Casilhachttps://books.google.com/books?newbks=1&newbks_redir=0&id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Cazilhachttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34c.html (Caziha, Cazilhac en grafia mistralencahttps://books.google.com/books?id=3OHY-dlYveMC&pg=PA510&dq=%22Cazillac%22+and+felibrige&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwj8zKC5oqr4AhX9kI4IHbCjAaEQ6AF6BAgCEAI#v=onepage&q=%22Cazillac%22%20and%20felibrige&f=false; Cazilhac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo gentilici es casilhaquenc -enca.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Las fòrmas ancianas son : ecclesie beati Leoncii de Cassiliaco, abans 1129, ecclesie S. Leoncii de Cassillac, ecclesia de Cassiliac, presbiter de Cassilliac en 1133, de Cassiliaco, de Cassilliaco en 1152, de Cassiliaco, de Cassiliaca en 1164, ecclesiam de Cazillaco en 1184, de Cassilhiaco, de Cassilhaco, sense data [sègle XII ?], de Cassiliaco en 1217, 1218, de Cassiliaco, de Cassillaco en 1258, de Cassilliaco en 1268, 1270, de Cassillaco en 1288, ville de Cassiliaco en 1293, castri de Cassilliaco en 1297, de Cassiliaco en 1309, de Cassilhaco en 1318, de Cassiliaco en 1323, de Cacilhaco en 1325, de Cassilhaco en 1331, ecclesia de Casilhaco en 1392, Casilhac en 1526, sieur de Casillac en 1586, Cazillac en 1648, Cazilhac en 1740-60, Cazillac en 1740-60, Casillac en 1759, Cazillac en 1771, Cazillac Haut, Cazillac Bas en 1774-75 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 98-99.
Segon Dauzat, Casilhac ven del nom latin d'òme Casilius amb lo sufixe -acumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 158, latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Casilhac èra donc probablament una anciana granda proprietat galloromana qu'aviá per mèstre Casilius. Mas per de noms semblables (Casilhac (Tarn e Garona), Casilhac (Carcassés), Casilhac (Carcin), Negre prepausa tanben Casellius, atestat, e *Cacilius, inferit de Cacius. Madomaisèla M.-T. Morlet indica que Casilus, atestat, auriá poscut donar lo meteis resultat amb lo sufixe analogic -iacum Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 157.
Segon Hamlin, Casilhac ven del gentilici latin Cacilius, amb lo sufixe -acum. Casilhac èra una proprietat galloromana. La fòrma d'origina èra amb [-s-] sorda, çò qu'atèstan las nombrosas atestacions en -ss-, mas la consonanta passèt a [-z-] jos l'influéncia dels derivats de casa o benlèu de Casilhac (Carcassés), amb [-z-] primitiu [Cacilhac, en grafia classica, passèt a Casilhac]. Lo gentilici Caecilius es abondantament representat dins l'epigrafia antica de Lengadòc, mas sol Cacilius, nom puslèu rare, permet d'explicar l'evolucion fonetica. Un passatge accidental de Caecilius [kajki-] a Cacilius [kaki] es pas impossible.
Fòrmas ancianas tiradas del diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) : Casiliacum (latin) en 1107; Eccl. de Cazillaco en 1184; Cassilhacum en 1164; Cassillacum en 1339; Cassillac, Cassilliac, Cassilhac, Cassilhiac, Casilhac en 1636 e en 1680; Cazilhac en 1649; Cazillac en 1625, 1688, e en 1760; Cazilhac en 1779https://dicotopo.cths.fr/places/P87481669.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments Personalitats ligadas amb la comuna Veire tanben Comunas d'Erau Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna d'Erau