Lende (Lempdes-sur-Allagnon en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa
Perimètre delh territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : in comitatu TelamitensiRepresenta comtat de Talende., villa Landainus en 901, Ecclesia de Lendano alh secle XI, Landes en 1294, Lempda en 1302, Lendan en 1341, Lempda en 1371, Lende en 1378, Landa en 1398, Lenda en 1401, Le Pont de Lempde en 1520, Lempde alh secle XVIII (mapa de Cassini) Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 155 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f204.item. Segon Dauzat, Lenda ven delh gallic lindo, « estanh », ambelh sufixe prelatin -anum, inaccentuat [l'accent es sus lin-] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 395. Segon Xavier Delamarre, Lenda ven de *lindānon, « la proprietat de l'estanh »Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 178 e 352. La prononciacion aproximativa, a Graneirs, z-es ['lendə], mas lo parlar delh testimòni permet pas de sabre se la finala representa e o a Enquèsta delh contributor en 2024. La grafia z-es probablament, pasmens, Lenda. I a tres toponimes d'origina gallica que chau pas confondre : Lenda Lende (departament dau Puèi de Doma), interpretat per Dauzat coma un Lemate, delh gallic lemo, « òume », ambelh sufixe « prelatin » -ate, non accentuat e per Joan Pèire Chambon, Bernard Clémençon e Emmanuel Grélois, coma, probablament, un nemeto-, « espaci sacrat », amb dissimilacion Joan Pèire Chambon, Bernard Clémençon, Emmanuel Grélois, Le toponyme médiéval Arlempde (1325) et autres issues phonétiques de gaul. nemeto- dans la cité des Arvernes (Clerlande, Lempdes et Lindes) https://www.persee.fr/doc/ecelt_0373-1928_2017_num_43_1_1099 p. 175-179 Lende (grafiat Lindes sobre la mapa IGN), comuna d'Aserac : mesma explicacion per Dauzat, seguit mai o mens per Delamarre (« proprietat de Lemos o delhs òumes ») Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 174 e 353; mesma explicacion que Lende (Puèi de Doma) per Chambon et alii .
Istòria En 1789, Lende (o puslèu Lenda) fasiá partida de la província d'Auvernhe, de l'eleccion de Soire, delh ressòrt de Riam e èra chapluòc de la subdelegacion de son nom. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Briude, èra delh vocable de Sant Girard . . Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes Lende sobelh site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe Categoria:Comuna del Naut Léger