Autivièla, Sent Martin e Vidèren (Autile en basco, Autevielle-Saint-Martin-Bideren en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Lauhire, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Autivièla, Sent Martin e Vidèren que qu'estón unidas entà formar la comuna actuau lo 18 d'abriu de 1842."Ordonnance du Roi portant sur... article 6". Bulletin des Lois. Legir en linha sus Gallica.

Geografia Las comunas tòcatocantas que son Avitenh e Atòs-Aspins au nòrd, Sauvatèrra a l'èst, Guinarte-Parentias au sud-èst, Arboet-Sussauta en Baisha Navarra au sud-oèst e Ossaranh-Arribarèita en Sola au sud. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia Autivièla La prononciacion qu'ei [awti'bjɛlə]. Las fòrmas ancianas que son Autebiele en 1379 e 1385, Autabiela en 1542, Autavielle en 1546, Authevielle en 1728, Hautevielle (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Autevielle-Saint-Martin-Bideren despuish lo 18 d'abriu de 1842, quan apleguèn las tres comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 341.

Segon Dauzat, Autivièla qu'ei format deu latin alta, « hauta », e villa Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 39.

Segon Miquèu Grosclaude, l'explicacion de Dauzat que sembla logica. Totun, que i a un dobte, pr'amor lo vilatge, en arriba deu Gave, ei pas briga haut e la prononciacion bearnesa, en [auti-], pòt hèr pensar a ua auta solucion, Altina villa, la proprietat d'Altinus; Grosclaude que's guarda de causir netament . Sent Martin La prononciacion qu'ei [sen mar'tin]. Las fòrmas ancianas que son Sent Marti en 1376, Sent Marthin en 1379, Sent Marthii de Guaranhoo en 1385, lo nom qu'ei absent de la mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau, mès que i a NOLIBOS en gròs caractèrs, Autevielle-Saint-Martin-Bideren despuish lo 18 d'abriu de 1842, quan apleguèn las tres comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 353.

Lo nom qu'ei lo de l'avesque de Tors, Sent Martin . Vidèren La prononciacion qu'ei [bi'dɛrœ(n)] (n finau s'enten quasi pas, accent tonic sus la segonda sillaba). Las fòrmas ancianas que son Bideren en 1342, Videren en 1385, Biderein en 1674, Bideren (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Autevielle-Saint-Martin-Bideren despuish lo 18 d'abriu de 1842, quan apleguèn las tres comunas Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 342-343.

Lo nom que hè pensar au basco bide, « camin », mès la terminason convién pas : segon J.B. Orpustan, lo genitiu possessiu ei jamès emplegat en toponimia. L'auta solucion qu'ei lo nom de persona Vital [= Vidau], deu latin Vitalis. Bidaa, Bidet, Bidon, etc, que son variantas de Vital. Lo toponime que's compausaré deu radical Bid- (de Vital), d'ua particula copulativa -er- (com dens pederet, sautericar), puish lo sufixe gascon -enh. Lo nom qu'a coneishut un reculament de l'accent tonic, frequent dens la region : Geroncenh > Geronce, Donenh > Dònhen .

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments Personalitats ligadas dab la comuna Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Lauhire