Aigasvivashttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34c.htmlhttps://books.google.com/books?newbks=1&newbks_redir=0&id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Aigues-Vives (Aigues-Vives en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Los gentilicis son aigavivòl -a o aigavivot -a (pl. aigavivòls o aigavivots).
Geografia
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : alodia... de Aquaviva, cap a 1182, Aquamvivam en 1262, 1318, Aygue vive en 1518, Aigues-Vives en 1599, Aigues-Vives-le-Roy en 1624, Aiguesvives en 1643, 1740-60, Aiguesvives-le Roy, Aiguesvives le Roi en 1740-60, Aiguesvives en 1770 (mapa de Cassini). Lo nom designa de fònts abondosas e frescas. L'ancian determinant es ligat al fach que lo luòc aparteniá al domèni reial almens dempuèi 1284Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 6.
Aigasvivas ven del latin aqua, « aiga » e viva Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 5 (parièr en occitan) o de lors resultats en latin vulgar e en occitan, lo tot al plural.Aig(u)a(s)viva(s) es un sintagma espandit coma toponime mai que mai en occitanoromanic (i a pas d'exemple, per las comunas o los municipis, d' *Aguaviva en iberoromanic o d' *Eauxvives en galloromanic; vertat es qu'en espanhòl o en portugués, l'adjectiu seriá diferent). Es mai que mai al plural, benlèu pas dempuèi l'origina, mès demòra al singular dins Aiguaviva de la Selva e Aiguaviva de Bergantes, los municipis catalans (lo monestier d'Aigües Vives, a Carcaixent, al País Valencian, usa çaquelà del plural). Lo nom demanda pas de traduccion e pòt èsser motivat per la preséncia de rius, de fonts, o de rius que naisson de fonts; en mai del sens literal e concret, la motivacion del nom poguèt èsser son aspècte melioratiu o valorizant : es benlèu pas per azard se, almens per las comunas e municipis, se tròba sonque en clima mediterranèu o oceanic d'influéncia mediterranèa e s'es absent de Lemosin, d'Auvèrnhe e de Gasconha, que l'aiga i manca pas. Dins la practica, se limita (totjorn per las comunas o municipis), al catalan, al lengadocian meridional e oriental e a la broá del provençal : a donc un caractèr regional net.
Fòrmas ancianas del diccionari toponimic d'Eugène Thomas (1865) Allodium de Aqua viva en 782; Mansus seu villa en 977; Aquæ vivæ fiscum, rectoria en 990; Aigue vive en 1518; Aigues vives en 1625https://dicotopo.cths.fr/places/P20373193. Paguinhan Anciana parròquia annèxa d'Aigasvivas. Las fòrmas ancianas son Paguinio en 1635, Paguinan en 1740-60, Paguignan en 1770 (mapa de Cassini). La prononciacion es [pagi'ɲɔ]. Ven del gentilici latin Paconius, ambe'l sufixe -anum (proprietat galloromana) Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 277.
Istòria
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sanch Inhan; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben Comunas d'Erau
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna d'Erau Categoria:Comuna de Lengadòc