Sinfonia Concertante for fiolin, bratsj og orkester i Ess-dur, K. 364 (320d), vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart.
På tida då han vart komponert i 1779, var Mozart på reise i Europa, mellom anna i Mannheim og Paris. Den kompliserte orkesterdynamikken syner at dei europeiske orkestra på denne tida hadde vorte meir teknisk kompetente og var sterkt påverka av besøket Mozart gjorde i Mannheim i under reisa. Mozart hadde eksperimentert med sjangeren Sinfonia concertante og dette verket vert rekna som hans mest suksessfulle innan sjangeren, i overgangen mellom symfoni og solokonsert.
Instrumentering
Stykket er skriven i tre satsar for solo fiolin, solo bratsj, to oboar, to horn og strykarar, sistnemnde med to bratsjar.
Partiet for solobratsj er skriven i D-dur i staden for Ess-dur, og instrumentet er stemd opp ein halvtone (scordaturateknikk) for å gje ein klårare tone. Denne teknikken er uvanleg når ein spelar dette på ein moderne bratsj.
Det har òg vorte arrangert for cello i staden for bratsj.
Satsar
I. Allegro maestoso, 4/4 II. Andante, 3/4, i c-moll III. Presto, 2/4
Kjelder Mordden, Ethan. A Guide To Orkesterl Music: A Handbook for Non-Musikars (Oxford, 1980). Smith, Erik. Notes to Mozart Sinfonia Concertante K364 (L.P. DECCA 1964)
Denne artikkelen bygger på «Sinfonia Concertante for Violin, Viola and Orchestra (Mozart)» frå , den 16. juni 2011.
Bakgrunnsstoff
Viola in music - Sinfonia concertante for violin, viola and orchestra
Kategori:Solokonsertar av Wolfgang Amadeus Mozart Mozart Kategori:Musikk i 1779 Kategori:Bratsjverk