Lunaçhttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34.html o mens etimologicament Lunàshttps://books.google.com/books?id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Lunas (Lunas en grafia mistralencahttps://books.google.com/books?id=yYx--JBqDX4C&pg=PA235&dq=Felibrige+AND+%22Lunas%22&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwi9vNX6paX4AhXFEEQIHROjCrkQ6AF6BAgJEAI#v=onepage&q=Felibrige%20AND%20%22Lunas%22&f=falsehttps://books.google.com/books?id=pYU3AAAAYAAJ&pg=RA3-PA40&dq=Felibrige+AND+%22Lunas%22&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwi9vNX6paX4AhXFEEQIHROjCrkQ6AF6BAgKEAI#v=onepage&q=Felibrige%20AND%20%22Lunas%22&f=false; Lunas en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Lengadòc, administrada pel departament d'Erau de la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Los gentilicis son lunaçòl -òla/lunassòl -òla e lunaçenc -enca/lunassenc -enca. Segon Achard, es dich tanben lunatenc en rason de juòc de mots.
Geografia La comuna es situada dins los cantons nauts d'Erau , entre las comunas de Lodeva e Lo Bosquet d'Òrb, entre lo riu Òrb et lo massís de l'Escandòrgue. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : villa Liurates [legir : Liunates o Lunates) en 886-900, villa Lunatis en 899, castro Lunetense en 909, villa Launates, al sègle X o XI (?) (identificacion malsegura), illos castellos de Lunatis, abans 1014 (?), loco qui dicitur Lunate, après 1073, castellum de Lunas en 1118, castro quod dicitur Lunas, terra Lunatensi en 1163, Guillelmum de Lunatio en 1174, de Lunaz en 1179, castrum de Lunacio en 1191, castro de Lunatio, alio castello de Lunacio en 1201, Guillelmus de Lunas en 1267 (?), de Lunacio en 1323, de Lunatio, de Lunacio en 1361, de Launacio, a la fin del sègle XIV, prieur de Lunas en 1571, 1585, Lunas en 1591, 1643, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 222. Lo nom de Lunaç vendriá d'un nom gallic d'òme Launus, amb lo sufixe -ate Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 416. Delamarre se pronóncia pas per aqueste Lunaç, mas si per lo del Perigòrd e per Lunats, explicat pel nom gallic d'òme Lounos > Lūnos; dins d'autres cases, utiliza Launos Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2na edicion, 2012, p. 182 e 173. Segon Hamlin, Lunaç èra una granda proprietat galloromana o preromana, del nom explicable per un nom gallic d'òme Lunus (coma Lunhan), amb lo sufixe prelatin [gallic] -atis. La grafia e l'identificacion de las fòrmas del sègle IX son malseguras e l'evolucion au > u es pas admissibla en fonetica occitana, çò qu'empacha de prepausar Launus coma o fa Dauzat, mas si per d'autres noms . Fòrmas ancianas tiradas del diccionari topografic d'Eugène Thomas - Launates villa en 804-806; Villa Lunatis in pago Bitterensi en 899; Castrum Lunetense en 909; Vicaria Lunatensis en 987; Lunacium en 1164; Lunatium en 1201; Lunosum en 1152; Lunaz en 1121; Launaz en 1179; Lunas en 1073; Lunas et Caunas en 1625https://dicotopo.cths.fr/places/P63342521. Nòstra Dòna de Nisa Las fòrmas ancianas son : ecclesiam S. Mariae de Anisa en 1135, Enizâ en 1323, Enizia en 1351, Nostrae Donae de Nisa, sense data, prieur de Nise en 1571, l'eglise de N.D. de Nize en 1740-60, N.D. de Nise en 1759, N.D. de Nize en 1770-72 (mapa de Cassini); segon Hamlin, Nisa ven del gentilici latin Anitius, emplegat sense sufixe e al femenin, probablament coma determinant de villa. Nisa èra una proprietat galloromana. Lo nom a conegut una aferèsiFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 269.
Istòria En 1844, la comuna del Bosquet d'Òrb se creèt, a partir dels territòris de Camplong e, per una partida minoritària, de Lunaç http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=20346.
Masatges e bòrias Bernagues Briandes Caissò Caunas La dornie Gors Lagras Laval de Nize Los pascals Lo pont d'Òrb Serièys Serres Sorlan bais Talhevent Vasplongues bas Vasplongues naut
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra capluòc del canton de Lunaç; es ara del canton de Clarmont d'Erau.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments La glèisa romanica Sant Pancrace de Lunaç La capèla Sant Nicolau (desrocada) del sègle XI La capèla Nòstra Dòna de Nize, anciana glèisa parroquiala La capèla Sant Amand La capèla preromanica Sant Jòrdi (sIX-X) Lo castèl bastit per Enric de Narbona al sègle XVII
Personalitats ligadas amb la comuna Antòni Lois Frances Vielh de Lunaç d'Espeuilles (1761-1836) Marques de Lunaç Max Forestièr (1907-1986)
Veire tanben Comunas d'Erau Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna d'Erau