Senhoriá

La senhoriá (var. senhoria) era una institucion medievala en Euròpa que se perduret fins a l'Edat Moderna. Assegurava l'enquadrament economic e judiciari de las populacions per un individú o una persona morala que non exercissiá pas necessàriament la sobeiranetat. Una de las formas d'exercir la senhoriá era lo feu, emb l'alòdi.

Era un ensems de terras, de proprietats fonsieras, de drechs e de redevenças. Era per una part, l'eretiera de la villa de l'Antiquitat tardiva au mesme temps que la resultanta de l'espargiment dau poder public abans de l'an mila. La senhoriá era lo quadre privilegiat per lo quau l'aristocracia medievala assegurava sa preeminéncia sociala, economica e politica. La limitacion de las prerogativas senhoralas foguet un daus biais per lo quau lo poder daus estats s'afirmet a la fin de l'epòca medievala e durant l'epòca moderna.

En França, al segle XVIII, s'estima entre e lo nombre de senhoriás. A l'Ancian Regim en Bearn, una possession nòbla era nomenada domenjadura (del latin dominicatura). Amb la Revolucion Francesa, vengueron de comunas constitucionalas regidas per de municipis, es a dire d'assembladas localas. En Espanha, aqueu procediment foguet entreprés pendent lo primier terç dau segle XIX. Dins d'unes país coma lo Reiaume Unit subsistisson encara de realitats derivadas del drech de senhoriá.

Senhoriá

Źródło i licencja