PegulhanToponimia occitana (Peguihan, Peguilha (l.)Frederic Mistral, Lo Tresaur dau Felibritge.; Péguilhan en francés) qu'es ua comuna gascona de Comenge, situada en eth departament dera Hauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Qu'ei despuish lo 1èr de genèr de 2017 ua comuna navèra après que fusionè damb Lunats. Senglas comunas que vengón delegadashttps://www.legifrance.gouv.fr/jo_pdf.do?id=JORFTEXT000033478315..

Geografia vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn.

Perimètre deth territòri

Toponimia Era prononciacion que sembla pertot [pegi'ʎan], [pegi'jan], [pygi'ʎan] (localament). I a pas de *[pegy'ʎan] relevat, nimei dens era enquista Sacasa : Pégueillan contributor Alaric, mai de 2026https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10560282v/f260.item.r=julien%20sacaze%20arrondissement%20de%20saint-gaudens. Le nom es atestat Pegulano en 1202 Émile Connac, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Garonne, manuscrit, 1882, Vol. 3, p. 2057, cercar sus Gallica (eths escribas penavan a representar era palatalizacion, mèi que mèi dens un contèxte latin). Segon Dauzat e Rostaing, Pegulhan que poiré representar un producte de podium [> puèg en lengadocian, sovent prononciat Pe- en ligason damb un nom o un adjectiu] e deth nom ancian deth vilatge, Aculianum, format deth nom latin d'òme Aculius e deth sufixe -anum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 523. Era dificultat qu'ei dobla : eth resultat de podium qu'ei poi localament, non pas puèg, e eth nom d'Aimeric de Peguilhan qu'en deuré guardar era marca clara, ath començament deth sègle XIII, quina que sia era fòrma. Poderén eventualament pensar a un derivat de pecus, « tropèth, bestiar », com los Peguilhèirs Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 223citats per Bénédicte e Jean-Jacques Fénié , qui tractan pas de Pegulhan. Segon Negre, Pegulhan que ven deth nom « romanic » de persona Paculianus Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, n° 11 205. thumb|500px|center|Panorama deth vilatge

Istòria Pendent l'Ancian Regime, Pegulhan qu'èra de l'eleccion de Comenge, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la diocèsi de Comenge e de la senescaucia de Tolosa. Lo vocable de la glèisa qu'es Nòsta Dauna. Tanlèu 1790, Pegulhan qu'èra deu canton de Bolonha de Gessa Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 35 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.

Administracion

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna qu'èra deu canton de Bolonha de Gessa; qu'es ara deu canton de Sent Gaudenç.

Composicion dera comuna navèra NomCòdi INSEESuperficia (km²)Populacion (darrèra populacion legala)Densitat (ab/km²)Lunats313075,10 ()Pegulhan (caplòc)3141218,48 ()total3141223,58 ()

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km². 2018 : 212 (shens Lunats); 276 (calculat damb Lunats). 2022 : 255.

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas damb la comuna Lo trobador Aimeric de Peguilhan.

Véser tanben Comunas de la Nauta Garona

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna de Comenge Categoria:Comuna de la Nauta Garona Categoria:Comuna de Gasconha