 2012.Baird (2003), s. 114 Ho var gift med Jang Song-thaek, som vart avretta i desember 2013 i Pyongyang etter å ha vorte skulda for landsforræderi og korrupsjon.
Bakgrunn mini|Eit portrett av Kim Kyong-hui med mora Kim Jong-suk, faren Kim Il-sung og broren Kim Jong-il. Kim vart fødd i Pyongyang 30. mai 1946 av Kim Il-sung og Kim Jong-suk. Mora døydde då Kim var fire år gammal. Etter at faren gifta seg på nytt, vart ho oppfostra av ulike stedfortredande omsorgspersonar, borte frå den nære familien.
Etter ein kort periode i Jilin-provinsen i Kina under Koreakrigen, vende Kim tilbake til Pyongyang saman med broren Kim Jong-il. Ho byrja ved Kim Il-sung-universitetet i 1963, der ho studerte politisk økonomi. Kim gjekk på Kim Il-sung sin høgare partiskule i 1966, og drog vidare for å studere ved Statsuniversitetet i Moskva i 1968.
Karriere Den politiske karrieren til Kim tok til i 1971 med ei stilling i Den koreanske demokratiske kvinneunionen. I 1975 vart ho overført til posten som visedirektør for Internasjonal samband-avdelinga i det koreanske arbeidarpartiet, og vart forfremja til første visedirektør i 1976. Dette var ein periode då Nord-Korea etablerte diplomatiske samband med fleire kapitalistiske land, som Thailand og Singapore, i tillegg til Dei sameinte nasjonane. Ho hadde ansvar for utplassering av kvalifisert diplomatisk personell i si tid som visedirektør for internasjonalavdelinga.
I 1988 vart Kim forfremja til medlem av sentralkomiteen i arbeidarpartiet og direktør for lettindustridepartementet. I 1990 vart ho for første gong vald til representant i Den øvste folkeforsamlinga. Rolla hennar var særleg viktig då ho leia Avdelinga for økonomisk politisk inspeksjon, og seinare igjen lettindustridepartementet under perioden kjend som den «strabasiøse marsjen» etter Kim Il-sung sin død. Kim forsvann frå offentlegheita i 2003, i same periode som Jang Song-thaek tilsynelatande vart reinska bort frå makta.
Medan ektemannen hennar dukka opp att i ei høg stilling i 2007, synte ho seg ikkje offentleg før i 2009. Då fekk ho ei stadig meir leiande rolle, følgde Kim Jong-il på fleire inspeksjonsreiser og deltok på offisielle arrangement. Den 27. september 2010 vart det kunngjort at ho var utnemnd til general i den koreanske folkehæren, som den første kvinna i Nord-Korea med denne militære graden. Dette samanfall med at nevøen hennar, Kim Jong-un, vart forfremja til same grad. Ein dag seinare vart ho vald til medlem av Politbyrået på den tredje partikonferansen til arbeidarpartiet. Dette er det øvste organet til partiet. Kim Kyong-hui heldt sidan fram som eit framståande medlem av den nordkoreanske leiinga under Kim Jong-un. Ho vart vald til medlem av sekretariatet i arbeidarpartiet og var ein leiande skikkelse i Organisasjons- og rettleiingsavdelinga på den fjerde partikonferansen i april 2012.
Ifølgje sørkoreanske kjelder arbeidde Kim òg som personleg assistent for Kim Jong-il.Chosun Ilbo, dated 11. februar 2010. Den innverknadsrike posisjonen hennar i dei nordkoreanske maktstrukturane (òg stadfesta av Kenji Fujimoto) gjorde at ho kunne halde nære relasjonar til president Kim Yong-nam i presidiet til Den øvste folkeforsamlinga, partisekretærane Choe Thae-bok og Kim Ki-nam, i tillegg til direktør Kim Yang-gon i sameiningsfrontavdelinga til arbeidarpartiet. Stillinga hennar som leiar for lettindustridepartementet gav henne ei sentral rolle i utforminga av nordkoreansk økonomisk politikk, i ei tid då landet retta meir merksemd mot utvikling av lettindustri.2010, 2011 New Year editorials i Rodong Sinmun, Joson Inmingun og Chongnyon Jonwi.
I 2010 opna Kim den første hamburgarrestauranten i Pyongyang.
Privatliv Kim møtte den framtidige ektemannen sin, Jang Song-thaek, medan ho studerte ved Kim Il-sung-universitetet. Dei heldt fram forholdet etter at Jang vart flytta til Wonsan, truleg fordi Kim-familien var imot tilhøvet deira. Dei gifta seg til slutt i 1972.
Kim og Jang fekk ei dotter, Jang Kum-song (1977–2006), som budde i utlandet i Paris som internasjonal student. Ho nekta å etterkome ein ordre om å vende tilbake til Pyongyang og skal deretter ha teke sitt eige liv i september 2006, grunna foreldra si motstand mot forholdet hennar til kjærasten.
På 2010-talet gjekk det rykte om at Kim Kyong-hui anten var død eller alvorleg sjuk. Ifølgje ei melding frå Daily NK i august 2012 leid ho av dårleg helse som følgje av alkoholisme. Ifølgje Paul Fischer hadde ho vore plaga av denne sjukdommen med jamne mellomrom sidan slutten av 1970-åra, noko som førte til minst eitt rehabiliteringsopphald i Kina. Det vart òg spekulert i om ho hadde hatt eit dødeleg slag eller hjarteattakk. Nokre rapportar hevda at ho hadde teke sitt eige liv, medan andre meinte ho hadde gjennomgått ein operasjon for ein hjernesvulst i 2013 og vorte liggjande i vegetativ tilstand.
Den 8. desember 2013 vart Jang offentleg ekskludert frå det styrande koreanske arbeidarpartiet. Han vart skulda for fraksjonsverksemd, korrupsjon og ei rekkje former for misferd, mellom anna utanomekteskaplege forhold. Den 13. desember vart det meldt at han var avretta for landsforræderi.
Den 14. desember publiserte Koreas sentrale nyheitsbyrå ei liste over seks toppfunksjonærar utnemnde til ein nasjonal komité som skulle organisere statsgravferda til Kim Kuk-tae, ein tidlegare partifunksjonær. Lista inkluderte namnet Kim Kyong-hui, noko som indikerte at ho hadde overlevd utreinskinga og framleis stod i gunst. Forholdet mellom Kim Kyong-hui og Jang hadde vore gjenstand for mykje spekulasjon, og analytikarar meinte at dei to var blitt framande for kvarandre. Yoon Sang-hyun, nestleiar for parlamentsgruppa til det sørkoreanske regjeringspartiet Saenuri, sa at Kim hadde vore «separert» frå Jang og ikkje hadde motsett seg utreinskinga av han.
I 2015 hevda ei ikkje namngjeven kjelde, skildra som ein høgtståande avhoppar, at Kim Jong-un hadde gjeve ordre om at Kim Kyong-hui skulle forgiftast. I februar 2015 opplyste den sørkoreanske etterretningstenesta at ho framleis var i live. I 2016 vart historiske filmopptak av henne vist på nordkoreansk fjernsyn, noko som tydde på at ho ikkje var fjerna frå den offisielle historia. I 2017 rapporterte det sørkoreanske nyheitsbyrået Yonhap at ho var i live, men mottok medisinsk behandling.
I januar 2020 synte Kim seg i nordkoreanske medium for første gong på over seks år, då ho deltok på ein månenyttårskonsert saman med Kim Jong-un.
Merknadar
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Kim Kyong-hui» frå , den 27. januar 2026.
Litteratur Baird, Merrily (2003). Kim Chong-il's Erratic Decision-Making and North Korea's Strategic Culture. In Barry R. Schneider & Jerrold M. Post (eds.), Thy Enemy: Profiles of Adversary Leaders and Their Strategic Cultures. USAF Counterproliferation Center: Publications, Research, & Education, WMD NBC counterproliferation electives syllabi; henta 19. september 2010. Mansourov, Alexandre. (2004). Inside North Korea's black box: reversing the optics . The Brookings Institution; henta 19. september 2010. Madden, Michael (2010). Biographical Sketch of Kim Kyong-hui. North Korea Leadership Watch; henta 19. september 2010.
Kategori:Nordkoreanarar