thumb|right|300px|Temple de Bodnath a Katmandó en Nepal

Lo bodisme, tanben conegut coma buddhadharma e dharmavinaya, es una religion e doctrina filosofica basada suls precèptes de Siddharta Gautama (que venguèt Boda). Es una religion non-teista que les ensenhaments fondamentals son las Quatre Nòblas Vertats e lo Nòble Camin Octuple. La tòca ultima de l'ensenhament bodista es la realizacion del nirvana.

Aquesta religion espeliguèt en Índia, coma refòrma de l'indoïsme al sègle V abans Jèsus Crist e s'escampilhèt cap a l'Asia Centrala, Tibet, Sri Lanka, l'Asia del Sud-Èst, China, Corèa e Japon. Es vengut lo bodisme, a l'ora d'ara, una religion (o almens un biais de viure) relativament populara en Occident. Lo bodisme es pas una religion monolitica, se distinguís tres escòlas majoras: theravada, mahayana e vajrayana. S'estima que son mai de 500 000 000 los bodistas dins lo mond en 2015.

Istòria Naissença

Lo bodisme es nascut en Índia e foguèt fondat per Siddharta Gautama.

Se coneís pas exactament la data de naissença de Siddharta Gautama. Tradicionalament se dòna - 563 mas aquela data es pro contestada. Nasquèt a Lumbini dins una familha rica e aguèt la revelacion de sa mission a Bodh Gaya. Son ensenhament s'espandiguèt rapidament e, a sa mòrt, i aviá ja de nombroses seguidors de sa doctrina. Pauc après sa mòrt, en 483 ab. Jèsus Crist, lo primièr concili, lo parinirvāṇa, se tenguèt.

Lo bodisme presectarian Lo bodisme presectarian constituís la primièra fasa del bodisme. Comencèt après la mòrt de Boda e durèt un pauc mai d'un centenat d'annadas. Pendent aquest periòde, de libres fondamentals foguèron escriches: lo Vinaya Pitaka e los quatre principals Nikayas o Agamas.

Lo bodisme sectarian Pauc après lo segond concili, que se debanèt al sègle IV ab. Jèsus Crist, segon la tradicion pali del Dipavamsa, l'esquisma apareguèt. La tradicion savarstivada plaça l'esquisma mai tard, del temps de l'emperaire Ashoka. Dos clans s'acarèron: los Sthaviras e los Mahāsāṅghikas. Los Sthaviras donèron naissença a mai d'una escòla, demest las qualas l'escòla Theravāda.

La primièira expansion internacionala

A partir de 250 ab. J.-C., lo bodisme se difusa delà Índia. Lo bodisme theravada ajonh l'Asia Centrala (dusca Xinjiang) e l'Asia del Sud-Èst (dusca Bali). En Índia s'acara amb l'indoïsme que tornarà èsser la religion dominanta après lo sègle XII. En Afganistan e dins la regions vesinas d'aquest país, lo bodisme se desvolopa sos una fòrma sincretica, nomenada grecobodisme ( -250 a + 600). En Asia Centrala, lo bodisme de la rota de la seda (- 250 a + 700) se desvolopa parallelament. Lo theravada se desvolopa tanben en China a partir de - 100 mas serà remplaçat per lo Mahayana après l'an 600.

Lo grand declin del theravada L'espandiment del theravada prenguèt fin a partir del sègle V. Dins totas las regions occidentalas a Índia declinèt e desapareguèt progressivament. L'arribada de l'islam trobèt un bodisme aflaquit e s'impausèt progressivament. En Afganistan, lo bodisme desapareguèt gaireben completament al sègle XII. Çaquelà, a Sri Lanka e en Asia del Sud-Èst se mantenguèt.

Declin e expansion internacionala del mahayana Lo mahayana venguèt l'escòla dominanta d'Índia entre 500 e 700 de nòstra èra. S'espandiguèt parallelament en China que i remplacèt lo theravada. Pasmens, après 700, es lo vajrayana que s'impausèt en Índia e que se difusèt tanben a Tibet e demest los Mongòls. Aquest triomfe del vajrayana durèt pas gaire vist que Índia venguèt tornarmai indoïsta après lo sègle XII. Dins qualques regions ( Bengal...) es l'islam que s'impausèt sul bodisme. Lo mahayana coneguèt çaquelà un brave reviscòl en Asia de l'Èst ( China, Corèa, Japon) que s'i installèt d'un biais duradís. Es dins aquestas regions que lo bodisme foguèt mai creatiu entre 1200 e uèi. Diversas escòlas ( Zen, Chán, Tiantan, Tendai...) se desvolopèron. Lo theravada aguèt un dinamisme mendre e lo bodisme desapareguèt tanben d'Indonesia e de Malàisia après lo sègle 15.

Als sègles XX e XXI, lo bodisme s'es internacionalizat amb l'aparicion de minoritats bodistas en expansion dins mantuns países gràcias a l'immigracion de populacions bodistas. Per exemple, Austràlia a una minoritat de 2,5% de bodistas, los Estats Units an gaireben 2 500 000 bodistas. I a de conversions al bodisme dins de países ( esp. occidentals) que foguèron pas jamai bodistas.

Doctrina Lo bodisme es sortit de l'indoïsme e, per aquesta rason, a servat e eiretat de nombroses concèptes indoïstas coma la reincarnacion, lo karma, lo samsara... La refòrma bodista respond a una volontat de salir del camin òrb de la liberacion indoïsta. La revelacion del Boda passa d' en primièr per la Via Mejana que defugís los excèsses de la mortificacion e de l'ascèsi pròpris a l'indoïsme. A la seguida d'aquesta revelacion, lo Boda desvolopa una ontologia de l'existéncia, las Quatre Nòblas Vertats e un camin de seguir per obténer la liberacion, lo Nòble Camin Octuple.

Quatre Nòblas Vertats

1. Dukkha: tota existéncia es impregnada de patiment, de pena, de frustracion davant la caducitat d'un mond en constant cambiament. Tot es essencialament fugidís.

2. Samudaya: l'origina del patiment se tròba en la desirança de viure, en la set d'accion, de plaser, de possession.

3. Nirodha: lo patiment se suprimís en anequelissent la set de viure, de gaudir, d'agir. L'extirpacion radicala dels desirs e de las passions nos mena a una serenitat e a una tranquillitat absoludas. Es lo nirvana.

4. Aria stanga marga o Nòble Camin Octuple: lo camin que mena al nirvana es lo nòble camin dels uèch passes. Lo que lo seguís s'apropria de l' illuminacion.

Nòble Camin Octuple {| class="wikitable" |- ! style="background:#eee; text-align:center;" | Division!! style="background:#eee; text-align:center;" |Factors del Camin Octuple!! style="background:#eee; text-align:center;" |Factors aquesits |- | style="background:#cff;" rowspan="2" | Saviesa (sanscrit: prajñā, pāli: paññā)|| style="background:#cff;" |1. Vista drecha || style="background:#cff;" |9. Saber superior |- | style="background:#cff;" | 2. Intencion drecha || style="background:#cff;" |10. Liberacion superiora |- | style="background:#cfc;" rowspan="3" | Conduita etica (sanscrit: śīla, pāli: sīla)|| style="background:#cfc;" |3. Paraula drecha || style="background:#cfc;" | |- | style="background:#cfc;" | 4. Accion drecha || style="background:#cfc;" | |- | style="background:#cfc;" | 5. Vida drecha || style="background:#cfc;" | |- | style="background:#fc9;" rowspan="3" | Concentracion (sanskrit e pāli: samādhi) || style="background:#fc9;" |6. Esfòrç drech|| style="background:#fc9;" | |- | style="background:#fc9;" | 7. Atencion drecha || style="background:#fc9;" | |- | style="background:#fc9;" | 8. Concentration drecha || style="background:#fc9;" |

Los Quatre Brahmavihāras Los Quatre Bramavihara ( o los quatre immesurables) representan un ideal de pensada que deu demorar coma un modèl per las relacions umanas.

1. Benvolença, amistança

2. Compassion

3. Jòia

4. Equanimitat Natura de l'existéncia Los savis bodistas an produch mai d'una teoria intellectuala per entendre lo biais de viure lo mond.

Los principis màgers Lo concèpte de liberacion, nirvāṇa, es la tòca del caminament espiritual del bodista. Es legat al concèpte d'avidyā ( o ignorància) que representa la malpercepcion de la natura de la realitat. Lo que pòt s'extraire de l'illusion e que pòt percebre la natura vertadièra de l'ego e de tots los fenomèns, desvolopa la despassion per los objèctes e se desliura del patiment (dukkha) e del cicle sensa fin de renaissenças (saṃsāra). Per ajónher aquest objectiu, lo Boda recomandèt d'agachar las causas coma son caracterizadas per las Tres Marcas de l'Existéncia.

Las Tres Marcas de l'Existéncia Segon los ensenhaments del Boda, tota existéncia es condicionada per tres factors indefugibles e inerents a tota vida. La tradicion bodista las nomena: las Tres Marcas de l'Existéncia.

L'impermanéncia L'impermanéncia (pali: anicca) es un concèpte fondamental per compréner lo pensada bodista. Tot çò qu'es manifestat es impermanent, inconstant e instable. Tot çò que los senses percebon es dependent de condicions extèrnas. Tota la Creacion es presa dins un flux continú e, en consequéncia, l'ego e las condicions extèrnas son en cambiament constant. Vist que tot es impermanent, s'estacar als objèctes fugidisses es futil e mena al patiment. Lo patiment Lo patiment (pali: दुक्ख dukkha; sanscrit दुःख duḥkha) es un concèpte essencial del bodisme. Lo tèrme es pro complèxe e podriá èsser revirat de mai d'un biais coma: patiment, dolor, sofrença, inquietud, angoissa, frustacion, misèria. Pasmens son sens s'apropria puslèu de 'abséncia de quietud' (en anglés: disquietud). Per empedegar que l'òm lisque sus las connotacions negativas de las reviradas e que l'òm considere lo bodisme coma pessimista, mai d'un autor emplega le tèrme dukkha sens lo revirar. Abséncia de l'ego L'abséncia de l'ego o lo non-se (pali: anatta; sanscrit: anātman) es lo tresen concèpte de las Tres Marcas. Son sens es que res pòt pas vertadièirament èsser nomenat ego e que çò que nomenam ego es simplament una construccion de l'esperit.

Coproduccion condicionada La doctrina de pratītyasamutpāda, (sanscrit; pali: paticcasamuppāda; tibetan: rten.cing.'brel.bar.'byung.ba; Chinés: 緣起) jòga un ròtle essencial dins la metafisica bodista. Postula que tots los fenomèns son ligats entre eles per de relacions de causas e consequéncias.

Aquesta doctrina a donat naissença als Dotze Nidānas que representan lo cicle de las causas dels cicles de reincarnacion. Cadun dels nidānas crea lo seguent.

Avidyā: ignorància, esp. ignorància de la natura de la realitat Saṃskāras: formacion, en relacion amb lo karma, e volontat Vijñāna: consciéncia Nāmarūpa: nom e fòrma, esp. per l'èime e lo còs Ṣaḍāyatana: lo 6 senses: lo véser, lo tastar, lo tocar, lo sentir, l'ausir e l'èime Sparśa: sensacion Vedanā: sentiment, Tṛṣṇā: set de viure, desirança Upādāna: inclinacions, estacament Bhava: generacion de factors de reincarnacion Jāti: generacion d'una novèla entitata dins lo samsara Jarāmaraṇa: vielhum, mòrt e tots los patiments

Escòlas Tradicionalament, los bodistas son classificats en tres escòlas: theravada, mahayana, vajrayana.

Theravada

Lo bodisme theravada (sanscrit: स्थविरवाद) es l'escòla mai anciana, considerada coma l'escòla mai fisèla al bodisme primitiu. Son nom significa "doctrina dels Ancians". Es la fòrma dominanta de bodisme en Asia del Sud-Èst e a Sri Lanka, Nepal e Bangladèsh. Es la segonda fòrma mai importanta numericament del bodisme amb aperaquí 30 % dels bodistas ( 150 000 000 de perosnas).

Lo bodisme theravada nasquèt après lo Tresen Concili Bodista ( -250) mas capitèt pas jamai de s'impausar en Índia que d'autras escòlas ( mahayana, vajrayana...) i foguèron totjorn majoritàrias. Son desvolopament es degut subretot a son implantacion a Sri Lanka e en Asia del Sud Èst pauc de temps après sa naissença.

Lo bodisme theravada seguís lo Canon Pali.

Mahayana Lo bodisme mahayana es la fòrma de bodisme dominanta en Asia de l'Èst e a Vietnam. Reconeisson la validitat teologica dels sutras mahayanas.

Totun, lo bodisme mahayana es pas nascut en Asia de l'Èst mas en Índia al sègle V, jos la dinastia dels Guptas. Floriguèt e aguèt mantuns centres demest los quals, l'universitat de Nalanda foguèt preeminenta.

S'espandiguèt après lo sègle VII en China. Lo centre chinés es a l'origina de la difusion dins los autres países (Corèa, Japon, Vietnam). L'emigracion de nombroses Chineses a difusat lo bodisme mahayana dins d'autras regions, esp. en Asia del Sud-Èst ( Malàisia, Singapor, Indonesia...) e dins los países occidentals (Estats Units, Canadà, Austràlia...).