Joan Ladotz (en francés Jean Ladoux; Bròma, Lo Mur de Barrés, Carladés, 2 d'agost de 1870 – Besièrs, 13 de junh de 1951) foguèt un escrivan e lingüista occitan.
Biografia Joan Ladotz nasquèt en 1870 a Bròma, un airal campèstre ligat al Mur de Barrés dins una familha modèsta. Filh d'un regent, seguiguèt aqueste amb la familha quand s'installèt a La Crotz aprèp una mutacion, quand aviá pas que 3 ans. Passèt una part bèla de son enfància dins aquel vilatge roergàs abans de partir estudiar a Rodés. Contunhèt puèi sa carrièra a París e estudièt a La Sorbona. Aprèp qu'obtenguèsse la licéncia de letras en 1894 venguèt professor. S'interessèt subretot al trobador Guilhèm de Mur. A partir de 1910 ensenhèt a Besièrs al Licèu Enric IV. Prenguèt la direccion de la Cigala lengadociana en seguida de Pèire Joan Bedard. Èra membre de l'Escòla occitana e en 1941 venguèt Majoral del Felibritge.
Òbras Lenga Phonétique occitane (1923) Essai de grammaire occitane (1923) Essai de vocabulaire étymologique de la langue d'oc (1938)
Literatura Passejadas dins Besièrs (1926) Cançon carladesa (1934) En Carladés: remembranças (1939)
Categoria:Lingüista occitan Categoria:Naissença en 1870 Categoria:Decès en 1951