Vièlha Tolosa o Vièla Tolosahttp://bibnum.enc.sorbonne.fr/omeka/files/original/336630ef3ab68619b8e98853b720bad1.pdf (Vieille-Toulouse en francés) es una comuna lengadociana de Tolosan, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia Vièlha Tolosa fa partida de la comunautat d'aglomeracion de Sicoval. Comuna de l'airal urban de Tolosa situada dins son pòl urban en banlèga sud de Tolosa, a gaireben del centre vila. vignette|upright=1.7|left|Mapa de la comuna e de las comunas vesinas. Perimètre del territòri
Toponimia Segon Dauzat e Rostaing, Vièlha (Tolosa) representariá le latin viculus, diminutiu de vicus. Le vicus « grop d'abitacions, vilatge », qu'a pas d'estatuts, s'opausava, en dreit, al municipium, vilatge de ciutadans romans, e a la colonia, vilatge de colons Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 711, a Vic.
Segon Negre, Vièlha Tolosa designava al sègle XIII una glèisa parroquiala, dedicada a Sent Sernin, près de l'ostal apelat ara Sent Sarnin, comuna de Puègbusca; del sègle XVII, data la glèisa parroquiala actuala dedicada a Sent Joan Baptista, a 1500 m al nòrd-oèst de l'anciana e a mai d'un quilonètre al sud-èst de l' emporium preroman de la Planha, comuna de Vièlha Tolosa. Las fòrmas ancianas son Veteram Tolosam en 1279, de Veteri Tholosa en 1289, Vielha Tholosa en 1428 Raymond Corraze, Le diocèse civil de Toulouse en 1428 : géographie et onomastica, in Annales du Midi, 1953, p. 122 . Tot ben qu'a 3 km de l' emporium, la glèisa del sègle XIII sembla que foguèc apelada Veteram Tolosam, pr'amor d'aquelas roïnas, de susfàcia importanta. Segon Ernèst Negre, es riscat de pensar qu'aquelas roïnas se sonavan Tolosa dins l'Antiquitat Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, p. 57.
Istòria thumb|left|Estatua del primièr sègle ab. -C. Lo site seriá estat abitat dempuèi los sègles VIII e XIII ab. C., benlèu pels Ibèrs. A partir del sègle III ab. C. foguèt ocupat pels Vòlcas TectosagesAnne Le Stang. Lo lòc venguèt Tolosa Tectosagum, una ciutat activa amb de telièrs d'artesans, dos temples e d'importantas relacions comercialas, en particular pel vin importat d'Itàlia. Los Romans aquí s'establiguèron al sègle I ab. C. e ne faguèron un emporium, plaça comerciala ont passavan las monedas e las merças de gaireben tota Euròpa. Al sègle I, lo site foguèt abandonat al profièit de la novèla vila romana al centre vila de Tolosa.
Lo vilatge actual, Veterem Tolosam al sègle XII, se desvolopèt a l'èst de l'ancian site.
Pendent l'Ancian Regime, Vièlha Tolosa èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa èra Nòstra Dòna (ara Sent Joan Baptista). Tanlèu 1790, Vièlha Tolosa èra del canton de Castanet Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 51 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.
Administracion La comuna fa partida de la desena circonscripcion de la Nauta Garona.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments Glèisa romanica Sent Joan Baptista del sègle XIII amb un campanar-mur.
Véser tanben Comunas de la Nauta Garona
Bibliografia Anne Le Stang, illustracion: Catherine Piskiewicz, Histoire de Toulouse, col: Histoire des villes illustrée, ed: Le Pérégrinateur, 2006, 221p, ISBN 2-90352-44-7}}
Articles connèxes Sicoval lo Ferrat de Vièlha Tolosa
Ligams extèrnes Informations communales et vie à Vieille-Toulouse
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna del Tolosan Categoria:Comuna de la Nauta Garona Categoria:Sicoval