Nigèr, oficialament la Republica de Nigèr (en francés: République du Niger), es un estat sobeiran en Africa Occidentala. Es limitròf de Argeria, Libia, Chad, Nigèria, Benin e Mali. Es compausat de diferentas regions (vau fluviala dau flume Nigèr, zòna agricòla saheliana e Sahara) que foguèron integradas dins leis empèris africans de la vau de Nigèr ò que tenguèron lo ròtle d'espacis tampons entre poissanças sahelianas. Lo Nigèr actuau es ansin un eiretatge dau decopatge impausat per França durant lo periòde coloniau. Es vengut independent en 1960 durant la fragmentacion de l'Empèri Coloniau Francés en Africa. Dempuei aquela data, es un Estat instable que fa partida dei pus paures de la planeta.
La capitala es Niamey e lo gentilici es nigerin. En causa de la localizacion geografica, la màger part dau país es somesa a un clima fòrça sec influenciat per Sahara. La populacion, quasi 23 milions d'abitants en 2020, es concentrada dins la vau fluviala e lòng de la frontiera amb Nigèria onte lei condicions climaticas son pus favorablas. Plusors etnias principalas existisson coma lei Haussàs, lei Zarmas, lei Toarègs ò lei Peuls. L'islam sunita es la religion dominanta.
Geografia
Geografia fisica
Lo territòri de Nigèr es dominat per la preséncia d'elements geografics ben identificats coma lo desèrt de Sahara, la region semiarida de Sahèl, la vau dau flume Nigèr e lo lac Chad. Es tradicionalament devesit en tres zònas geograficas principalas : lo Nigèr meridionau seguisse la frontiera amb Nigèria de Mali au lac Chad. Es la partida « utila » dau país en causa de condicions climaticas pus favorablas. Es fach de dos bacins de drenatge anant dins l'ocean Atlantic ò dins lo lac. la region d'Aïr, una zòna montanhosa situada au nòrd-oèst dau país. Es format de massís cristallins e volcanics que pòdon frequentament passar m d'altitud. La cima pus auta de Nigèr, lo mont Bagzane ( m) se tròba dins aquela region. Es una zòna fòrça arida situada en Sahara. la region Tenere es una zòna sablosa qu'ocupa la màger part dau nòrd-èst. Es un plan iperarid que fa partida dei regions pus secas dau Sahara actuau. En causa dau clima sec, l'idrologia es dominada per lo flume Nigèr e per lo lac Chad.
Au nivèu geologic, Nigèr es mai que mai conoissut per sei jaciments d'urani situats en Aïr que representavan 5 % dei resèrvas mondialas identificadas en 2010. Dins la meteissa region, se tròban de jaciments de carbon e d'estanh. Lo rèsta dau territòri niger es mens riche mai li a quauquei minas de fosfats, d'aur e de sau en activitat. Un jaciment de petròli es tanben estat descubèrt a l'èst.
Clima
Franc de quauquei regions situadas au sud que tènon un clima semiaride amb 400 mm de pluejas anualas, tot lo territòri nigerin es somés a un clima desertic caud que seis efiechs pòdon èsser reduchs per l'altitud. L'ariditat aumenta vèrs lo nòrd e pòt agantar de valors extrèmas amb una quasi abséncia de precipitacions. De mai, lo desèrt avança d'aperaquí ectaras cada an. Lei seuvas cuerbon solament 1 % de la superficia nacionala e son menaçadas per una silvicultura mau mestrejada e per lo besonh de tèrras agricòlasPNUE, Afrique, Atlas d'un environnement en mutation, 2008, p. 263.. Aqueu clima malaisat entraïna regularament de crisis alimentàrias.
Demografia
La populacion de Nigèr es passada de 3,2 milions d'abitants a l'independéncia en 1960 a 22,8 milions en 2020. En 2021, aviá lo taus de feconditat pus important dau monde amb 6,2 enfants per frema. Ansin, maugrat una leugiera demencion dau nombre d'enfantsLo taus de feconditat èra de 7,6 en 2018., la populacion conoisse una fòrta aumentacion e deuriá agantar, a condicion de veire lo taus de feconditat passar a 2,5 enfants per frema, 79 milions en 2050 e 209 milions en 2100. Dins aquò, en causa de l'ariditat dau país, una tala populacion aurà de dificultats considerablas per subreviure sus lo territòri nigerin.
La societat nigerina es principalament rurala amb un taus d'urbanizacion (21 % en 2011) relativament feble. La vila pus importanta es la capitala, Niamey, amb una populacion de 1,8 milions d'estatjants en 2018. Es una vila caracterizada per un desvolopament anarquic e rapide ( abitants en 2005 e 1,3 milions en 2011), çò que pausa de problemas grèus car leis arribants recents son sovent de païsans paures. Leis autrei vilas importantas se tròban dins la region meridionala poblada e dins lo desèrt onte lei condicions de vida favorizan la concentracion a l'entorn dei fònts.
Au nivèu etnic, cinc populacions principalas se partejan lo territòri. Lei Haussàs son majoritaris (55,4 %) e ocupan la màger part de la region frontaliera de Nigèria. La vau dau flume es dominat per lei Zarmas (21 %) e per lei Peuls (12,5 %). La region dau lac Chad es poblada per lei Kanuris (4,7 %). Aquelei pòbles practican diferentei formas d'agricultura e la densitat d'abitants pòt passar 100 ab/km² dins aquelei regions. Lei regions deserticas son mai que mai pobladas per lei Toarègs (9,3 %) mai la densitat li es fòrça febla (mens de 1 ab/km²). Divèrseis etnias fòrça minoritàrias existisson tanben coma lei Tubus (0,4 %) que vivon dins lei regions deserticas de l'èst, de comunautats aràbias au nòrd e au sud (0,3 %) e de Gurmas (0,4 %) installats dins una zòna reducha de la vau fluviala.
Lengas
Coma dins mai d'una èx-colonia francesa, lo francés es la lenga oficiala de Nigèr. Es utilizat per leis elèits politics, economics e culturaus e dins l'ensenhament. Dins la vida vidanta, la populacion utiliza generalament d'autrei lengas. Uech son reconoissudas coma « lengas nacionalas ». Fan partida dei lengas nigèrocongolesas, dei lengas nilosaharianas e dei lengas afroasiaticas. Leis pus importantas son lo haussà e lo zarma qu'èran respectivament la lenga mairala de 47,2 % e de 18,2 % de la populacion en 2010. Leis autrei lengas son pus minoritàrias : lo peul (8,3 %), lo kanuri (4,2 %), l'arabi (3,4 %), lo tamajeq (0,7 %), lo songhai (5,2 %), lo mossi (0,9 %) e lo dendi (0,5 %).
Religions
Nigèr es un país musulman que sa populacion es compausada de 95 a 99 % de musulmans, principalament de sunitas. Pasmens, coma es frequent en Sahèl, la màger part dei musulmans seguisson egalament de movements sofis. Lei chiitas son minoritaris (5 a 7 %) mai son pas inexistents. Lo rèsta de la populacion es crestiana ò animista.
Istòria
Deis originas a l'Edat Mejana
De la Preïstòria a la fin de l'Edat Mejana, la vau de Nigèr, compres lo territòri nigerin actuau, foguèron una zòna de poblament uman relativament importanta gràcias a un clima pron umide per permetre lo desvolopament de l'agricultura e dau norrigatge. Pasmens, a partir dau millenari V av. JC, lo desèrt comencèt d'avançar vèrs lo sud e lei populacions sedentàrias foguèron pauc a pauc remplaçadas per de norriguiers nomadas. Aquela evolucion èra ja ben avançada durant lo periòde roman amb una division dau territòri entre populacions sedentàrias lòng dau flum e grops nomadas berbèrs en Sahèl.
L'avançada de Sahara empachèt pas la region de venir una zòna de cambis transsaharians (esclaus, aur, produchs exotics...). Principalament dominat per de tribüs berbèras vengudas dau nòrd, aqueu comèrci caravanier renforcèt l'installacion de nomadas dins lei regions septentrionalas dau Nigèr actuau. A partir dau sègle VII, leis Arabes remplacèron a cha pauc una partida dei Berbèrs e la region comencèt de s'islamizar.
Lo periòde deis empèris
thumb|right|Africa de l'Oèst durant lo periòde songai.
A la fin de l'Edat Mejana, la demografia, la produccion agricòla e lei revenguts liats au comèrci transsaharian èran venguts sufisents per permetre la formacion d'estats vertadiers. En Nigèr, lo pus important foguèt l'Empèri Songai. Vassalizat per l'Empèri de Mali au sègle XIV, gardèt una autonòmia importanta e venguèt la principala poissança de la region dins lo corrent dau sègle XV.
Basada sus lo comèrci tradicionau (aur, sau, esclaus, produchs artesanaus...), sus lo contraròtle de plaças marchandas majoras (Timboctó, Gao...), sus lo raionament intellectuau de sa capitala e de seis universitats e sus una armada ben organizada, la poissança songai comencèt son expansion en 1464 ambé Sonni Ali Ber (1464-1492) que conquistèt Timboctó (1468), Djenné (1473 e afebliguèt lei Peuls e lei Mossis qu'avián tengut un ròtle decisiu dins lo declin de l'Empèri de Mali. Pasmens, la dinastia dei Sonni, kharigista, intrèt en conflicte ambé lei mitans intellectuaus de l'Empèri e foguèt rapidament reversada après la mòrt de Sonni Ali Ber.
Foguèron remplaçats per leis Askia que sa dinastia foguèt fondada per Askia Muhammad (1493-1528). Restaurèt lei relacions ambé lo poder e leis olemas. Contunièt pereu la politica d'expansion militara de la dinastia precedenta e realizèt lo romavatge a La Mèca en 1496-1497. Son prestigi li permetèt d'atraire de letruts dau Caire ò de Fès. Pasmens, en 1528, foguèt reversat per sei fius e una guèrra civila opausèt seis eiretiers fins a 1537.
Leis Askia agantèron son apogèu dins lo corrent dau sègle XVI e dominèron alora la màger part de la Vau de Nigèr. Pasmens, a la fin d'aqueu sègle, comencèron d'èsser menaçats per leis ambicions de Marròc, interessat per lei jaciments de sau dau desèrt. En 1584, lei Marroquins impausèron un embarg sus leis exportacions de sau songais que destabilizèt l'economia de l'Empèri. Puei, organizèron una expedicion militara que destruguèt l'armada songai a la batalha de Tondibi lo 12 d'abriu de 1591. Aquò entraïnèt l'installacion de pachas marroquins a Timboctó — independents a partir de 1660 — e la fragmentacon dau rèsta de l'Empèri.
En parallèl, la descubèrta d'America per leis Europèus e lo desvolopament dau comèrci atlantic entraïnèron lo declin dei rets marchands transsaharians. Leis estaus de la Vau de Nigèr se concentrèron alora sus lo comèrci d'esclaus e multipliquèron leis incursions per capturar de presoniers de vendre. Ansin, au començament dau sègle XVII, la region èra venguda fòrça instabla e ges d'empèri succediguèt a l'Empèri Songai.
Lo periòde coloniau
Après la disparicion de l'Empèri Songai, lo territòri nigerin venguèt una mena d'espaci tampon entre lei reiaumes situats en Mali, lei ciutats-estats haussas dau nòrd de Nigèria (unificadas per lo Califat de Sokoto au sègle XIX) e lo Reiaume de Kanem centrat sus lo Lac Chad. Durant la segonda mitat dau sègle XIX, afeblits per de conflictes importants, aqueleis estats poguèron pas resistir a l'avançada de França que voliá prendre lo contraròtle per establir una liason entre Senegau e Còngo. Ansin, dins lo sud, la màger part dei caps tradicionaus acceptèt de signar de tractats ambé França e resistiguèt gairePasmens, en 1899, la colonizacion de la region foguèt marcada per l'episòdi saunós de l'expedicion Voulet-Chanoine. D'efèct, aquela colona foguèt l'autritz d'atrocitats que turtèron leis autoritats militaras francesas. Una segonda expedicion foguèt donc mandada per arrestar lei dos oficiers que refusèron de se sometre. Au contrari, tuèron lo coronèu Klobb, cap de la garnison de Timboctó, e assaièron de fondar un empèri african personau. Pasmens, foguèron rapidament tuats per una mutinariá de sei tiralhaires.. En 1890, un acòrd francobritanic permetèt de fixar lo limit entre Nigèria e lo Sodan Francés. En revènge, lei regions septentrionalas refusèron de reconóisser la senhoriá francesa e lo cap toareg Kaocen resistiguèt fins a 1916-1917.