Bèragarda e Senta Maria (Bellegarde-Sainte-Marie en francés) es ua comuna gascoa, situada dens lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia Es ua comuna de l'Airal urban de Tolosa.

vignette|upright=1.6|centre|Mapa de la comuna de Bèragarda e Senta Maria e de las comunas prèpas. Perimètre deu territòri

Toponimia Bèragarda Garda ven deu germanic *wardon, « gardar », wart, « garda », puèi « tor de gaita », puish « hortalessa » en generau; bèra es simplament un adjectiu valorizant. Segon Negre, Bèragarda vòu díser « bèra tor de gaita » Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, volume III, n° 26 759. Los noms deu tipe Bèragarda que son donc associats a hortalessas, tors de gaita; son presents en Occitània e gaireben absents en França pròpiament dita. La sola comuna d'aqueth nom qui i es es Bellegarde, dens lo Loiret Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 69, Bellegarde e 310, La GardeBénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 378 e 301 e lo nom es un transferiment d'un nom occitan francizat : lo vilatge se disè Choisy-aux-Loges d'aquí au 6 d'agost 1645, quan son senhor, Roger II de Saint-Lary de Bellegarde (~1562-1646), que sa familha sortè de Belagarda, dens lo Gers e de Sent Lari, dens la Nauta Garona, instaurèc le nom navèth.

Noïc Lo nom es semblable a aqueth d'ua comuna de Tarn e Garona, Noïc, cau doncas supausar la medisha explica. Dauzat e Rostaing supausan, dambe plan de dobtes, un novus + sufixe -icum, per designar un terren desbosigat Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 499. Negre (citat per Burgan e Lafon) aima mèi novum vicum, doncas en gròs un vilatge o lòc navèth creat per desbosigar tèrras qu'èran èrmas abans. Burgan e Lafont accèptan novum vicum, dambe ua evolucion en *novicum [per aplologia]. [Dens lo resultat intermediari *nòuvic], -v- intervocalic s'es assimilat au -u precedent Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 137, doncas *nouic >noïc.

Istòria Pendent l'Ancian Regime, Bèragarda èra de l'eleccion de Lomanha, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescaucia de L'Isla de Baish. Le vocable de la glèisa es Sent Bertomiu. Tanlèu 1790, Bèragarda èra deu canton de Cadors. Le nom oficiau passèc de Bellegarde a Bellegarde-Sainte-Marie per decret deu 18 de junh 1958 Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 6 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. En 2015, suprimiscón le canton de Cadors e Bèragarda e Senta Maria passèc au canton de Legavin, largament espandit.

Pendent l'Ancian Regime, Noïc èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescaucia de L'Isla de Baish. Le vocable de la glèisa, annèxa de Bèragarda, es Sent Sarnin. Tanlèu 1790, Noïc èra deu canton de Cadors. Suprimiscón la comuna de Noïc en l'an II, la restabliscón en l'an IV, puish la tornèn suprimir e l'incorporèn a Bèragarda en l'an VIII Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 34 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html. Noïc es a l'oèst de la comuna, qu'es doncas gascona e lengadociana au còp; curiosament, la partida lengadociana es a l'oèst.

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dambe la comuna

Véser tanben Comunas de la Nauta Garona

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna de la Nauta Garona Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna de Lengadòc