Beirut er hovudstaden og den største byen i Libanon. Byen ligg på ei halvøy midt på middelhavskysten til Libanon, og er den største hamnebyen i landet. Han vart først nemnd i Tell el Amarna-breva frå Egypt kring 1400-talet fvt. Byen har vore kontinuerleg busett sidan den gong. Beirutelva renn frå sør til nord langs austkanten av byen.
Beirut er regjeringssetet i Libanon og spelar ei sentral rolle i libanesisk økonomi med mange bankar og føretak basert i Beirut sentrum, Hamragata, Rue Verdun og Ashrafieh. Etter øydeleggingane under den libanesiske borgarkrigen har kulturlandskapet i Beirut endra seg stort med mykje utbygging.Reconstruction of Beirut , Macalester CollegeLibanon's Reconstruction: A Work in Progress, VOA NewsBeirut: Between Memory and Desire, Worldview Basert på reknskapsføring, marknadsføring, finans og rettsvesen, er Beirut av Globalization and World Cities Research Network rangert som ein Beta World City.
Arkeologi og førhistorie mini|venstre|Kananittisk knivsegg. Kan ha vore ein del av eit kastespyd. Funne på land ved Den libanesisk evangeliske jenteskulen i patriarkat-området i Beirut. Det er gjort fleire førhistoriske funn i byområdet kring Beirut, med flintreiskap frå periodane frå midtre til øvre eldre steinalder, og vidare til yngre steinalder og bronsealderen.
Beirut I, eller Minet el Hosn, vart oppført som «Beyrouth ville» av Louis Burkhalter og er sagt å vere på stranda nær Orent og Bassoul hotell på Avenue des Français i sentrum av Beirut.Burkhalter, L., Bibliographie préhistorique (à suivre) (List of prehistoric sites, continuation and end), Bulletin du Musée de Beyrouth. Tome VIII, 1946–1948, Beyrouth, in-4° br., 173 pages.Burkhalter L., Bibliographie préhistorique (suite et fin) (List of prehistoric sites, continuation and end), Bulletin du Musée de Beyrouth. Tome IX, 1949–1950, Beyrouth, in-4° br., 117 pages. Staden vart oppdaga av Lortet i 1894 og diskutert av Godefroy Zumoffen i 1900. Flint-industrien frå staden vart skildra som moustérienkulturen og finst i Kunstmuseet i Lyon.
Beirut II, eller Umm el Khatib, vart markert av Burkhalter nord for Tarik el Jedideh, der P.E. Gigues oppdaga ein flintindustri frå koparalderen kring 100 moh. Staden vart bygd på og øydelagd i 1948.
Beirut III, Furn esh Shebbak eller Plateau Tabet, skal ha lagt på venstrebreidda av Beirutelva. Burkhalter markerte staden vest for vegen til Damaskus, men dette er blitt kritisert av Lorraine Copeland. P. E. Gigues oppdaga ei rekkje flintreiskap frå yngre steinalder på overflata i lag med restar av ein struktur som indikerte ein hyttesirkel. Auguste Bergy diskuterte polerte økser som vart funnen på staden, og som no har forsvunne som følgje av utbygging og urbanisering av området.Bergy, Auguste. «La paléolithique ancien stratifié à Ras Beyrouth". Mélanges de l'Université Saint Joseph, Volume 16, 5–6, 1932.
Beirut IV, eller Furn esh Shebbak, elvebreidde, låg òg på venstrebreidda av elva og på begge sider av vegen austover frå Furn esh Shebbak politistasjon mot elva som markerte bygrensa. Området vart dekt av raud sand. Staden vart funnen av jesuittpresten Dillenseger og publisert av jesuittane Godefroy Zumoffen, Raoul DescribesDescribes, Raoul. «Quelques ateliers paléolithiques des environs de Beyrouth», Mélanges de l'Université Saint-Joseph, Volume VII, 1921. og Auguste Bergy. Samlingar frå staden vart laga av Bergy, Describes og ein annan jesuitt, Paul Bovier-Lapierre. Mange flintreiskap frå midtre eldre steinalder, vart funnen på overflata og i sideelvar som munnar ut i elva. Dei omfattar kring 50 varierte biface frå akeuliske perioden, somme skinande, som no finst i Libanesisk førhistorisk museum. Henri Fleisch fann òg ein Emireh point blant materialet på staden, som sidan er forsvunne under nybygg.
Beirut V, eller Nahr Beirut (Beirutelva), vart oppdaga av Dillenseger og sagt å ligg i ein frukthage med morbærtre på venstrebreidda av elva, nær elvemunningen, og nmær jernbanestasjonen og brua til Tripoli. Levallois-flint og bein og liknande overflatemateriale vart funnen blant breksjer.Karge, P., Rephaim : Die Vorgeschichtliche Kultur Palästinas und Phöniziens, Paderborn (First edition), 1917–1918 Området er no bygd på.Zumoffen, Godefroy., L'âge de la Pierre en Phénicie, L'Anthropologie, Volume 8, page 272, 1898.
Beirut VI, eller Patriarkatet, var ein stad oppdaga under bygginga av Den libanesisk evangeliske jenteskulen i Beirut-området. Det var kjend for oppdaginga av eit fint utført kananittisk blada kastespyd frå den yngre steinalder-perioden.
Beirut VII, eller Rivoli Cinema og Byblos Cinema nær Bourj i Rue el Arz-området, er to stader oppdaga av Lorraine Copeland og Peter Wescombe i 1964 og undersøkt av Diana Kirkbride og Roger Saidah. Eine staden var bak parkeringsplassen til Byblos kino og synte nedraste murar, groper, golv, kol, keramikk og flint. Den andre ligg oppom ei klippe vest for Rivoli kino og bestod av tre lag. Fragment av blad og breie flak vart oppdaga i det første laget med svartjord, med noko keramikk frå bronsealderen. Bitar av romersk keramikk og mosaikk finst i det øvre laget. Graver frå midtre bronsealder vart funnen i dette området, og den gamle Beirut tell trur ein ligg i Bourj-området.Lauffray, J., Forums et monuments de Béryte, BULLETIN DU MUSEE DE BEYROUTH. Tome VII, 1944–1945, Beyrouth, in-4° br., 124 pages dont 4 de texte arabe, 29 planches hors-texte.
Den fønikiske hamna i Beirut ligg mellom Rue Foch og Rue Allenby på nordkysten. Hamna vart utgraven og rapportert fleire år sidan og ligg no gravlagd under byen. Ei anna hamn eller tørrdokk skal ha vorte oppdaga kring 1 km mot vest av ei gruppe libanesiske arkeologar frå Generaldirektoratet for antikvitetar under Det libanesiske universitet. Det var kontroversielt den 26. juni 2012 då den libanesiske kulturministeren Gaby Layoun gav eit privat selskap løyve til å øydeleggje ruinane og bygge tre nye skyskraparar og ein hage bak Hotel Monroe i sentrum av Beirut. Seinare har ein internasjonal komité av arkeologar avvist at grøftene var ei hamn, men kva det faktisk har vore vil no truleg aldri bli kjend.Ralph K. Pederson, Archaeological Assessment Report on the Venus Towers Site (BEY 194), Beirut - For the Venus Towers Real Estate Development Company, Philipps-Universität Marburg, 30. mai - 3. juni 2012.Justin Salhani, Archaeological report: Razed ruins not fønikiske port" , The Daily Star, Libanon, 29. juni 2012.
Historie Beirut har ei historie som går attende meir enn 5 000 år.Under Beirut's Rubble, Remnants of 5 000 Years of Civilization– NYTimes 23. februar 1997 I følgje Encyclopædia Britannica syner namnet sjølv at byen er gammal. Namnet kjem frå det kanaanittisk-fønikiske be'erot («brunnar»), og syner til grunnvasspegelen som framleis vert nytta av innbyggjarane i dag som vasskjelde.The New Encyclopædia Britannica (1993) volume 14, macropaedia, 15th edition, Encyclopædia Britannica Inc.Profile of Libanon: History libanesisk Embassy of the U.S. Utgravingar i sentrumsområdet har kome fram til lag av fønikiske, hellenistisk, romersk, bysantinske, arabiske, krossfarar og osmanske restar.Research Projects – History and Archeology , American University of Beirut (AUB) Den første historiske referansen til Beirut er datert til 1300-talet fvt., då han vart nemnd i kileskrift frå Amarnabreva, tre brev frå Ammunira av BirutaFønikia i Encyclopaedia Biblica, Case Western Reserve universitet (Beirut) sende til faraoen av Egypt.Fønikia, Jrank.org Biruta er òg nemnt i brev frå Rib-Hadda, kongen av Byblos. Den eldste busetnaden var på ei øy i elva som etter kvart mudra til. Byen vart i antikken kalla Berytus. dette namnet vart nytta i 1934 som namn på ein arkeologisk journal publisert av Faculty of Arts and Sciences ved American University of Beirut.Berytus Archeological Studies, American University of Beirut (AUB)
Hellenistisk/romersk periode
I 140 fvt. vart byen øydelagd av Diodotus Tryphon i striden med Antiochus VII Sidetes for trona for det makedonske Selevkideriket. Beirut vart kort tid etter bygd om etter ein meir tradisjonell hellenistisk plan og kalla Laodikea i Fønikia (gresk Λαοδίκεια ἡ ἐν Φοινίκῃ) eller Laodikea i Kanaan til ære for den selevkidske Laodike. Den moderne byen ligg over den gamle, og det vart utført lite arkeologi før slutten av borgarkrigen i 1991. Utgravingane etter krigen (frå 1993 til i dag) har gjeve ny innsikt i planløysinga og historia til den romerske Berytus. Offentleg arkitektur med fleire bad, gater med kolonnar, eit sirkus og teater,Curvers and Stuart (2007) The fvt.D Archaeology Project, 2000-2006, Bulletin d’Archéologie et d’Architecture Libanaises 9: 189-221 https://www.academia.edu/238267/Beirut_fvt.D_Archeology_Project_2000-2006 og bustadområde vart grave ut i Framtidshagen av tilgjeving, Martyrplassen og Beirut Souk.Perring, Dominic (2003) The Insula of the House of the Fountains in Beirut: an Outline History, Antiquaries Journal 83:195-230; Thorpe (nd) The Insula of The House of The Fountains in Beirut https://www.academia.edu/489532/Excavations_of_the_Insula_of_the_House_of_the_Fountains_in_Beirut
Myntar frå Berytus frå midten av første hundreåret har hovudet til Tyche, lagnadsgudinna, og på baksida symbolet til byen: ein delfin kring eit anker. Symbolet vart sidan teken opp av den tidlege trykkaren Aldus Manutius på 1400-talet i Venezia.
Beirut vart erobra av Pompeius i 64 fvt. Byen vart assimilert i Romarriket og veteransoldatar vart sende der. Det vart utført fleire store byggprosjekt.About Beirut and Downtown Beirut, DownTownBeirut.com. Henta 17. august 2014. Beirut vart rekna som den mest romerske byen i dei austlege provinsane av Romarriket.Morgan, James F. The Prodigal Empire: The Fall of the Western Roman Empire, page 87
I 14 fvt., under regjeringstida til Herodes den store, vart Berytus ein colonia og vart kalla Colonia Iulia Augusta Felix Berytus. Den juridiske skulen var vidkjend,Beirut , Britannica.com og to av dei mest kjende juristane i Roma, Papinianus og Ulpianus, var begge frå Fønikia og gjekk i lære der under Severanuns-keisarar. Då Justinian samla sitt Pandects på 500-talet, kom ein stor del frå lovene til desse to juristane, og i 533 anerkjende Justinian skulen som ein av dei tre offisielle juridiske skulane i riket. Etter jordskjelvet i Beirut i 551History of Fønikia, fulltextarchive.com. Henta 17. august 2014. vart studentane flytta til Sidon. mini|right|Beirut me det snødekte fjellet Sannine i bakgrunnen – 1800-talet
Mellomalderen Beirut kom under arabisk kontroll i 635Beirut, Britannica.com Prins Arslan bin al-Mundhir grunnla fyrstedømet Sin-el-Fil i Beirut i 759. Frå dette fyrstedømet utvikla etter kvart fyrstedømet Libanonfjella seg, som var grunnlaget for Stor-Libanon, som er dagens Libanon. Som eit handelssenter for det austlege Middelhavet, låg Beirut berre i skuggen til Akko i mellomalderen. Frå 1110 til 1291 var han underlagt krossfararane og kongedømet Jerusalem. Johannes av Ibelin, den gamle herren av Beirut (1179–1236) bygde opp byen etter slaga med Saladin og bygde Ibelin-palasset i Beirut.
Osmansk styre mini|Pinjeskog i Beirut, 1914 Beirut vart kontrollert av lokale drusar-emirar gjennom den osmanske perioden.Druze History, DHF Druze Heritage Foundation Ein av dei, Fakhr-al-Din II, bygde festningsverk i byen tidleg på 1600-talet,Beirut, Jrank.org men osmanarane tok attende byen i 1763. Med støtte frå Damaskus klarte Beirut å bryte monopolet til Akko for syrisk maritim handel og i nokre år var han det største handelssenteret i regionen. I den påfølgjande epoken med opprør mot det osmanske hegemoniet i Akko under Jezzar Pasha og Abdullah Pasha, vart Beirut redusert til ein liten by med kring 10 000 innbyggjarar og vart kjempa om mellom osmanarane, lokale drusarar og mamelukkane. Etter Ibrahim Pasha av Egypt erobra Akko i 1832,Corpus Inscriptionum Arabarum Palaestinae, av Moshe Sharon byrja Beirut å vokse att.