La Bruguièra Dorçan (Labruyère-Dorsa en francés) es una comuna lengadociana, situada dins le departament de la Nauta Garona e de la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia Comuna de l'airal urban de Tolosa situada a 16 km al Sud-Èst de Murèth sul Tedèlon. vignette|upright=1.8|centre|Mapa de la comuna de La Bruguièra Dorçan e de las comunas prèpas.
Perimètre del territòri
Toponimia Le nom es atestat en 1428, La Bruguiera Raymond Corraze, Le diocèse civil de Toulouse en 1428 : géographie et onomastique, in Annales du Midi, 1953, p. 127 . De fòrmas relativament ancianas son presentas dins una monografia de 1885 redigida per un regent de la comuna. Mòstran que Dorsa es tradicional dins lo nom del vilatge : La Burguière Dorsa en 1619, La Burguière Ancas en 1688; dins lo registre del prèire Bories (1630-1654) : La Burguère Dorsa, La Bruguière en 1692; Laburière Dorsa en 1740, Laburière Dorsas en 1759, La Bruyère en 1774. L'autor cita tanben la cresença a una vila (compréner villa, granda proprietat, puèi vilatge) despareguda, sus un puèg al nòrd de la comuna d'Autariba e près de La Bruguièra, al lòc Vilarasa, un nom evocator; le lòc èra enrodat de valats https://www.mairie-labruyeredorsa.fr/_plugins/flipbook/labruyeredorsa/_resource-flipbook/documents/MONOGRAPHIE%20%20LABRUYEREDORSA.pdf/book.html#page/9 (un castèl, una aglomeracion fortificada ?). I a un Vila-rasa, qu'es pas qu'una masia, coma lo de Lengadòc es un ostal, a Sant Boi de Lluçanès. Bruguièra ven del latin brucaria, del gallic tardiu *brūcāria, ancianament *wroicāriā, « camp de brugas ». Le nom de la planta èra en gallic *uroicā, passat en *brūca en gallic tardiu d'epòca galloromana, segon Delamarre (en realitat, res empacha pas que bruca siá l'adaptacion del gallic *uroicā en latin, sense que lo gallic el-meteis l'aja conegut e Pierre-Yves Lambert explica que lo tractament wr- > br- se faguèt probablament en romanic). Dauzat confond les resultats de bruca (brucus, segon el) e de brucaria, pr'amor de la semantica francesa (en francés, l'eretièr de brucaria a pres lo sens de bruga) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 121Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 328Pierre Yves Lambert, La Langue gauloise, ed. Errance, edicion 2003, p. 193. Mes cossí explicar Dorçan (o d'Orçan) ?
Istòria Pendent l'Ancian Regime, La Bruguièra èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescauciá de Tolosa. Èra del canton d'Autariba tanlèu 1790. Oficialament, venguèt Labruyère-Dorsa pel decret del 22 de junh de 1921. Le vocable de la glèisa, annèxa d'Autariba, èra Sent Sarnin Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 22 e 1.
Administracion
A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton d'Autariba, i demorèt.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Véser tanben Comunas de la Nauta Garona Ligams extèrnes
Notes et références
Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna de la Nauta Garona