Sant Front (Saint-Front en francés) z-es una comuna velaiosa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : In pago Vellaico, in arce Sancti Frontonis en 987, Ecclesia de Sancto Frontone vès 1095, Prior Sancti Frontonis en 1255, Sancto Frunto en 1263, Parochia Sancti Fronti en 1345, Mansus Sancti Frontis en 1530, Saint Froant en 1534, Ardenne-la-Montagne en 1793 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 251 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f300.item. Sant Front representa Fronto, premèir avesque de Periguers segon la legenda, alh secle III o IVAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 599https://nominis.cef.fr/contenus/saint/2078/Saint-Front.html. Bornac Las fòrmas ancianas son : Bornac en 1343, Bornacum en 1387, Bournac en 1542 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 40 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f89.item. En general, un Bornac ven delh nom gallic d'òme Burnus, ambelh sufixe -acum, mas dins aquelh cas (preséncia de cròtas), Joan Arçac supausa lo preindoeuropèu *born-, aujòl de l'occitan velaiés bòrna, « trauc, cavitat » Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 134. Solelhac Las fòrmas ancianas son : Mansus de Sollelat en 1217, Mansus Solelhat en 1256, Selelhat en 1392, Mansus de Solelhaco en 1398, Soleilhac en 1507, Soleilhac en 1828. Lo nom ven delh latin soliculum, « solelh » e lo sens seriá de « vialatge ensolelhat » Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 163. Vialatge sus una plana (= planòl) de 1200 m d'altitud, pas d'exposicion particulara. Grafia Solelhat. Souteyros Lo nom es atestat Locus de Soteyros en 1524. Plaçada dins un sotz-paragrafe consacrat alhs toponimes formats sus l'adjectiu soteiran, « inferior », la notícia precisa que lo nom poiriá venir de « sout », cròs, ambelh sufixe « -airos », per çò que i auriá de sosterranhs Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 374. L'esitacion de l'autor entre la grafia occitana e la grafia francesa empacha de compréner clarament çò que vòl dire per -airos e lo nom sot (fòra de l'ostal delhs pòrcs e de la preposicion, varianta de sota) es absent delh Tresor dóu Felibrige. Auriac Las fòrmas ancianas son : Mansus d'Aureac en 1321, Haeriditas de Aureaco en 1451, Ourias en 1828, Auriac (diccionari topografic). Segon Dauzat (per de noms semblables), Auriac ven delh nom latin d'òme Aurius (ambelh sufixe -acum), segon Negre, d'Aureus Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 131. Las mencions de 1321 e 1451 an pas de valor fonetica o etimologica, la prononciacion deviá èsser en -ria-.
Istòria En 1789, Sant Front dependiá de la província de Velai, de la subdelegacion e senescauciá deu Puèi. Sa gleisa parochala, diocèsi delh Puèi e archipreirat de Monistròl de Leir, èra delh vocable de Sant Front; dempueis 1096, l'abat delh Monestier, en succession delhs senhors de Masengon, presentava a la cura .
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes Sent Front sobelh site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna de Velai Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna del Naut Léger