L'Arròca (Larroque en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.
Geografia Autes vilatges o quartièrs : Lisòs, los Tucòus.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [la'rròko] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Arnault Bernardus de Laroca enter 1148 e 1153, in borda Carbonelli de Roqua apud Roquam Maioaci, en latin, en 1255, de Larroqua en 1257, de Ruppe, en latin, en 1383-1384, en 1405 e au sègle XV, de Rupe Manhoaci, en latin, en 1510,Larroque-Magnoac, en 1737, Laroque-Magnoac en 1746, Larroque (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=1090&titre=larroque-magnoac.
Segon Dauzat, ròca que vien d'un prelatin *rocca. Que designava ua montanha o ua simpla tuca rocalhosa, puish lo castèth hòrt bastit sus la tuca, puish un castèth hòrtAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 569 a Roche.
Segon Negre, l'occitan ròca (ròca, castèth hòrt) qu'ei d'origina preceltica. R. Aymard qu'arremarca i a pas de tuca rocalhosa dens lo vilatge, pr'aquò la glèisa qu'ei portada per la mòta de l'ancian castèth, que cau donc comprene lo nom deu vilatge dens lo sens de « castèth hòrt ».
Segon Miquèu Grosclaude, la remarca de R. Aymard que sembla justa. L'Arròca que vien deu gascon arròca, « arròca, castèth hòrt ».
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants e la densitat qu'èra de ab/km².
Personalitats ligadas dab la comuna
Véser tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus