VentuèjolDe l'article de Wikipèdia francesa. Fòrça probable mas de verificar. o melhor Ventuege (Venteuges en francés) z-es una comuna gevaudanesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa
Perimètre del territòri
Toponimia Las atestacions ancianas son, per luòc:
Ventuege: Ecclesia de Ventoiol en 1298, Ventueiol en 1320, Parochia S. Johannis de Ventuejol en 1377, Venthoiolium en 1458, Eccl. paroch. b. Johannis Ventologii en 1466, Ventueghol en 1471, Ventalogium en 1527, Venteughol en 1574, Venteujou en 1618, Ventuejols (non datat).
La vocala tonica èra [ɔ] al sègle XIII, passèt a [yɛ], puèi a [œ] (amb benlèu d'episòdis en [jyɛ]), davant las evolucions recentas. La consonanta finala ''-l'' se desarticulèt a l'entorn de 1500 e ''-o'' ([-u]) pòsttonic vengut final poguèt pas longtemps se prononciar perqué l'auvernhat refusa certanas vocalas finalas pòsttonicas coma [-u] e [-i] (un exemple curiós es que i a a ''Valuèjol'' una ''Place du Griff'', ont i a una fònt bastida : ''Griff'' representa ''grífol'') . Se mudèt regularament en [-ə]. Ne resulta que a la rigor la finala ''-ol'' pòt demorar dins la grafia; ''-l-'' intervocalica, alterada en una [-r-] guturala, es conservada dins la grafia. Se i a pas de prononciacion mens evolucionada, [ben'tœʒə] se pòt representar en ''Ventòjol ( o ''Ventòge'' ?). La prononciacion es [ben'tœʒə], a La Clausa, comuna de Gresas, e [ben'tœdzə] a Cubèl enquèsta Sivadon, setembre de 2019.
La sola grafia rasonablament fonologica e etimologica es Ventuege, e non *Venteuge o *Venteuja (Venteuje en nòrma bonaudianaFazent chamï tra paï , Chemin faisant à travers pays Recueil de textes Auvergne médiane Limagnes du sud, Brivadois, Haut-Allier. Pour l'épreuve facultative de langue régionale (auvergnat au baccalauréat, Académie de Clermont-Ferrand, Clermont-Ferrand, Centre régional de documentation pédagogique d'Auvergne (CRDP), p. 36).
Segon Dauzat e Rostaing, Ventuege ven del gallic vindos, « blanc », mas pòt èsser un nom de persona, e de ialo, « champ, talhadís » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 699, a Vandeuil. Segon Xavier Delamarre, l'etime de Ventuege z-es benleu ueneto-ialon, « lo vialatge de Venetos », nom atestat; una autra solucion es *uentā-iālon, « talhadís sacrificial » (uentā, « luòc de sacrificis ») Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 262, 310 e 371.
Lo Mainial (fr. Le Ménial) : Mansus del Mayniel en 1327, Lo Meynial en 1477, Maynillium en 1539, Le Maynial-Golfier en 1574, Le Meinial en 1888.https://dicotopo.cths.fr/places/P55627253
Istòria En 1789, Ventuege dependiá de la província e lo bailiatge de Gevaudan. Sa gleisa parochala, diocèsi de Mende e archipreirat de Saug, èra delh vocable de Sant Joan; l'abadessa de las Chasas presentava a la cura .
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Saug; es ara del canton de Gorges de l'Allier-Gévaudan (en francés), donc de las Gòrjas de l'Alèir-Gevaudan.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes Ventuege sobelh site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna de Gavaudan Categoria:Comuna del Naut Léger