Lo Mont Everest, tanben dich Chomolungma, Qomolangma o Zhumulangma en tibetanAquò s'escriu ཇོ་མོ་གླང་མ en tibetan e 珠穆朗玛峰 en mandarin estandard (chinés). ò Sagarmatha en nepalésAquò s'escriu सगरमाथा en nepalés., es la montanha pus auta de la Tèrra amb una altitud mesurada a m au dessüs dau nivèu de la mar. La montanha, que forma una part de la cadena d'Imalaia en Asia, es situada lòng de la frontiera entre la zòna de Sagarmatha en Nepal e la region de Tibet en China. Lo nom d'Everest, tèrme pus utilizat dins lo mond, li foguèt balhat per Andrew Waugh, lo pergaire generau britanic deis Índias en onor de son predecessor, George Everest.
La pus auta montanha dau mond atrai d'escalaires de totei nivèus, deis alpinistas experimentats ai començants obligats de pagar car un guida professionau per poder capitar l'ascension. D'efiech, l'Everest, que pausa pas de dificultats tecnicas substancialas per la via normala – d'autreis uech milas coma lo K2 ò Nanga Parbat son ben pus malaisats – presenta totjorn de perilhs coma lo mau d'altitud, lo marrit temps e lo vent, mai que mai dins la « zòna de la mòrt » situada au dessüs de m. L'Everest es ansin vengut un centre toristic important per lei populacions sherpas e, pus generalament, per Nepal.
L'Everest a doas vias d'ascension principalas que son l'aresta dau sud-èst per Nepal e l'aresta dau nòrd-èst per Tibet. Dei dos camins, l'aresta dau sud-èst es tecnicament la pus aisada e es donc la pus frequentada. En particular, foguèt chausida per Edmund Hillary e Tenzing Norgay en 1953 quand realizèron la premiera ascension de la montanha. Existís tanben d'itineraris pus tecnics. En 1996, un totau de 15 vias èra reconegut(en) Lei quinze itineraris, Ascent Routes on Everest.. Lo 20 d'aost de 1980, l'Italian Reinhold Messner foguèt lo premier alpinista qu'atenguèt lo som solet e sensa oxigèn suplementari. Per aquò, seguiguèt l'itinerari pus dificil dau nòrd-oèst de la fàcia nòrd. O realizèt en tres jorns a partir d'un camp situat a m.
Toponimia
Coma la màger part dei montanhas autas, l'Everest a mai d'un nom. Everest foguèt chausit per la Royal Geographical Society en 1865 en onor de George Everest, lo cap de la mission de cartografia britanica en Índia de 1830 a 1843. Aqueu nom es utilizat dins la màger part dei país en despiech de contestacions regularament emesas per leis Estats locaus (Índia, China e Nepal). La chausida dau nom britanic per la montanha respectava pas lei règlas tradicionalas utilizadas en Índia per lei Britanics. Everest eu meteis èra favorable a l'adopcion de noms indigènsPer exemple, lo Kangchenjunga e lo Dhaulagiri, doas autrei montanhas de mai de m, an un nom d'origina locala.. Pasmens, coma lo territòri nepalés èra enebit ais estrangiers a aquela epòca, lei promotors de l'apelacion Everest declarèron impossible d'establir amb certitud lo tèrme indigèn pus utilizat(en) « India and China », The Times, 4 d'octòbre de 1856, col. B, p. 8..
Lo nom indigèn pus conegut es probable lo mot tibetan ChomolungmaEs de còps escrich Qomolangma. que son existéncia es atestada dempuei lo començament dau sègle XVIII. Significa la « divessa maire dei vents » en occitan. En sanscrit, lo tèrme Devgiri (« montanha sacrada ») es atestat au sègle XIX. En revènge, lo nom en nepalés es fòrça recent car la montanha èra pas coneguda dins la vau de Katmandó. Per de rasons d'unitat nacionala e de « nepalizacion » de la societat, lo nom Chomolungma foguèt pas acceptat. En plaça, lo govèrn chausiguèt Sagarmāthā (« tèsta dau cèu »)(en) Walt Unsworth, Everest - The Mountaineering History, 3 edicion, Bâton Wicks, 2000, p. 584.. Dins aquò, aquela apelacion demòra pauc utilizada a l'ora d'ara. Dins leis ans 2000, Índia suggeriguèt de donar lo nom de Radhanath Sikdar a la montanha en causa de son trabalh dins lo calcul de son altitud mai la proposicion foguèt rebutada per Nepal e China.
Dins de documents tecnics vièlhs, es possible de trobar leis identificacions pic B ò pic XV que foguèron atribuïdas a l'Everest dins leis ans 1840-1850 per lei cartografs britanics. Aquò èra de denominacions provisòrias que foguèron abandonadas après l'enregistrament dau nom oficiau per lei societats de geografia.
Geografia
Geologia e morfologia
thumb|Representacion simplificada dau Mont Everest.
La formacion de l'Everest es, coma lo rèsta d'Imalaia, la consequéncia de la convergéncia entre la placa indiana e la placa eurasiatica que causèt la sarradura de l'ocean Tetis i a 50 milions d'ans(fr) Raymond Matabosch, « Deux séismes frappent le Xizang, Tibet, région frontalière avec le Qinghai, Chine », AmériQuébec, 24 de març de 2010.. Aquò entraïnèt una collision entre lei massas continentalas dau soscontinent indian e dau continent asiatic. Ansin, la placa indiana es a passar en dessota de la placa eurasiatica, çò que mena a una elevacion regulara, e totjorn en cors, de la crosta continentala. A l'ora d'ara, lo ritme d'aquela elevacion es de quauquei millimètres per an.
Au nivèu de sa forma, l'Everest es un pic piramidau. Es a dire qu'es una montanha modelada per l'accion erosiva de glaciers situats sus sei pendís. A tres fàcias orientadas vèrs lo sud-oèst, lo nòrd e l'èst. Lei diferentei fàcias son separadas per de crestas quasi rectilinèas. La cresta nòrd-èst lia l'Everest a Changtse ( m) en passant per lo Còl Nòrd. Aquela dau sud-èst mena a Lhotse ( m) per lo Còl Sud. Enfin, la cresta orientala arriba a Khumbutse ( m).
Lei ròcas que forman l'Everest son principalament d'origina metamorfica. D'efiech, la collision entre lei placas indiana e eurasiatica favoriza la formacion d'aqueu tipe de ròca en causa de l'aumentacion de la pression. Dins certanei sectors, se tròban de ròcas sedimentàrias.
Clima
thumb|right|Avalanca sus una penda de l'Everest en 2006.
En causa de son altitud, lo Mont Everest a un clima extrèm qu'es similar a aqueu dei regions polaras. Lo mes pus freg es aqueu de genier amb una temperatura mejana de - 36 °C e lo pus caud es julhet amb una mejana de - 19 °C. Lei temperaturas mejanas son donc totjorn negativas e lei valors positivas son fòrça raras(en) John Ford Shroder Jr., Everest, Mount, mountain peak in the Himalayas of southern Asia, considered the highest mountain in the world, Publinet Switzerland.. De junh a setembre, la montanha es somesa a la monson en provenància de l'Ocean Indian. Lei tempèstas son alora frequentas, çò que pòu menar a de precipitacions importantas sota forma de nèu. De novembre a març, l'altitud dei corrents-jets dominants demenís e passa a la cima. Durant aqueu periòde, lei vents pòdon agantar de velocitats de l'òrdre de 285 km/h. Lei sasons intermediàrias son pus eissuchas. Son generalament chausidas per realizar l'ascension. Pasmens, lei condicions meteorologicas demòran sovent instablas e de tempèstas violentas pòdon aver luòc durant aqueu periòde. Per exemple, foguèt lo cas en 1996, çò que causèt la mòrt d'uech alpinistas(en) Anatoli Boukreev e G. Weston DeWalt, The Climb : Tragic Ambitions on Everest, St. Martin's Press, 1997..
Demografia
En causa de sei condicions climaticas pauc favorablas a l'agricultura, la region dau Mont Everest ela meteissa es pas poblada. En revènge, lei vaus pus bassas situadas a l'entorn de la montanha son restadas per lei Sherpas, un pòble d'origina tibetana arribada dins la region a la fin dau sègle XV e au començament dau sègle XVI. Mai au sud, se tròban d'endrechs poblats per lei Rai, lei Tamangs e lei Gurungs. Aquelei pòbles son egalament fòrça influenciats per la cultura tibetana e son generalament bodistasEn lei Gurungs, existís una minoritat indoïsta..
Istòria
Identificacion e descubèrta per leis Europèus
thumb|right|Imatge de 1890 de l'Everest e dei cimas vesinas realizat per l'artista alemand Kurt Boeck (1855-1933).
Lo Mont Everest èra conegut per lei populacions localas avans l'arribada deis Europèus coma l'atèsta l'existéncia dau nom Chomolungma que foguèt utilizat en 1721 dins una carta chinesa e, leugierament deformat, dins una carta francesa de 1733(en) Craig Storti, The Hunt for Mount Everest, Quercus, 2021.. D'efiech, a l'opausat d'autrei cimas importantas d'ImalaiaPer exemple, lo K2, fòrça isolat, semblava pas conegut per lei populacions indigènas avans l'arribada dei premiereis explorators europèus., la vau au pè de la montanha es poblada dempuei lo sègle XV per lei Sherpas. Pasmens, i a pauc d'elements segurs sus lei relacions ancianas entre la montanha e aquelei populacions.
Lei Britanics s'interessèron ai cimas pus autas de la region a partir de 1808 mai se turtèron au refús de Nepal de laissar intrar de missions estrangieras sus son territòri. Lei recèrcas foguèron donc malaisadas car necessitèron de menar d'observacions a partir d'autrei regions dins de condicions sanitàrias sovent marridas(en) Peter Gillman, Everest - The Best Writing and Pictures from Seventy Years of Human Endeavour, Little, Brown and Company, 1993, pp. 10-13.. Lei condicions meterologicas foguèron tanben un obstacle important. En 1847, enregistrèron un succès amb la mesura de l'altitud dau Kangchenjunga situat lòng de la frontiera entre Índia e Nepal. Aquela montanha foguèt considerada coma la pus auta de la planeta fins ai premierei mesuras fisablas de l'autor dau Mont Everest(en) Peter Gillman, Everest: The Best Writing and Pictures from Seventy Years of Human Endeavour, Little, Brown and Company, 1993, p. 208.. Pasmens, durant aquelei mesuras, Andrew Scott Waugh (1810-1878) observèt una cima que pareissiá pus auta a 230 km de Kangchenjunga. Li donèt l'identificacion « pic b » e mandèt una mission mesurar son altitud mai sensa accès dirècte au territòri nepalés, foguèt obligada de realizar mesuras luechencas que mancavan de precisionsLei mesuras foguèron realizadas per James Nicolson a mai de 170 km de la cima.. Dins aquò, lo resultat obtengut ( m) èra clarament superior au Kangchenjunga. Enterin, dins lo quadre d'una numerotacion de totei lei montanhas descubèrtas per lei Britanics, lo pic b venguèt lo « pic XV » dins lei cartas.
En 1852, de calculs trigonometrics menats per lo matematician Radhanath Sikdar (1813-1870) permetèron de demostrar que lo pic XV èra la cima pus auta de la Tèrra. L'anóncia foguèt pas oficializada per permetre de la confiermar amb de metòdes pus precís. Ansin, en 1854, Waugh estudièt leis efiechs de la refraccion, de la pression atmosferica e de la temperatura sus lei mesuras. En març de 1856, revelèt finalament l'informacion a son adjonch de Calcuta après aver mesurat una altitud de m còntra m per lo Kangchenjunga(en) « Letters to the Editor », The American Statistician, vol. 36, n° 1, febrier de 1982, pp. 64-67.Dins aquelei documents, lo Kangchenjunga es dich « pic IX » car aqueu nombre correspondiá a l'identificacion dei cimas d'Imalaia adoptada per lei Britanics a la fin deis ans 1840..
Lei premiereis ascensions