Aurivalh (Auribail en francés) es una comuna lengadociana en Lauragués, benlèu lingüisticament gascona, situada dins lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia Comuna de l'airal urban de Tolosa de 200 habitants suls nauts de las costièras de Volvèstre a 3,5 km de Miramont, a 35 km al sud de Tolosa e a 18 km al Sud-Èst de Murèth. Una pichona plana situada a 285 m d'altitud sus una cresta se lòtja qualques abitacions, la glèisa, un castèl, l'ostal de comuna e lo cementèri, las autras abitacions son dispersadas, subretot dins los masatges de Chiolet e de Cròtz d'Armand. Lo lòc beneficia d'una situacion amb un punt de vista sus las costièras e la sèrra dels Pirenèus. Lo vilatge es environat per de puèges e de vals cultivats o boscats. Aurivalh es situat dins las costièras de Volvèstre, a mièg camin entre val de Lèsa e val d'Arièja (afluent de Garona), que son separadas de prèp de 4 km. vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri
Toponimia Aurivalh es format del genitiu latin de aureum, « aur » e de valh (alteracion del mot val), « val d'aur ». Aurivalh es plaçat dins le meteis paragrafe que les Auribèu, Auribèu, Auribèu, ont, segon Dauzat, bèl s'explica mal Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 38. Negre evòca, sense certitud, un latin auri pellem « auripel, pelhòfa d'aur, objècte daurat », ambe una finala bel atirada per -alErnest Nègre, Toponymie générale de la France, volume I, n° 5360. Aurivalh es pas al contacte del lengadocian e del catalan, mès del lengadocian e del gascon; en aplicacion del principi del conservatisme de las airas perifericas, l'espandiment de ll > [ʎ] èra benlèu pus vaste, dins los parlars del marge oriental del gascon.
Istòria A l'epòca galloromana, las tèrras agricòlas del lòc èran regropadas en villas. Al sègle XI, l'abadiá benedictina de Lesat aviá son poder sus aquel vilatge e aviá doas glèisas. Aurivalh foguèt al sègle XIV jos la dominacion de Bernat de Durfòrt. Lo castèl foguèt bastit al sègle XV; la glèisa de Sant Breç, en primièr capèla del castèl, patiguèt de destruccions pendent las guèrras de religion. Foguèt restaurada e agrandida als sègles XVII e XIX.
Pendent l'Ancian Regime, Aurivalh èra de la diocèsi civila de Rius, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de la diocèsi de Rius, de la senescauciá de Tolosa. En 1790, Aurivalh èra del canton de Sent Somplesi e en 1801, passèt a lo d'Autariba Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 3 e 1.
La comuna conten l'anciana parròquia de Saint-Saturnin de Beville. La glèisa a desparegut Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 6.
Administracion
A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton d'Autariba, i demorèt.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Economia L'economia d'aquel vilatge es subretot basada sus l'agricultura.
Lòcs e monuments Glèisa Castèl Ostal de comuna
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas de la Nauta Garona
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna de Volvèstre Categoria:Comuna de Lauragués Categoria:Comuna de la Nauta Garona