Andelac (Andelat en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Chantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son Andalacum, latinizacion de 1303, Andelat, en 1344, Andalac, al sègle XIV, Andalatum, latinizacion de 1420, Andalat, en 1512, Andelas, Andelac lez Sainct-Flour, en 1526, Andellac, en 1567, Endelat, en 1584, Andellat, en 1673 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496854wtFLYn. La grafia es Andelac o benleu Andalac IEO Cantal, Communes Cantal.xls.pdf. La finala es per tots los toponimistas lo sufixe gallés -āco(n), latinizat generalament en -acum, mas i a pas d'acòrdi complet sobel nom d'òme, mèstre de la proprietat antica qu'èra probablament Andelac. Dauzat explica l'origina per un nom gallés d'òme *Andellus, varianta d'Andillus Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 17. En gardant lo vocalisme final del gallés, doncas Andellos, Xavier Delamarre dona lo mesme nom (e confirma que lo nom gallés Andillius es atestat) Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 323 e 51, dos còps. Los Féniés chausisson pusleu un nom germanic, Andela,Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 186, capítol Les Formations germaniques sense explicitar lors motius. La finala -ac se prononcièt [-at] tanleu la fin de l'Edat Mejana, coma pertot de l'Auvèrnhe a l'Agenés, mas la grafia consèrva -ac.
Istòria
Administracion
Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Flor-nòrd; es ara del canton de Sant Flor-1
Demografia
2016 : 461
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias Nòtas
Referéncias
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània) Categoria:Comuna de Cantal