Lo Crèç o Lo Crèstoponimia occitana https://framacarte.org/en/map/ieo-toponimia-occitana_6746#12/43.6743/2883.9726 (Le Crès en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia Las fòrmas ancianas son : villa S. Martini de Crecio en 1096, decima de S. Martino del Crez, au sègle XI o XII, villam de Cretio en 1111, de Crecio en 1125, Gaucelmi Berengerii del Crez en 1127, villam S. Martini de Crecio en 1129, 1146, de Cretio en 1154, villam de Crez, villa de Crez en 1178, mansum de Crecio, villam S. Martini de Crecio en 1212, manso de Crecio en 1238, parrochiis S. Martini de Cresio en 1251, ecclesie de Cressio en 1290, 1329, prior de Crecio (variacion : Cressio) en 1392, le Crés en 1526, de Cressio en 1529, de Crescio en 1550, le Cres en 1648, du Crez en 1740-60, le Crez en 1770-71 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 129-130.

Segon Dauzat, lo Crès ven dau lengadocian cres, provençau gres, « terren peirós », derivat dau preindoeuropèu *k(a)r-, « pèira »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 227; segon Hamlin, Lo Crèç ven de l'occitan crés [o crès] d'origina prelatina (J. Boisgontier, NRO 25-26 (1995), p. 189-199, 237), « terren peirós e magre ont lo ròc aflora » .

Istòria

Administracion

Demografia

En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Categoria:Comuna d'Erau Categoria:Comuna de Lengadòc