Soriac (Soréac en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [souri'yak] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Soreag en 1229, De Soreaco, en latin, en 1313 e 1342, Soreatz en 1379, Soreac en 1429, Soreac (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1246&titre=soreac.
Segon Rohlfs, R. Aymard, Soriac que vien deu nom latin d'òmi *Sorenus, inatestat, tirat de Sorus, relevat dens ua inscripcion de la Hauta Garona (Sent Bertran de Comenge segon DelamarreXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 240, 307), dab lo sufixe -acum.
Segon Miquèu Grosclaude, l'ipotèsi de Rohlfs qu'ei la sola e qu'ei acceptabla. Lo nom de persona Sorenus que seré eth-medish derivat de l'aquitan Sorus (d'après Sacaze). Soriac qu'ei ua proprietat antica aquitano-romana, formada deu nom d'òmi *Sorenus, dab lo sufixe -acum.
Delamarre se pronóncia pas sus Soriac. Que cita los noms celtics atestats Sorios, Sor(i)nos e eventualament celtic Sorus; que cita tanben Sorus Arvernus, en principi pas aquitan. Un *Sorinacon, de Sorinos + -acon) que pòt miar au medish resultat que *Sorenacon.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bigòrra Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha