190px|right|Lògo de la vila Lavardac o Lauardac (Lavardac en francés) es ua comuna agenesa situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Las fòrmas ancianas son prioratus Sancti Caprasii de Lavardac, en 1197, castrum de Lavardaco, en 1271, de Lavarzaco, en 1279, parrochia de Sancto Caprasio de Lavardaco, en 1286, universitatem de Levardaco, en 1293, Laverdaco, en 1305, Lavardat, en 1326, castrum e castellania de Laverdack, en 1345, villa de Lavardaco, en 1347, villa de Laverdaka, en 1347, de loco Laverdaco, en 1359. La prononciacion es [lawar'dat] Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 155-156. Las tendéncias a la dissimilacion deus sègles XIII e XIV, normalas dens un mot que contén 3 a successius, an pas prosperat. Las finalas en -ac se pronóncian [-at] (o [-a]) dens ua bona partida de l'Agenés; los parlars gascons a l'oèst de Lavardac mantenen [-ak] Pèire Boissièra, in Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 34. La grafia Lauardac, confòrma a la fonologia de la màger part deu gascon, es pas oficiala maluradament.
Dauzat explica Lavardac per un nom gallés d'òme Lavaratus o sa varianta *Lavaritus, damb lo sufixe -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 391. Dauzat inventa un *Lavaritus perqué un a non s'amudís tant aisidament com un e (*Lauaritacu > *Lauaredago > *Lauardago) dens ua quita sillaba pretonica; mès com n'i avè quate, la tombada d'un just avant l'accent tonic, posicion febla, a pas arren d'extraordinari. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, supausa Lepardus e -acum. B. Boyrie-Fénié hè remarcar a bon dret que lo resultat seré estat *Lebardac per sonorizacion regulara de -p- intervocalic [probable que Negre non coneishè la prononciacion]. Mès refusa tanben Lavaratus qu'es absent deu GPN (Gaulish Personal Names. A study of some Continental Celtic Formations, de David Ellis Evans, Oxford, 1967). Lavardac es donc un nom de proprietat galloromana e non li pòt donar un mèste . Benlèu que lo GPN es pas complet, perqué Dauzat (e Dottin ?) coneishè Lavaratus e Xavier Delamarre cita lo medish nom, que descriu com atestat e escriu damb la finala celtica d'origina, quaranta-cinc après Ellis Evans : Lauaratos. Lauardac deriva donc, segon totas las aparéncias, de Lauaratācon Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 173, 300 e 352.
Istòria En 1841 s’annèxa Estuçan.
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas damb la comuna
Véser tanben Comunas d'Òut e Garona Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna d'Òlt e Garona Categoria:Comuna d'Agenés