Alf Torp () var ein norsk språkforskar fødd i Stryn.
Han vart student i 1871, cand.philol. i 1877 og tok doktorgraden i Leipzig i 1880 med ei samanlikning av bøyingsmønster i sanskrit og pali. Han var elev av Sophus Bugge og under opphaldet i Leipzig 1878–80 av Georg Curtius og Ernst Windisch.
Han vart professor i sanskrit og samanliknande språkvitskap ved universitetet i Kristiania i 1894.
Tidleg på 1890-talet tok Torp under påverknad av Bugge fatt på løysinga av dei mange vanskelege problema som knytte seg til tolkinga av dei bevarte restane av visse italiske og vesleasiatiske språk: messapisk, venetisk, frygisk og lykisk. Han deltok ved orientalistkongressen i Roma i 1899.
Saman med Hjalmar Falk gav han ut Etymologisk Ordbog over det norske og det danske Sprog (1901–06).
Torp var formann i rettskrivingskomiteen av 1913, som førebudde 1917-rettskrivinga. Han var medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi frå 1886 og var òg medlem av vitskapsakademi i Danmark, Sverige og Italia. I 1906 vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.
Torp døydde i Kristiania.
Bibliografi
1889 - Vokal- og Konsonantstammer
1894 - Zu den phrygischen Inschriften aus römischer Zeit 1897 - Zum Phrygischen 1897 - Indogermanische Forschungen
1902 - Etruskische Monatsdaten
1905 - Bemerkungen zu der etruskischen Inschrift von S. Maria di Capua
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Alf Torp» frå , den 11. juni 2007.
Litteratur Gran, Gerhard (1919): «Alf Torp», i Norsk aandsliv i hundrede aar III. Kristiania: Aschehoug.
Bakgrunnsstoff
Søkbar digitalkopi av Etymologisk ordbog over det norske og det danske sprog af Hjalmar Falk og Alf Torp (originalutgave fra 1903-06, faksimileutgave utgitt av Bjørn Ringstrøms antikvariat 1991)
Kategori:Norske språkforskarar Kategori:Folk frå Stryn Kategori:Filologar Kategori:Forfattarar frå Stryn Kategori:Norske sakprosaforfattarar