thumb|200px|Rossinholet qui canta qu'ei ua de las mei famosas cantas bearnesas deu poeta aspés Ciprian Desporrins.
Paraulas Rossinholet qui cantas, Sus la branca pausat, Que't platz, e que t'encantas, Auprés de ta mieitat ! E jo plen de tristessa, Lo còr tot enclavat, En quitant ma mestressa Parti desesperat !
Era, helas ! pressentiva Lo dia deu partir ! Lo còr que se'm moriva De la véder sofrir. D'ua votz lengorosa, Ditz, m'estrenhent la man : "be'n serí malurosa Si'ns calè separar."
Jo'v prometi, la bèra, De v'aimar tedrement ; Ma paraula ei sencèra, Ajatz fe solament ; E siatz assegurada Que, luenh d'aqueth oelhons, S'èra ma destinada, Sofri mei que vos.
L'aigueta la plus clara l'arriu lo plus pompós, De mon còr qui's desglara, N'esgalen pas los plors. No'i a carta, ni libe D'un sòrt tan rigorós : Arrés non pòt escríver Ni contar mas dolors.
Tau com la torterela, Qui a pergut son parion, Mon còr tostemps fidèu L'edicion de Vinhancort de 1880 que da fidelle Sauneja a son amor. Objècte de ma tendressa, Au nom de l'amistat, Planhetz lo qui v'adressa Son darrèr adishat !
Bibliografia Despourrins, Cyprien. Cansous Bearneses de Despourrins e autes. Pau : Vignancour, 1880.
Categoria:Canta bearnesa Categoria:Ciprian Desporrins