Virçac [bir'sat] (Virsac en francés) es una comuna bordalesa de Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de la Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre deu territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : in parrochiis de Virzac en 1273, de Virzac entre 1273 e 1289, de Virsaco en 1357, Virsac en 1361 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 375 . Segon Dauzat e Rostaing, Virçac ven dau nom latin d'òme Virsius, emb lo sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 726. Segon Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, Virçac ven dau nom gallic d'òme Viriciu, emb lo sufixe -acos. Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, l's sorda dens lo nom actuau favoriza lo nom gallic d'òme, Viriciu, atestat, emb sincòpa de la pretonica : *Vir(i)ciácu(m) > *Vircyágo > Virçac [biɾ'sak]; pr'aquò lo nomen Virtius dona lo medish resultat . L'argument es doblament estranh : d'una part, las fòrmas pus ancianas son en -z-, d'auta part, après una consonanta, quala que sia l'etimologia de la shiulanta, pòt venir sorda o sonòra segon los cas. Segon Xavier Delamarre, Virçac ven deu nom gallic d'òme Viritios, atestat en Retia, e l'etime es Uiritiācon. Pr'aquò, Delamarre cita tanben lo nom celtic Vīriciū Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 273, 311 e 373. Dens tots los cas, Virçac èra una granda propietat galloromana e son nom ven deu propietari.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas emb la comuna
Veire tanben Comunas de Gironda
Ligams extèrnes Virçac sus lo site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna de Gironda Categoria:Comuna de Bordalés