vinheta|Tipes de forèsts dins lo mond:
thumb|right|Bòsc de conifèrs dins los Alps Soïsses.
Una forèst (var. ahorèst)Lo Congrès Permanent de la Lenga Occitana, Dicod'Òc, cèrca « forêt », consultat lo 19 de març de 2021, . o selva (var. seuva) es un espaci boscat relativament grand. Aparegudas i a au mens 380 milions d'ans, lei seuvas son d'ecosistèmas fòrça importants per la biodiversitat terrèstra. An tanben de ròtles importants dins la regulacion dei cicles dau carbòni, de l'aiga e de divèrsei compausats quimics, dins la proteccion dei sòus còntra l'erosion ò dins la fixaxion dei dunas dins lei zònas litoralas ò deserticas. Quand l'espaci forestièr es d'extension limitada e subjècte a la silvicultura, s'agís d'un bòsc.
La natura dei seuvas a regularament evolucionat dins lo corrent de l'istòria de la Tèrra. D'efiech, lei seuvas son tocadas per lei transformacions climatcas e an donc tendància de se desplaçar quand lei condicions cambian. De mai, leis aubres son generalament especializats per viure dins d'environaments definits. Uei, existís donc quatre tipes principaus de foròst que son la taiga, la seuva temperada, la seuva mediterranèa e la seuva tropicala. En 2015, aquelei bòscs cubrián aperaquí 31% de la superficia dei continents. Aquela part es en regression dempuei la fin de l'Edat Mejana en causa de l'esplecha tròp importanta dei seuvas.
Dich desforestacion, aqueu fenomèn de disparicion progressiva dei seuvas es principalament causat per lo besonh de fusta ò per l'eissartatge agricòla. D'efiech, lei seuvas son la fònt principala de fusta e d'autrei produchs forestiers pòdon aver un interès economic (plantas medicinalas, bolets, animaus...). Pasmens, l'emergéncia de l'ecologia politica e lei trèbols environamentaus grèus entraïnats per la disparicion dei bòscs (erosion, desertificacion, vengudas deis aigas...) menèt a l'adopcion de legislacions estrictas per reglementar la silvicultura ò limitar la destruccion d'estendudas boisadas. Dins aquò, se de succès son enregistrats dins lei regions desvolopadas, la situacion dins lei regions tropicalas es generalament marrida, especialament dempuei lo començament dau sègle XXI e lo desvolopament deis agrocarburants ò de l'òli de palma. Ansin, de 1990 a 2015, la superficia totala dau cubèrt forestier mondiau demeniguèt de 3%.
Evolucion e istòria recenta
Istòria evolutiva
thumb|right|Fotografia d'una seuva australiana de feuses arborescentas que dòna una idèa de l'aspècte generau dei seuvas dau Carbonifèr.
Segon lei donadas paleontologicas disponiblas en 2021, lei seuvas son probablament aparegudas rapidament après l'adaptacion dei vegetaus ai condicions de vida terrèstras. D'efiech, lo fossil pus vièlh de vegetau data de 460 milions d'ans e la pus anciana seuva fossilizada identificada de 370 a 385 milions d'ans(en) W. Goldring, « The oldest known petrified forest », Sci. Mthly, 1927, 24 : 514–529.. Pasmens, aquela seuva èra ja un ecosistèma complèx e diversificat(en) W. E.Stein e F.M Hueber, « The anatomy of Pseudosporochnus: P.hueberi from the Devonian of New York », Rev. Palaeobot. Palynol., vol. 60, n° 3-4, 25 de setembre 1989, pp. 311–359. e es ansin possible de supausar que la premiera seuva es ben pus anciana.
La competicion per l'accès a la lutz necessària a la fotosintèsi sembla un factor important de l'evolucion e dau desvolopament dei seuvas. Menèt a l'aparicion d'espècias lignosas mai e mai autas (aubres, feuses arborescentas, consòudas... etc.). Durant lo Triassic (252-201 Ma), lei conifèrs, apareguts i a 300 milions d'ans(en) A.C. Scott e W.G. Chaloner, « The earliest fossil conifer from the Westphalian B of Yorkshire », Proceedings of the Royal Society of London, 220B, 1983, pp. 163-182., prenguèron l'avantatge sus leis autrei tipes de vegetaus vascularizats e formèron la màger part dei seuvas dau Jurassic (201-145 Ma). A partir dau Cretacèu, deguèron faciar la concurréncia dei fuelhós que s'impausèron pauc a pauc dins lei regions caudas e temperadas. Una coevolucion amb leis insèctes es probablament la causa d'aqueu succès deis aubres, especialament aqueu dei fuelhós(fr) Nicolas Sauvion, Paul-André Calatayud, Denis Thiéry e Frédéric Marion-Poll, Interactions insectes-plantes, Éditions Quae, 2013, p. 556..
Aquelei seuvas evolucionèron e migrèron amb lei transformacions climaticas (taus de dioxid de carbòni dins l'atmosfèra, temperatura globala...). Aqueu desplaçament es un aspècte major de la vida dei seuvas mondialas. Durant lei periòdes de glaciacion, entraïna la migracion vèrs l'eqüator deis ecosistèmas adaptats ai condicions temperadas e l'expansion dei seuvas caracteristicas dei zònas frejas. Dins lo sens invèrs, leis epòcas marcadas per un rescaufament dau clima mondiau veson una regression dei seuvas frejas, un desplaçament vèrs lei pòls deis aubres de clima temperat e una extension deis ecosistèmas cauds. Aquelei movements entraïnan un apauriment genetic car la recolonizacion deis espacis es principamament assegurada per leis espècias pus rapidas mentre que lei pus lentas pòdon disparéisser se la zòna refugi es tocada per de cambiaments importants. Aquela tendància es generalament compensada per l'emergéncia d'espècias novèlas mai de cas de desforestacion generalizada existiguèron coma durant lo periòde finau dau Carbonifèr i a 305 milions d'ans(en) S. Sahney, M.J Benton e H.J Falcon-Lang, « Rainforest collapse triggered Pennsylvanian tetrapod diversification in Euramerica », Geology, vol. 38, n°12, 2010, pp. 1079–1082..
Evolucions dempuei l'Edat Mejana
Se leis episòdis de desforestacion e de cambiaments prefonds dei seuvas mondialas son pas rars dins l'istòria de la Tèrra, aqueu iniciat dempuei lo sègle XV es particular car es principalament liat ais activitats de l'èsser uman. Menèt a la disparicion de la màger part dei seuvas temperadas dei dos emisfèris. Aquela esplecha intensiva de la seuva entraïnèt la definicion dei premierei politicas silvicòlas. Puei, la Revolucion Industriala demeniguèt l'importància de la lenha coma combustible, çò que permetèt de demenir la pression sus lei seuvas. Conjugat amb l'emergéncia de l'ecologia politica dins lo corrent de la segonda mitat dau sègle XX, favorizèt la restauracion d'un important cubèrt forestier, especialament en Euròpa.
En revènge, dempuei lo començament dau sègle XX, lei seuvas tropicalas, demoradas relativament intactas, son vengudas l'objècte d'una esplecha intensiva tant per produrre de fusta que per liberar d'espacis necessaris a l'agricultura ò au norrigatge. De mai, dempuei leis ans 2000, l'aumentacion de la demanda mondiala d'agrocarburants e d'òli de palma agravan lo fenomèn en Brasil, en Africa Centrala e dins lo Sud-Èst Asiatic onte lei seuvas primàrias conoisson de regressions importantas.
Estructura d'una seuva
Aubre
S'es pas l'unic compausant d'una seuva, l'aubre n'es un constituent indispensable. Es un vegetau lignós qu'a una durada de vida lònga, sovent superiora a un sègle, e una autor de mai de 5 mètresL'Organizacion dei Nacions Unidas per l'alimentacion e l'agricultura a fixat lo limit a 5 m dins lei país en desvolopament e a 7 m dins lei país desvolopats.. Es organizat a l'entorn d'un aisse vegetau fòrça lignificat que pòrta lei brancas, lei ramèus e lei brots e que permet de lei mantenir en autor per captar lo raionament solar(en V. Lowman, H. Rinker e H. Bruce, Forest Canopies, Academic Press, 2004, p. 119.. Aquela competicion per l'accès a la lutz es un element fondamentau de l'organizacion d'una seuva car a dictat l'evolucion e la reparticion deis espècias entraïnant la formacion de mai d'un ròdol ecologic.
Organizacion orizontala
L'organizacion orizontala d'una seuva va de l'auriera a la seuva prefonda. Aquelei mitans son caracterizats per una aumentacion progressiva de l'autor dau cubèrt vegetau. Varian segon la natura de la seuva e de la topografia locala. Pasmens, se lei condicions o permèton, se tròban lei zònas seguentas : l'ausiera es lo limit entre la seuva e lo mitan exterior (pradariá, savana...). L'accès a la lutz i es sovent aisat, çò que permet lo desvolopament d'una vegetacion bassa facha de boissons, d'aubrilhons e d'aubres joves. la zòna deis aubres de creissença rapida vèn normalament après l'ausiera se la seuva es en extension. Assosta d'aubres relativament joves que son encara dins una fasa de desvolopament rapid. La competicion per l'accès a la lutz es fòrça violenta entre lei diferenteis vegetaus e lo mitan es en cors de sarradura. la seuva prefonda (ò seuva interiora) es definida per l'alunchament de l'ausiera e per la preséncia d'aubres maturs formant una canopèa. Es lo mitan de vida dei espècias forestieras. La preséncia d'una vegetacion bassa i es possibla mai pas sistematica.
Organizacion verticala
L'organizacion verticala d'una seuva compren dos espacis ben distints que son lo sector sosterranh e lo sector aerian. Lo premier es generalament de divèrsei jaç d'umús que recuebron lo substrat rocassós. Es lo mitan d'expansion dei rets de racinas e dei micèlis fongics. Son espessor varia fòrça segon la richessa organica de la seuva e la topografia. Lei jaç d'umús son ansin pus espés dins lei regions eqüatorialas e dins lei vaus.
Per la partida aeriana, se destria normalament quatre estancis : la superficia dau sòu es lo domeni dei mossas. Organismes simples, son adaptadas ai mitans umids mai son capablas de subreviure a de periòdes de secaressa lòngs. lo premier mètre au dessüs dau sòu es la zòna de desvolopament deis èrbas. Dins mai d'una seuva, aquel estanci es reduch car leis aubres capitan d'eliminar la concurréncia deis èrbas (accès limitat a la lutz, acidificacion dau sòu...). au dessüs deis èrbas, se tròba l'estanci dei boissons e deis aubrilhons. Coma lo nivèu deis èrbes, sa preséncia es pas sistematica car leis aubres capitan sovent de l'eliminar. lo nivèu deis aubres es caracterizat per l'establiment d'un important cubèrt vegetau, format per lei brancas e lei fuelhas, dich canopèa. Permet ais aubres d'obtenir l'energia solara necessària a son foncionament.
Evolucion dins lo temps
Una seuva evoluís dins lo temps en causa de factors multiples mai ò mens liats entre elei. La durada d'aqueu fenomèn varia segon lei regions e lei tipes de seuva. La premiera causa de transformacion es liada a la creissença deis aubres. Una competicion acarnada mena a l'eliminacion deis individús pus febles. Lei subrevivents vènon pus gròs e dominan son environament fins a sa mòrt.
L'afondrament deis aubres pus importants entraïna de duberturas dins lo cubèrt vegetau. Aquò autoriza la creissença de vegetaus novèus. Ben sovent, l'espècia iniciala es remplaçada per una autra que sa creissença es pus lònga. En Occitània, un exemple caracteristic es lo remplaçament progressiu dei pins per de roves dins la seuva mediterranèa. Aquò es la consequéncia de la resisténcia dei granas deis aubres que pòdon subreviure de decennis dins lo sòu. Aqueu cicle se perseguís generalament amb doas ò tres espècias avans de tornar començar.
Dins aquò, de factors exteriors pòdon l'influenciar. Per exemple, lei tempèstas favorizan la casuda deis aubres, çò que favoriza generalament la creissença de la generacion d'aubres seguentas. Dins lo sens invèrs, d'aubres assaian d'empachar lo debanament normau dau cicle. Totjorn dins la seuva mediterranèa, es lo cas dau pin d'Alèp que favoriza leis incendis que li permèton de colonizar lo mitan gràcias a sa creissença rapidaPer resistir a aquela estrategia, d'autreis espècias an desvolopat de mejans de defensa còntra lo fuòc (rusca dau suvrier, retsde racinas sosterranhas...).. Enfin, de malautiás (virús, bolets... etc.) son de còps susceptiblas de trebolar l'evolucion normala d'una seuva en demenissent una populacion vegetala donada.
Ecosistèmas forestiers e ròtle ecologic dei seuvas
Una resèrva de biodiversitat