Nicòla (Nicole en francés) es ua comuna agenesa, gascona lingüisticament, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.6|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre deu territòri
Toponimia La prononciacion es [ni'kɔlɔ]. Las fòrmas ancianas son : eccl. Sancti Symphoriani de Bura, en latin, en 1120, bastidam vocatam Nicola in loco privo vocato Cangio, en latin, en 1293, a fundacione et constructione nove bastide de Nicolea, en latin, en 1293, Nicola in loco prius vocato Cangis, en latin, en 1293, Nicola, Nichola, en latin, en 1307-1317, r. de Puy de Bure en 1520, B. Symphoriani de Podio Vero, vulgo NicoleBénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 195-196.
Lo nom es un transferiment de la vila anglesa de Lincoln, damb ua deformacionAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 496
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, es un deus rares toponimes anglés d'Aquitània. Mes la bastida de Lincoln en 1291 èra dejà batejada Nicòla dus ans après que la fondèren. Seré lo resultat d'ua metatèsi e de l'atraccion deu petit nom Nicòla, d'origina grèga : Lincoln > Nilcol(n) > Nicol (dissimilacion deu prumèr -l-, atraccion deu petit nom).
Lo morre deu Pech de Berre (en francés), ua formacion oronimica tautologica, qu'a hornit vestigis arqueologics despuish lo Neolitic, es la pròva d'ua ocupacion anciana.
Istòria Lo rei Edoard Ièr d'Anglatèrra fondèt la bastida en 1291, damb lo nom de Lincoln.
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km²
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas damb la comuna
Véser tanben Comunas d'Òut e Garona Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna d'Agenés Categoria:Comuna de Guiana Categoria:Comuna d'Òlt e Garona