Benca (Benque en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, situada en departament dera Nauta Garona e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia
vignette|upright=1.5|centre|Comunas ar entorn. Perimètre deth territòri
Toponimia Era prononciacion qu'ei ['benkos] a Bodin contributor Alaric, mai de 2026 (eth plurau ei justificat ?). Eth regent dera enquista Sacasa qu'escriu Benco https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10560282v/f41.item.r=julien%20sacaze%20arrondissement%20de%20saint-gaudens. Segon Dauzat, Benca que ven der ancian occitan e gascon benc, « ròca arrabenta », d'origina prelatina Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, reedicion Librairie Guénégaud, 1984, p. 72. Segon Astor, Benca que ven de BEN-, varianta deth preceltic PEN-, de sens oronimic, derivada en BEN-K, qui a donat er occitan benc, benca, « ròca arrabenta » Jacques Astor, Dictionnaire des Noms de Familles et Noms de Lieux du Midi de la France, ed. du Beffroi, 2002, p. 832. Negre e eths Féniés non diden arren. Benca qu'ei ara cima d'ua sèrra, sus ua aresta estreta, damb pendas regdas ath nòrd e ath sud. Benque o Benca (Le Hosseret) qu'ei dens ua arribèra. Qu'ei un probable transferiment de Benca.
En occitan central, lo diccionari d’Alibèrt dona per benc : « pointe d’épine ; dent de peigne, écharde, fourchon, chicot, ergot, croc, aspérité ». Lo diccionari gascon de Simin Palay non balha pas res. Aquesta proposicion sembla un pauc facila e sense pròva: en montanha, non mancan pas puntas e ròcs escarpats. Demai, pareis totalament fòra de propaus concernent lo Benquet de las Lanas.
Una autra proposicion se pòt tirar de Meillon (Glossaire 1911) que dona : « benque f. osier, lianes flexibles, d’ont sens dobte lo derivat « benqué ». La question es de saber si aquest mot èra conegut realament a Cauterets, amb lo sens, com o ditz Meillon, de "osier" e de "lianes flexibles". Le nom ven probablament del latin *VINCUS « ligam », dont los produits amb aquest sens son atestats en lo domeni romanic (italian e alpin notablament). Es fòrt probable que la toponimia indique que lo mot es estat conegut en gascon e que tots aquests Benqué / Benqués / Benquet corresponguen a lòcs ont butava aquesta mena d’arbust, sause o vime… Lo sufixe que hè supausar un collectiu vegetau. La basa que seré benque « vime », deu latin *vincus « ligam », qui a, segon lo Palai, un derivat vencilh (qui vien de vinciculum). Benquet que seré un lòc umid on los vimes e's plasen. I a pas pr'aquò de certitud.
De notar, totun, que lo diccionari Quicherat dona (sense referéncia) « vinceus » que remet a junceus amb la significacion de « qui concerne le jonc, semblable au jonc ».
Donc se se podiá aportar la pròva sufisenta d'aquesta segonda ipotèsi, los nom de las comunas en gascon serián d'escriure Venquèr.https://archivesenligne65.fr/sources-complementaires/dictionnaire-toponymique-des-communes-des-hautes-pyrenees/introduction-a-la-toponymie-des-hautes-pyrenees/complements
Istòria Pendent er Ancian Regime, Benca, Benque o Benque d’Aurignac, qu'èra dera eleccion de Comenge, dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa. Eth vocable dera glèisa, annèxa d'Èus, qu'ei era Decollacion de Sent Joan Baptista; que i a tanben era capèra dera Torreta (rèstas dera anciana glèisa) e glèisas despareishudas : Sent Pèr, era capèra de Nòsta Dauna. Tanlèu 1790, Benca qu'èra deth canton d'Aurinhac Dictionnaire des localités de la Haute-Garonne, p. 6 e 1 https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html https://docplayer.fr/14783413-Dictionnaire-des-localites.html.
Administracion
Abans era refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, era comuna qu'èra deth canton d'Aurinhac; qu'es ara deth canton de Casèras.
Demografia
En era populacion qu'èra de abitants e era densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas damb la comuna
Véser tanben Comunas de la Nauta Garona
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna de la Nauta Garona